กูเกิ้ลเอร์ธ Thai Google Earth

ไปดาวน์โหลดข้อมูลที่คนปักหมุดที่ต่างๆในประเทศไทยมาไว้ดู เริ่มมีีหลายหมุดน่าสนใจ

http://www.thaigoogleearth.com/index.php

My laptop costed an equivalent of 3.27 tonnes of grade A1 Thai jasmine rice

Pondering about various things, I eventually came to calculate how much my Mac PowerBook G4 that I bought over 3 months ago would cost Thailand's foreign exchange, in term of rice export. Since I have no idea about the price that that Thai rice dealers sold rice to overseas merchants, I use a Thailand's supermarket price for the grade A1 that I usually bought, each costing about 130 Baht per bag of 5 kg.  Converting the 85,000 Baht educational price I paid (if I remember correctly), that amounted to about 3.27 tonnes of jasmine rice (equivalent to my extended-family's consumption for 27 years). 

From that figure, now I can also see how much a foreign car would worth, a few hundred years' consumption of rice for my family.

สมองแก่ตัว

เคยอ่านเจอว่า คนที่อายุเลยยี่สิบไปแล้ว เซลล์ประสาทในสมองหรือนิวรอนจะตายไปเฉลี่ยอยู่ราวๆ 2% ทุกๆสิบปี ใครที่อายุราว ๕๐ ก็คงหายไปแล้ว 6% เทียบกับหนุ่มสาว

อันนี้เป็นเรื่องของสังขาร

แต่ว่ากันว่า เข้าสมาธิทุกวันจะช่วยได้

อีกอย่างก็อาจจะอัดพวกไวตามินเช่น ซี หรือ อี ไว้เป็นประจำ ก็คงชะลอได้บ้าง และก็เห็นว่า กินกาแฟประจำก็ช่วยได้

วันนี้ไม่มีอะไร รู้สึกรำคาญนิดๆที่บางทีนึกอะไรไม่ออก โชคดีที่ปลงอนิจจังได้ว่าเป็นเรื่องของไตรลักษณ์ และ
ที่แม็๋คก็มี spot light และมี Google ไว้บริการบนอินเทอร์เน็ต ช่วยค้นอะไรได้

Thai Grid 's officially launched

March 1, 2006, Thai Grid 's officially started.

ราคาค่า โดเมนเนม ในกลุ่ม dot com และ dot net จะขึ้นราคา

สงสัยว่าต่อไป ใครจะจดทะเบียน domain names จะต้องหันไปใช้พวก dot org หรือ dot info กันมากขึ้นแล้ว เพราะข่าวออกมาเช้านี้ว่า VeriSign ได้รับอนุญาคจาก ICANN ให้ขึ้นราคาได้ปีละ 7-10% สี่ครั้งในกรอบ ๖ ปีจากนี้ไป (ส่วนอื่นยังไม่ขึ้น)

สำหรับคนไทย ถ้่าจะให้ไปใช้ dot co dot th หรือ dot or dot th น่ะหรือ ยุ่งยากเปล่าๆ เมืองไทยทำอะไรชอบเอาระเบียบราชการเข้าไปผูก แพงอีกต่างหาก

แม็ค มินิ ใหม่ จาก แอปเปิ้ล

เปิดตัววันวานนี้เอง แม็คมินิ น่าใช้ ชนิดซีพียู คอร์ดูอัล จากอินเทล ราคาไม่แพง สูงสุด 799 เหรืยญ ฮาร์ดดิสก์ 80 GB จะทำให้คนที่คิดเรื่องราคาเป็นหลักหันมาใช้แม็คมากขึ้น
แต่ถ้าจะซื่อไว้ใช้ที่บ้านนั้น คุยกับเพื่อนคิดว่า iMac 20" core duo น่าจะดีกว่า

ในส่วนตัวผมเองคาดว่าอีกสองปี คอมพิวเตอร์ระดับดีๆ อย่าง PowerBook จะเป็น 4 core และมี บลูเรย์ดีวีดีไดรฟ์ และฮาร์ดดิสน่าจะเป็น 200 GB สำหรับโน้ตบุ้ค จอภาพคงไม่ดีไปกว่านี้แล้ว ขนาดกว้่าง 1440 pixels สำหรับจอ 15" นี้ก็เพ่งจนปวดตาอยู่แล้ว

Picture of the end of the Death Railway line

This is a picture of the end of the currently operational rail line of the former WWII 's Death Railway line at Namtok (waterfall) Sai Yok Noi station in Kanchanaburi. I just took it few days ago. This channel must presumably be cut by POWs.
Interstingly, 180 degree backward behind myself taking this picture is the waterfall and the (now dismantled) railway path just run a few ten meters away in front of it only. I think it was quite an engineering feat to lay track like that in a formerly thick jungle with rugged terrain.

กุ้งอบภูเขาไฟ นครปฐม (Nakhon Pathom's Volcano-baked shrimp)

แม่ช้อยนางรำ ชวนชิมร้านนี้ ผมกินมากว่าสิบปีแล้ว ประมาณปีละครั้ง ระยะหลังไม่ค่อยได้มา ของอร่อยของเขาคือกุ้งอบภูเขาไฟ เป็นกุ้งก้ามครามเลี้ยง (Macrobrachium rosenbergii) ตัวโต อบน้ำมันงาใส่เครื่องปรุง จานที่เห็นนั้นกิโลครึ่ง จานละหกร้อยกว่าบาท จานข้างๆคือหอยนางรมสด กินกะยอดกระถิน อร่อยมาก ผมไม่กลัวไวรัสโรคตับอักเสบชนิดบีเพราะเคยฉีดยามาแล้ว

ไปเที่ยวกาญจนบุรี Kanchanaburi 's Death railway at Krasae Cave Station

ไปนั่งรถไฟข้ามสะพานรถไฟที่สถานีถ้ำกระแซ จ่ายไปคนละ ๕๐ บาท การรถไฟน่าจะได้กำไรสุดๆ ถ้ามีรถทัวร์มาทีนึงนักท่องเที่ยวก็เต็มขบวน ข้ามสะพานไปมารอบเดียว ๒๐ นาที ตรงช่วงนี้นับว่าวิวดีที่สุดละมัง เสียวนิดๆเพราะไม่รู้ว่าตอม่อสภาพดีแค่ไหน เช็คบ่อยแค่ไหน 

มิลินทปัญหา

วันนี้ไปแวะร้าน มหาจุฬาบรรณาคาร ข้างวัดมหาธาตุ ใกล้ท่าพระจันทร์ ไปได้หนังสือมาหลายเล่ม รวมทั้งเรื่อง มิลินทปัญหา ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย มาด้วย ราคาแค่ ๓๐๐ บาท
พระอาจารย์พูดไว้เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน ว่าเป็นการโต้ตอบหลักธรรมแหลมคม น่าอ่าน ผมก็เคยรู้ประวัติมาก่อน ว่า เป็นการเฉลยปัญหานับร้อยข้อ โดยพระนาคเสน ซึ่งเป็นพระอรหันต์รูปหนึ่งในราว พ.ศ. ๕๐๐ กว่าๆ ถวายกษัตริย์เมนันเดอร์ (Menandros) เจ้าปัญหา ซึ่งครองเมืองที่ดูเหมือนปัจจุบันจะเป็นที่ที่เมืองหนึ่งตั้งอยู่ในอัฟกานานิสถาน วันนี้เลยเห็นก็เลยซื้อมา ดูจะเป็นเล่มสุดท้ายที่โชว์บนชั้น วันแรกพลิกๆดูยังไม่ได้อ่านเล่มนี้ แต่ไปอ่านเล่มอื่นๆก่อน แต่ไม่ได้โพสต์พวกนั้น ไปอ่านเอาวันต่อๆมา
อ้อ มีคนแปลคัมภีร์นี้ไว้เป็นภาษาอังกฤษ ชื่อหนึ่งคือ Milinda's Questions

อานิสงค์เบื้องต้นของการเรียนอภิํธรรม

ผมไปเรียนอภิธรรมแล้วคิดว่าดีอย่างไร

เรื่องนี้คงถือเป็นเพียงประโยชน์ในเบื้องต้นของผม
ผมรู้สึกจิตสงบมากเมื่อได้ไปวัด นับตั้งแต่เมื่อย่างเท้าเข้าในบริเวณวัด ผมค่อนข้างมีสติอยู่เป็นส่วนมาก กำหนดรู้ลมหายใจอยู่เป็นส่วนมาก ในช่วงครึ่งวันเสาร์และอาทิตย์นั้น ต่างไปจากการอยู่ที่บ้านหรือสังคมภายนอก
การตามรู้ลมนั้นเป็นการเจริญรอยดังตำสอนที่เป็นพุทธพจน์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราเองก็เป็นผู้มากด้วยอาณาปาณสติ

ความสงบของจิตนั้นเป็นความสุข

เมื่อเรียนอภิธรรม ท่านอาจารย์ไม่เพียงแต่สอนเนื้อหา แต่ได้สอดแทรกเกล็ดเล็กๆน้อยๆต่างๆ ทำให้รู้สึกสนุก และท่านยังได้กล่อมเกลาความเห็นต่างๆของเราที่อาจจะไม่ถูกต้องเพราะรู้เห็นมาตามกระแสความเชื่อในสังคม ให้เห็นถูก และท่านได้ให้มีการนั่งสมาธิช่วงสั้นๆ ทำให้เป็นการเพิ่มการปฏิบัติ และมีการกราบพระสวดมนต์

นอกจากนี้ยังได้พบเพื่อนญาติธรรมต่างๆอีกมาก
ของแจกก็มีเป็นประจำ โดยเฉพาะหนังสือธรรมะต่างๆ

ในเบื้องหน้า ผมหวังว่า จะได้เข้าใจหลักธรรมที่ล้ำลึกของพุทธศาสนามากขึ้นโดยลำดับ
ผมหวังจะพิสูจน์ตนว่าผมไม่ใช่คนประเภท ปทปรมะ
ผมปราถนาจะบรรลุธรรมในชาตินี้

quad-core cpu from Intel in 2007

เป็นตามที่ผมคาดไว้ในใจ ข่าวเพิ่งออกมาว่า ซีพียูชนิดสี่แกนจากอินเทลจะออกมาปีหน้า แต่จะเจาะตลาดเซอร์ฟเวอร์ก่อน ผมเดาว่า กว่าจะเจาะเครื่องแล็ปท็อปก็คงปี 2008 และตอนนั้น Blu-Ray DVD  ก็อาจจะราคาถูกลงแล้ว (ราคาตอนนี้ราวๆแผ่นละ $24) ผมกะเอาไว้แล้วว่า อีกสี่ปีก็ได้ฤกษ์เปลี่ยนแล็ปท็อปพอดี แน่นอนว่าเป็นเครื่องแม็ค ลินุกส์คงตามเรื่องลูกเล่นเรื่องยูสเซอร์อินเตอร์เฟสไม่ทัน OS-X

โพชฌงค์

ไปได้หนังสือ โพชฌงค์ จากห้องเรียนมายืมอ่าน
ต้นฉบับน้ันเขียนโดย พระกัมมัฏฐานาจริยะ อู บัณฑิตาภิวังสะ พระอาจารย์ชาวพม่า เขียนเป็นภาษาอังกฤษ แปลมาเฉพาะบทที่ ๔ ของหนังสือของท่่านเรื่อง The Seven Factors of Enlightment ฉบับแปลเป็นไทย พิมพ์แจกเป็นธรรมทาน ความหนาเพียง ร้อยกว่าหน้า อ่านแผลบเดียวจบ อ่านแล้วก็ได้ความเข้าใจดี ขออนุโมทนาบุญท่านผู้แปล ท่านผู้ตรวจสำนวนและเนื้อความ และผู้บริจาคทรัพย์ไว้ ณ ที่นี้

สรุปได้ว่่า โพชฌงค์ ๗ คือ ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ได้แก่

สติ
ธรรมวิจัย
วิริยะ
ปิติ
ปัสสัทธิ
สมาธิ
อุเบกขา

Awaken

During the continuing anti-Thaksin saga in Bangkok, I think I must be among more and more Thai people who just awoke to realize the fact that more and more properties in our home country are no longer ours but owned by foreigners. Most of the banks, big companies, state's licensees, beach front homes, etc. are owned by foreigners. Sad story. It 's a karma.

Just a historical note, from the opinions in the web, it looks like about 98% of net users think he should resign although no polls explicitly said so on government TVs. Too bad most government officials are not brave and have not come out to and be on the educated public's side.

Tipitaka, abbreviated 1/45 in Thai language

I recently picked up a book I had bought over a decade ago from one of my dusty bookshelves. It is the abbreviated Tipitaka in Thai language, written by Aj. Sucheep Punyanuparb, long time ago, from the 45 volume tome of Thai Tripitaka. It 's fun to read and I spent several nights on it.
Today, I just found that someone has prepared its online version. Great. Neat.
The link is given with the title bar above.

By the way, the full version of Thai Tripitaka (from the 45 volumes) is also available at another site :-
http://84000.org/
together with the Buddhist Dictionary and mini-encyclopaedia. All are in Thai. I understand that this printed version of the Thai Tripitaka was published during King Rama VII's reign, or about 80 years ago.

The presence of comprehensive Buddhist tomes is a good reason why people interested in Buddhism used to study Thai language decades ago.

ปรมัตถธรรม Paramathadhamma

Here is a copy of a poster depicting Buddhism's Paramathadhamma (the name means the ultimate natural entities). There are 4 entities and they can be subdivided. The paper copy was freely distributed by Wat Srisudaram Foundation in Bangkok and I believe it would be O.K. to post here. I got my copy from my Apidhamma class. Larger size posters (such as for teaching in front of a classroom) are available, on sale, by the Foundation.

ห้องสมุดวิชาการต่างประเทศเริ่มกลัวปัญหา DRM

ข่าวจาก BBC
ในอนาคต ห้องสมุดจะต้องบอกรับหนังสือ หรือวารสารในรูปแบบดิจิตอลมากขึ้น กำลังกังวลว่า แนวโน้มที่มีการพัฒนา DRM (Digital Right Management) หรือ ระบบจัดการการใช้ลิขสิทธิ์ เข้ามาควบคุมเอกสารแต่ละชิ้นว่า ใครเป็นเจ้าของ ใครอ่านได้ ใครอ่านไม่ได้ โดยสำนักพิมพ์ต่างๆ (ผมว่า น่าจะรวมไปถึง เจ้าของ multimedia และภาพยนต์ด้วย) จะทำให้ผู้ใช้ห้องสมุดใช้เอกสารในอนาคตยากขึ้น

Karma

กรรม หรือการกระทำเป็นเครื่องส่อเจตนา

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

เทมาเส็กซื้อชิน จีอีจะซื้อแบงก์กรุงศรีฯ

ผมโพสต์ไว้ไม่นานมานี้เรื่่องต่างชาติฮุบเมืองไทย ในที่สุดก็เป็นเรื่องใหญ่โต ตอนนี้เรื่องแรกคือเทมาเส็กซื้อชินไปนั้น เท่าที่ดูจากเว็บคนกำลังโกรธกันใหญ่ ว่าเอาสิทธิประโยชน์ที่ให้คนไทยไปขาย และยังเสี่ยงต่อความมั่นคงของประเทศ และยังมีเรื่องซุกหุ้นภาค ๒ อีก เสาร์นีั้คงจะรู้เรื่องว่าบานปลายอีกแค่ไหน ส่วนเรื่องที่สอง เรื่อง จีอีจะซื้อแบงก์กรุงศรีฯ ยังเป็นแค่ข่าวที่ออกมา ยังตกลงกันอยู่ ไม่เรียบร้อย แต่เท่าที่รู้ ตอนนี้แบงก์กรุงศรีเป็นธนาคารเดียวที่ยังมีคนไทยถือหุ้นใหญ่ แบงก์อื่นน่ะไทยกลายเป็นส่วนน้อยไปแล้ว ถ้าซื้อได้ก็หมดเลย ธนาคารไทยแท้

(บันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์สำหรับอนาคตเท่านั้น เพราะเป็นความตั้งใจมาตั้งแต่แรกว่าผมจะไม่ให้ความเห็นทางการเมืองในบล๊อกนี้)

ตัวอย่างของ ดวงจิต ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป

ยามเมื่อรถติดไฟแดง สายตาสอดส่ายไปรอบๆ เรื่อยๆ เห็นสาวนางหนึ่งเดินกรายผ่านไป รูปอรชร หน้าตาดูดี รูปอาตมาพลันรู้ตัว แล้วบาลีก็เผลอเลื่อนไหลออกมาจากปากว่า

โสมฺนัสฺสสหคตํ ทิษฺฐิคตสมฺปยุตฺตํ สสงฺขาริกํ

หนังสือ วิปัสสนานัย เล่ม ๑

วันนี้เพิ่งได้หนังสือแจกฟรีมาจาก อภิธรรมโชติกะวิทยาลัย ที่วัดสามพระยา มา ๑ เล่ม
คือหนังสือชื่อ วิปัสสนานัย เล่ม ๑ ที่เดิมรจนาโดย พระโสภณเถระ (มหาสีสยาดอ) เป็นภาษาพม่า ตั้งแต่เมื่อราวหกสิบปีมาแล้ว (พ.ศ. ๒๔๘๗) แปลและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยโดย พระคันธสาราภิวงศ์ ตรวจชำระโดย พระพรหมโมลี จัดพิมพ์เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ และพระราชทานหิรัญบัตร ท่่านเจ้าคุณพระพรหมโมลี

หนังสือนี้ท่านแต่งขึ้นสำหรับประสานความเข้าใจพระและผู้ปฏิบัติธรรม ทีมีอยู่สองกลุ่มเข้าด้วยกัน คือผู้เคยเรียนอภิธรรมมา กับผู้ปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน จะได้เข้าใจมากขึ้น
ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ไปแล้วบางส่วน ก็เห็นว่าน่าสนใจดี ก็เห็นด้วยกับที่ท่านเขียนไว้ในหนังสือของท่านว่า ถ้าผู้อ่านเคยเรียนพระอภิธรรม จะได้ประโยชน์มาก แต่ผมก็เห็นว่าถ้าคนที่ยังไม่ได้เรียน แต่มีความสนใจ เช่นผมก็เข้าข่าย ก็คิดว่าอ่านได้เรื่อยๆ ก็อ่านได้ และเห็นว่าเป็นประโยชน์ดี

ผมต้องขอขอบคุณ ท่านผู้แปลและเรียบเรียง และท่านผู้บริจาคทรัพย์ ที่สร้างหนังสือดีเล่มนี่้ไว้ด้วย ทุนทรัพย์คิดเป็นเงินก็กว่า ๑ ล้านบาท
ขออนุโมทนาบุญท่านไว้ ณ ที่นี้ หากว่าจะน้อมนำจิตใจให้บางท่านในอนาคต สนใจฝักใฝ่การปฏิบัติเพื่อมุ่งนิพพาน ก็ย่อมจะเป็นผลานิสงค์ยิ่ง

หนังสือผลงานของ อ. จำรัส เกียรติก้อง

วันนี้แวะไปชมงานแสดงผลงานในอดีตของศิลปินท่านนี้แล้ว ที่หอศิลป์แห่งชาติ จ่ายค่าชมไปสิบบาท ถูกแสนถูก (แต่หมดค่าหนังสือ และของที่ระลึกไปเป็นพันบาท) หนังสือที่ระลึก ปกแข็งเล่มละ ๘๐๐ บาท หน้าปกหนังสือนี้เป็นผลงานมีประวัติ และภาพนี้ท่านเขียนไว้ไม่เสร็จ เรื่องของเรื่องก็คือ คนที่เป็นนางแบบ(ไม่ทราบนาม)ติว่าท่านวาดไม่เหมือนตัวจริง อาจารย์ก็เลยโกรธ ขว้างทิ้ง ตอนนั้นยังไม่ได้ลงแววตา และก็ยังไม่ได้เซ็นชื่อด้วย คนอื่นเก็บเอาไว้ ได้ทราบว่าตอนนี้กำลังจะให้คนประมูลซ็้อไป เพื่อเอาเงินไปช่วยภริยาอาจารย์ที่ชรามากแล้ว

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า คนจะสนใจมากไหม เพราะส่วนสำคัญที่สุดสองส่วนคือ แววตา กับ ลายเซ็น ไม่มี

เรื่องที่จะให้เลิกท่องจำ

ข่าวจาก สำนักข่าวไทย บอกว่านายกฯสั่งให้เลิกท่องจำ ตั้งแต่ อนุบาลยัน Ph.D.

ผมไม่เข้าใจว่าเป็นการตรงประเด็นหรือไม่
ถ้าจะบอกว่าในการเรียนการสอน ให้เน้นการปฏิบัติ และให้เน้นความเข้าใจ มากกว่าการท่องจำ อันนี้ก็คงไม่มีอะไรคัดค้านกัน
(ปัญหาอยู่ที่งบประมาณ มีสื่อการสอน และอุปกรณ์ พอทุกโรงเรียนทุกชั้นหรือไม่ต่างหาก คงไม่ใช่ครูไม่อยากสอนแบบนั้น)

แต่ถ้านายกฯจะให้เลิกเลยจำทั้งหมด และกระทรวงศึกษาบ้าจี้ไป แบบต้องทำตาม 100% ก็อันตราย

เรียนภาษาอังกฤษ ก็ต้องท่องศัพท์ได้
เรียนคณิตศาสตร์ก๋็ต้องท่องสูตรคูณ
เรียนภาษาไทย ก็ต้องท่องอาขยาน
เรียนเคมีก็ต้องท่องสูตร ต้องจำสูตรโครงสร้างสารสำคัญได้
เรียนฟิสิกส์ก็ต้องจำสมการ และค่าคงที่ อัตราแปลงหน่วยต่างๆ
เรียนกฏหมายก็ต้องแม่นมาตรา
เรียนธรรมะ ก็ต้องแม่นบาลี
ยังไงๆก็ต้องจำ

ถ้าเด็กไม่จำ fact ก็จะสมองโล่งๆ ไม่มีอะไรเป็นหลักในการไปต่อยอดความคิดอีกต่อไป เสมือนจะสร้างตึกก็ต้องตอกเสาเข็ม

โรคความใส่ใจสั้น และ การทำงานให้ดีขึ้น

TIME magazine เล่มล่าสุด 23 มกราคม 2006 ลงเรื่องแยะมากเกี่ยวกับประสิทธิภาพการทำงานของสมองและใจ
ได้แง่คิดดีๆที่เราตัดสินใจมาปฏิบัติ บวกกับการประยุกต์ของเราเองดังนี้ เพื่อแก้โรคความใส่ใจสั้น สมาธิสั้น หรือ Attention-deficit syndrome ที่เรามีแยะมาก

เป็น manager ที่ดี คือจ่ายงานให้คนอื่นเช่นลูกน้องทำงานให้เรา อย่ากั๊กงานไว้ทำเอง เพราะจะไม่ได้ทำ
เลือกทำงานที่สำคัญที่สุดก่อน
ตัดงานที่โดนร้องขอออกไป เว้นแต่จะโดนขอซ้ำ (เจ้านายบอกวิธีให้)
ถ้าจะทำอะไร ถามตัวเองว่า KPI คืออะไร ทำงานนั้นจะได้อะไร
ทำงานทีละอย่างให้เสร็จ อย่าทำสองอย่างพร้อมกัน จะประสิทธิภาพต่ำกว่า หรือคุณภาพงานแย่กว่า
ขณะทำงานอย่างหนึ่งอย่าคิดเรื่องอื่นจนกว่าจะเสร็จ
ขณะทำงาน เพื่อให้ต่อเนื่อง อย่าเปิดโทรศัพท์ไว้ อย่าเปิดอีเมลไว้ อย่าเปิดบราวเซอร์ดูข่าวหรืออะไรๆที่ไม่เกี่ยวกับงาน
ที่โต๊ะหรือประตูห้อง ติดป้าย "ห้ามรบกวนเด็ดขาด" เอาไว้ตามช่วงเวลาที่ต้องการใช้สมอง
หลับให้พอ วันละ ๘ ชม. ทุกวัน
กินอาหารประเภทปลาและผักที่มีสีบ่อยๆ
กิน antioxidant เช่น vitamin C & E และ น้ำมันตับปลา เป็นประจำ
ออกกำลังกายทุกวัน
เข้าสมาธิทุกวัน อย่างน้อยวันละ ๑ ชม. เพื่อเพิ่ม myelin และปรับการทำงานของสมอง

ความจริงรู้อยู่แล้ว บางอย่างก็ทำอยู่แล้ว แค่ประมวลไว้กันลืม

ต่างชาติยึดกิจการไทย คำทำนายเมื่อหลายสิบปีก่อน

จำได้ว่า เคยอ่านจากหนังสือ สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม เมื่อราวยี่สิบปีก่อนมาแล้วว่า ในหนังสือเขียนไว้ว่า หลวงพ่อ เคยกล่าวทำนายไว้ว่า ในอนาคต (จากที่ผมเคยคำนวณ กะๆเอาไว้ จากวันในหนังสือ) ประมาณ พ.ศ. 2551 ต่างชาติจะยึดเมืองไทย เราก็ค่อนข้างเชื่อว่าจะจริง เพราะตอนนั้นเทียบกับกรณีซุงที่นครศรีธรรมราชไหลมาทลายหมู่บ้านราบไปหมดหลังฝนตกใหญ่เมื่อสิบกว่าปีก่อนโดยที่ท่านทำนายไว้ก่อนหน้านั้นเป็นสิบปี
ผมดูๆตอนนี้ก็เข้าไกล้คำทำนายไปทุกที ในทางธุรกิจ บริษัทใหญ๋ๆและแบงก์ไทยก็โดนซื้อไปเกือบหมดแล้ว คงไม่นานต่างชาติก็จะมาถือหุ้นรัฐวิสาหกิจอีก ต่อไปถ้ายึดพวกบริษัทเอ็นพีแอล ก็ไปหมด ชาวไร่ชาวนาที่ทำกินหลุดไปเป็นของนายทุนก็แยะ ฝรั่งเข้ามาจับจองซื้อที่ิปลูกบ้านชายทะเลหรือบนเกาะก็มาก ต่อไปเมืองไทยก็จะมีพวก ลองสเตย์ อย่างคนแก่ญี่ปุ่นเข้ามาอีก เข้าข่ายคำทำนาย ถิ่นกาขาว อีกแหละ

วันนี้นึกได้ก็เลยจดไว้เป็นหลักฐาน อีกสองปีมาดูใหม่ว่าจริงไหม

ระลึกกุศลทำไว้เมื่อปีที่แล้ว

ระลึกได้ว่า เมื่อปีที่แล้ว ตอนวันมาฆบูชา ผมอุตส่าห์มีศรัทธาขับรถไปทำบุญที่ วิทยาเขตใหม่ของ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วังน้อย ไปถวายเงินจำนวนหนึ่งบำรุงมหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งนั้น และยังได้ไปกราบนมัสการพระบรมสารีริกธาตุองค์ใหม่ที่ได้ประทานมาจาก พระสังฆราชของศรีลังกา จำได้ว่าตอนมัสการนั้นในใจอธิษฐานขอให้ได้เรียนรู้ธรรมของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คงจะเป็นเหตุนี้กระมัง ก็ทำให้เรามาเริ่มเรียนธรรมะในตอนนี้
ความจริง เมื่อมาทบทวนดู ก็ดูเหมือนว่าการเรียนจะเป็นภาระหนักอยู่เหมือนกัน แต่ว่าเมื่อได้ทราบอานิสงฆ์การฟังธรรม ตามที่พระอาจารย์สอนมาวันนี้ก็ทำให้คิดได้ว่า ดีแล้ว ที่ตัดสินในปุบปับเรียนเสีย แล้วก็ปฏิบัติตามความตั้งใจของตนตั้งแต่แรก เพราะไม่รู้ว่าถ้าไม่เริ่มตอนนี้่ จะได้เรียนเมื่อไร ชาตินี้หรือชาติไหน จะได้เรียนอีก

หาทรัพย์มามากพอเลี้ยงตัวแล้ว ต่อไปตายก็เอาไปไม่ได้ ดังนั้น ต้องหาบุญและปัญญาบารมีติดตัวไปบ้าง

เรียน อภิธรรม วันแรก (My first day of Apidhamma study)

วันนี้ไปเรียนวันแรกที่ วัดสามพระยา เรียกว่า อภิธรรมโชติกะวิทยาลัย เข้าใจว่าเหมือนที่สอนที่วัดมหาธาตุ ถือว่าอยู่ใน มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย แต่ที่นี่ไม่หนาแน่นเท่า ลานจอดรถก็ได้แยะพอควร ผมเพิ่งเรียนเป็นหลักสูครแรก เรียกว่า ชั้น จูฬอาภิธรรมิกะตรี ได้ซื้่อหนังสือไว้หลายเล่ม มาไว้อ่านประกอบ ราคาถูกมาก รวมแค่ ๑๕๐ บาท เท่านั้น หนังสือว่าด้วย ปรมัตถโชติกะ ปริจเฉท ๑ ๒ และ ๖ ว่าด้วยเรื่อง ปรมัตถธรรม ๔ ประการ ได้แก่ จิต เจตสิก รูป นิพพาน ฟังดูหัวเรื่องก็น่าสนุกแล้วแฮะ ในชั้นเรียนมีราว ๔๐ กว่าท่าน ที่แก่สุดเห็นเป็นแม่ชี ท่านน่าจะอายุสัก ๘๐ กว่าละมัง ที่หนุ่มสาวกว่าก็มี แต่ดูแล้วไม่มีรุ่นทีนเอจ เว้นมี เณร อยู่รูปหนึ่ง ท่านอาจารย์เป็นพระครู นักธรรมเอก ท่านสอนดี ไม่มีหลับ หัวเราะร่วนตลอด หลักสูตรนี่้เรียน ๖ เดือน เสาร์ อาทิตย์ ครึ่งวัน เรียนฟรี ตอนนี้เรียนไปก่อน ยังไม่รับลงชื่อแต่อย่างใด แต่วันนี้ผมก็ไม่อยากเป็นหนี้สงฆ์เลยหยอดตู้บริจาคช่วยค่าน้ำค่าไฟฟ้าไปแล้ว ตั้งใจว่าจะบริจาคช่วยทุกเดือน เห็นว่ารุ่นที่แล้วคนสอบผ่านหลักสูตรนี้่แค่ครึ่งเดียว แต่ความจริงเรียนไม่ยาก เพราะคนเฒ่าคนแก่กว่าผมหน่อยก็ยังมีเรียน แต่เพื่อนกระซิบว่า หลักสูตรนี้ท่องแหลก

แม่น้ำเจ้าพระยา Chao Phraya River, Bangkok 2006

ผมถ่ายรูปแม่น้ำเจ้าพระยาเอาไว้ เป็นวันสงบช่วงหยุดปีใหม่ ตอนข้่ามไปมาที่ท่าวัดระฆัง เลยโพสต์เอาไว้นี่สักรูป

พระนอนวัดโพธิ์

ไปวัดโพธิ์ ก็ต้องไปไหว้พระนอน รูปนี้ผมถ่ายไว้เอง แต่เป็นมุมกล้องที่โดนบังคับไว้ด้วยเสาสองต้น วิหารก็แคบมาก (อันที่จริง ควรบอกว่า พระนั้นองค์ใหญ่มาก คับวิหารจึงจะถูก) ก็เลยไปเหมือนๆกับที่เห็นคนอื่นๆุุถ่ายไว้ ผมตั้งใจโพสต์รูปไว้ เผื่อเด็กบางคนมาเจอรูปในอนาคต อาจจะได้ก๊อปเอาไปทำรายงานส่งคุณครูได้ไง (ผมหวังลึกๆเสมอว่า บล๊อกผมอาจจะเป็นประโยชน์กับเยาวชนบางคนในอนาคต ก็เป็นการช่วยเมืองไทยก้าวสู่ยุคความรู้อีกแรงหนึ่ง)

พระพุทธเทวปฏิมากร

เพิ่งอ่านเจอรูปท่านเมื่อไม่นานมานี้ อยากไปกราบ ก็ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาเลยแวะไปทำบุญที่วัดโพธิ์ หรือ วัดพระเชตุพนฯ เลยเข้าไปในพระอุโบสถ งามมาก แต่คนแน่นเอี้ยด ถามว่างามแค่ไหน ก็ขนาดว่า มีฝรั่งหญิงชายไปนั่งเงียบๆอยู่ด้วยมองอยู่เป็นนานหลายคน มีแหม่มคนนึง นั่งพนมมือแต้จ้องพระ ตาไม่กระพริบ สงสัยแกจะเปลี่ยนมาถือพุทธกระมัง (แต่ก็อย่างว่าแหละ แกนั่งไม่เรียบร้อย นั่งชันเข่ากางขา แต่เราดูแก เห็นแล้วก็ซาบซึ้งแล้ว) ผมเลยถ่ายรูปมาหลายรูป ก็ไม่ค่อยดี คงเป็นเพราะกล้องไม่ค่อยดี แต่เราก็ไม่ใช้มือกล้องด้วยแหละ รูปนี้เต็มขนาดมีละเอียดสวยดี ผมเลยเอามาเป็นแบ็คกราวด์บนเครื่องแม็คโน้ตบุ้คของผมแล้ว อ้อ ควรบันทึกไว้ตรงนี้ด้วยว่า ที่ใต้พระที่นั่งของพระพุทธรูป (ใต้พระ) บรรจุพระบรมอัฏฐิ ของ ร. ๑ เอาไว้

หอไตร วัดระฆัง เรือนไทยมีประวัติศาสตร์

รูปนี้ถ่ายไว้ตั้งแต่ช่วงวันปีใหม่ แวะไปทำบุญวัดระฆัง ไปกับครอบครัว ก็เลยไปเดินดูสถานที่สำคัญที่อยากไปดูมาตั้งหลายสิบปีแล้ว คือ หอไตร ที่เดิมเป็นบ้าน หรือ เรือน ของ พระราชวรินทร์ แต่ครั้งสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ต่อมาพอท่านขึ้นปราบดาภิเษก เป็น รัชกาลที่ ๑ ก็พระราชทาน ถวายวัด เป็นหอไตร กลางน้ำ (เพื่อกันปลวกกินพระคัมภีร์) ต่อมาสมัย รัชกาลที่ ๙ นี้บุรณะใหม่ ย้ายที่ใหม่ อยู่เยื้องๆพระอุโบสถ ข้างในมีรู้ลายรดน้ำปิดทองสวยงาม

ซีดีเพลงไทย บรรเลงเปียโน การกุศล

ผมไปซื้อซีดีเพลงไทย บรรเลงเปียโน การกุศล เพื่อมอบให้ มูลนิธิอาสา เพื่อนพึ่ง(ภาฯ)ยามยาก สภากาชาดไทย ชื่อ Piano-Opus 1 มาจากเพื่อนผม ซึ่งเป็นทีมงานจัดทำ ผมซื้อฟังเองด้วย และไว้แจกคนอื่นสองสามคนช่วงปีใหม่ ฟังแล้วก็ใช้ได้ เป็นผลงานของกลุ่มคนรักเปียโน ราคาไม่แพง เห็นจะว่ามีวางจำหน่ายทั่วไปด้วย คงเร่ิมวางขายช่วงนี้แหละ ถ้าใครจะทำบุญก็ขอให้ไปอุดหนุนของแท้ อย่าไปซื้อซีดีผีของเพลงชุดนี้

การ์ตูน สำหรับ วันเด็ก Thai comics for the Children's Day

วันนี้เป็นวันเด็กในประเทศไทย เลยจะพูดถึงหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่ง ที่เพิ่งไปซื้อมาให้ลูกเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว คือ การ์ตูนเรื่อง อริยสงฆ์ จะได้สนใจพระ และ ธรรมะ มากขึ้น เขาก็กำลังอ่านดูอยู่ตอนนี้ สองวันก่อนผมหยิบมาแอบพลิกๆดูบ้างก็สนุกดี มีเกล็ดบางอย่างที่ไม่รู้มาก่อนเหมือนกัน หวังว่าเนื้อหาเขาคงไม่ผิดหรอกน่ะ

Westerners' meditation

I just revisited one of my old bookmarks and found this internal page. It shows that more and more westerners come to visit Thailand to learn its ultimate secret lesson of life, Vipassana meditation. Congratulations to them.

Keep notebook running with good efficiency

In the use of a Mac notebook computer, I just realized a number of things:-

Some widgets would wasted all the memory. I used to have one which occupied 2 GB of RAM in a G5 dual cpu machine. That one was thus long disabled. However, in the laptop, some widgets that you do not need should be disabled as well, since it would waste your cpu and RAM, and thus waste the battery.
Some widget also show abnormal high cpu load during off line: I just found that out when monitor cpu usage. When the laptop was just awaken from sleep at home, it would be off-lined unti I connect to the ADSL again, until then some widget might try its best to download some information (news) without any success, and it would keep cpu busy and your notebook would be getting hotter and wasting the battery.

I think having a software to monitor the cpu is good. And one must always watch out to monitor behaviors of one's own machine.

ต่อไปนี้ แล็ปท้อป หรือ โน้ตบุ้ค จะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

ในรอบสองปีที่ผ่านมาต้องนับว่า โน้ตบุ้คคอมพิวเตอร์ที่วางขายในท้องตลาดโดยเฉพาะบ้านเราค่อนข้างดูน่าเบื่อ ไม่มีอะไรหวือหวาในเรื่องคุณสมบัติของเครื่อง มีแต่การเน้นการขายเครื่องสเป็คต่ำราคาไม่แพงเป็นหลัก ไม่ว่าจะไปดูที่ห้างใดๆ หรือตามแมกกาซีนก็ตาม สาเหตุหนึ่งคงเป็นที่ไมโครซอฟต์ออกโอเอสใหม่ล่าช้ากว่ากำหนดเดิมอย่างน้อยสองปี ทำให้ผู้บริโภคไม่มีเหตุจำเป็นต้องใช้เครื่องใหม่สมรรนะสูงมากนัก และอินเทลเองก็เพิ่งออกซีพียูใหม่ที่ใช้พลังงานต่ำสำหรับโน้ตบุ้คออกมาเร็วๆนี้เอง
จะมีก็แต่เพียง แอปเปิ้ล แม็คอินทอช ที่ใช้ระบบปฏิบัติการ โอเอสเท็น รุ่น ๑๐.๔ ทีชื่อ ไทเกอร์ เท่านั้น ที่ทันสมัยลำ้หน้าเพียงพอที่จะต้องการซีพียูรุ่นใหม่ และเป็นโอเอสระบบ ๖๔ บิท ไม่ใช่ ๓๒ บิท ทำให้การประกาศในสุนทรพจน์เของ สตีฟ จ้อบส์ ซีอีโอของ แอปเปิ้ล ในงานแม็คเวอล เรื่องจะออกจำหน่ายโน้ตบุ้ครุ่นใหม่ในเดือนหน้า ในรุ่น แม็คบุ้ค โปร ที่ใช้ ดูอัลคอร์ ซีพียู กลายเป็นรุ่นชั้นนำไปในทันที ในราคาคงเดิม มิใยที่ เดล จะพยายามออกข่าวเครื่องรุ่นใหม่ของตนออกมาตัดหน้าพร้อมๆกันก็ตาม

เชื่อว่าปีหน้าผู้ผลิตโน้ตบุ้คบริษัทอื่นๆคงจะเปิดตัวดูอัลคอร์ออกมาอีกระนาว และราคาก็คงจะไม่เพิ่มไปกว่าเดิมเนื่องจากต้องทำราคาแข่งกับแม็คจากแอปเปิ้ล

คาดว่า กว่าเครื่องแม็คโน้ตบุ้ครุ่นใหม่จะมาถึงเมืิองไทย คงตกราวเดือนเมษายน ๒๕๔๙ ไปแล้ว ดังนั้นถ้าใครจะซื้อ ไฮเอ็นโน้ตบุ้ค รอซื้อแม็คตอนเมษายน น่าจะดีกว่า อย่างไรก็ตามมีคนให้ความเห็นว่า การซื้อเครื่องที่เปลี่ยนซีพียูใหม่ทันทีอาจจะเสี่ยงไปหน่อย น่าจะรอไปอย่างน้อยหนึ่งปี เพื่อให้ปัญหาต่างๆที่อาจจะมีได้นั่นโดนค้นพบและแก้ไขไปเสียก่อน และก็กว่าที่ซอฟต์แวร์รุ่นใหม่ๆจะออกมาก็คงปีหน้าไปแล้ว อย่างของอโดบีก็ช้ากว่ากำหนด

Back to school, er ... quite an unusual one

จากการพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานท่านหนึ่ง ผมเลยตัดสินใจทันทีว่าจะเข้าชั้นเรียนตั้งแต่เมื่อหลายเดือนก่อนมาแล้ว รอแค่มหาวิทยาลัยเปิดเท่านั้น ซึ่งก็คือสัปดาห์นี้ แต่นี่เป็นไม่ใช่มหาวิทยาลัยธรรมดา ที่มีแต่วัยจ๊าบเรียน นี่เป็นมหาวิทยาลัยพุทธ คือ มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย คนเรียนมีทุกวัย และมีสมณเพศด้วย และการเรียนก็เป็นที่วัด และหลักสูตรก็ ๗ ปีครึ่ง แน่ะ หลักสูตรคือ พระอภิธรรม เรียนเฉพาะเสาร์และอาทิตย์ครึ่งวัน คอร์สแรกจะเปิดเสาร์นี่แล้ว จะเรียนไป ๖ เดือน ก่อนจะมีสอบ ผมรู้ว่าผมไม่มีเวลามากนัก และเสาร์อาทิคย์ปกติผมจะพักผ่อน หรือใช้เวลากับครอบครัว แต่ว่าคนเราอายุมากขี้นเรื่อยๆ เวลาเหลือน้อย จะทำอะไรก็ทำเสียนะ ผมว่าจะเรียนดูไปเรื่อยๆ

แล้วจะมาโพสต์ต่อ

My reaction to Jobs' speech at MacWorld

Gee. Awesome. Good news, new softwares, stuffs and services.

And the new Mac with Intel cpu ...
Argh...... , I just got my G4 PowerBook for only 2 months and they are releasing a dual core Intel cpu (4x faster) with a built in VDO camera at the same price next month.

My current G4 laptop (or notebook) is no match for my dual cpu G5 PowerMac tower and I think dual core in the new laptop will eliminate the minor observable stall in the laptop.

However, I think so far the screen resolution for the 15" G4 laptop is already great, 1440x960 pixels. Even currently-selling Vaio is no match. I can not see any notebook PC with better screen resolution than this PowerBook, and I don't expect one in the future since this tiny pixel size already strains my aging eye-sight. :-)

Looks like in 4 years time, I 'll buy a tetra-core Mac laptop then. No way to go back to Windows: although using Linux is O.K.

กูเกิ้ล เริ่มขาย วีดีโอ และ รายการทีวี ออนไลน์

ดูเหมือนยักษ์ใหญ่ Google จะเริ่มเปลี่ยน โมเดลธุรกิจ แล้ว จากเดิมที่ขายโฆษณาบนหน้าแสดงผลการค้นหาเป็นหลัก กับซอฟต์แวร์ที่ใช้ค้นหาบนระบบขององค์กร และบริษัทต่างๆ เร่ิมมาขายของเองแล้ว บน อินเทอร์เน็ต เป็นนโยบายเดียวกับ e-Bay คือเป็นนายหน้าคอยฟันค่าต๋ง โคยขายวีิิดิโอ แบบเดียวกับร้านที่ขายเพลงและวีดิโอให้ iPod เพราะว่า online transaction นั่นคือที่ที่เงินอยู่ นอกเหนือจากให้บริการ local listings & google earth

News: senate committee recommendations on amendments of the constitution

Agreeable.

Exhibition on work of Chamras Kiatkong at National Gallery

I noted down in my calendar that I really want to see the exhibition of a late Thai famous painter, Chamras Kiatkong, to be held at National Gallery from next week to next month.

จำนวนคนที่ใช้ Mac

ไปดูจากข่าวบนเน็ท ปรากฏว่าจำนวนคนใช้แม็คปีนี้่เพิ่มตลอด อย่างในเดือนธันวาคม 2548 มีคนใช้แม็คโอเอสอยู่ราว 4.35 % (เข้าใจว่าดูจากการใช้เว็บดังๆเป็นหลัก) เพิ่มจากเดิอน พฤศจิกายน 2548 ที่ 4.11% เห็นว่าเดือนเดียวเพิ่มอีก 0.24% ถ้่าให้ประมาณเอาเอง ผมว่าสิ้นปีหน้า กว่าวินโดวส์วิสตาร์จะออกมา จำนวนแม็คอาจจะเพิ่มอีกเป็นราว 6.5% ก็ได้ และตอนนั้นแอ้ปเปิ้ลก็จะออกโอเอสรุ่นใหม่ที่ดีกว่าไทเกอร์ออกมาชนด้วยอีก ที่เรียกว่า ลีโอพาร์ด หรือ OS-X 10.5 codename Leopard ตอนนั้น แม็คก็น่าจะยังมีคนใช้เพิ่มขึ้นอยู่ดี

ผมไปแวะร้านคอมพิวเตอร์ที่ห้างเซ็นทรัลลาดพร้าวมาเร็วๆนี้เอง ผมดูๆเครื่องโน้ตบุ้คที่ราคาเท่าๆกับแม็ค แต่ใช้ระบบวินโดวส์​ เห็นแล้วก็ต้องปลง ลำพังสเป็คเครื่องอย่างเดียวก็สู้แม็คโน้ตบุ้คไม่ได้แล้ว อย่างของยี่ห้อดังระดับโลกรุ่นหนึ่งราคาเกือบเก้าหมื่นบาท ความละเอียดของจอ ยังสู้ของแม็ค PowerBook ราคาใกล้กันไม่ได้เลย ถ้ายิ่งไปดูโอเอสด้วยแล้ว ยิ่งน่าใช้แม็คใหญ่ น่าสงสารคนส่วนมากที่พอจ่ายได้แต่ไม่เคยรู้จักแม็คจริงๆ ตอนนี้ความเห็นผมเหมือนๆกับแฟนของแม็คบนเน็ทไปแล้ว

BusinessWeek, Asian edition, no more issues

I got what looked like an impromptu letter from BusinessWeek indicating that they would discontinue the Asian edition and mailing back a refund to me. However, they also offered me to subscribe either their global edition or online edition instead. I think I will get the cash back: not having much time to read these days. One day, a ten years old habit (like browsing this magazine) has to stop for some reason. This is a norm, or a part of Dhamma: a thing could be initiated, run, and terminated (like a life could be born, live, and die), called Triluks or "the 3 characters". A thing occurs because of a cause: Itappajjayata.

Incidentally, I learned later when I receive the last issue that they also discontinued the European version.

My PowerBook hanged. What a surprise !

For the first time, my new PowerBook hanged unexpectedly after few weeks. It might have caused by memory leaks. I am not sure if my toting of the notebook back and forth between home and office networks without shutting down might have caused confusion to the machine and be part of the problem or not. Luckily I saved my files often and I did not lose anything. Had I left opened a terminal before it stopped responding, I could check to see if I could kill some troubling process and avoid hard shutdown. That is a Unix way.

Changes in Thailand's IT scenario expected in 2006

There are 2 major issues which are related to IT and both of them just came out in the news a couple weeks ago.

1) The National Communication Board (perhaps I did not use its official name, nevermind) would liberate the setting up of international Internet gateways and now any Thai company (>51% Thai share ownership) would be allowed to do so: just informing the board. Previously, CAT and TOT, both former state's agencies, locked up as duopoly on the international gateway set up. As a consequence, Internet access cost has been expensive, since no other companies could set up an international link. Now I can see that in 2006 onward, the Internet access cost should slightly come down. Personally, this might not affect me immediately since I have a 1 yr contract with my current broadband Internet service provider (True Corp.) but perhaps my rate might come down in January 2007. Anyway, I can see that bandwidth will likely improve, both for Thailand's international bandwidths as well as domestic (inter-ISP) bandwidths.

2) The purchase of 250,000 PC for Thai public schools. The price tag of 13 billion Baht looked like they would be buying laptops but I guess that the price tag include the peripherals as well. I do not have strong objection on this too much, except that if the purchase is from each school, we would eliminate much of the corruption associated with centralized procurement of MOE. Against the wish of the Thai public, I guess politicians will try to milk benefit from this nevertheless and the central procurement will go on as usual: I can bet on that.

My major concern, however, is on technicality. I hope they would use the free (and yet higher stability) Linux OS with them, instead of buying the 3 yr old (virus prone and less stable) WindowsXP. (I have a sense that this wish of mine would not be a reality.) That would save billions of Baht from the software purchase. It will also generate millions of Linux users in the future. New generation of Thai should learn to use free softwares, not illegal softwares.

Also I wish that a part of the big budget would go to the development of the contents for the school. I also suspect that this wish of mine would not become true as well.

Will see in a few months how things will turn out.

Interesting Mac resource

Found a link from Bangkok Post article.
It is called the X lab. Useful for me.

First post for 2006: resetting my biological clock, hopefully

Passing another year: this New Year thing is just a supposed time line. For many other people it might mean party time: for many in the lower income bracket it 's just hard work to earn meager meals as usual. For me, New Year is just a reminder of my time running past half-time for my lifespan and a reset of my mind for the next one more year, hopefully with new improvement in a number of ways.

I have set several goals to accomplish. They are in my private notes in the laptop: not on public blog like this. Anyway, whenever I come back to see this blog, it would remind me to go back to see my targets again.

One thing in general I think I want to do is to double the rate of my biological clock. No, I don't want to get old too early, but I mean I want to get any jobs done twice as fast, at least. I do not have much time left, I need all the time I can spare. Every second counts. I 'll give it a try if I can do it.

สวัสดีปีใหม่ครับ เพื่อนทุกคนที่แวะมา

นี้คงเป็นโพสต์สุดท้ายของปี พ.ศ. ๒๕๔๘ 2005 นี้ ต่อไปคงจะขี้นปีใหม่
ไม่รู้ว่าปีหน้าจะมีเวลามาเขียนบ่อยแค่ไหน อาจจะน้อยกว่าเดิมก็ได้่

ผมขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่แต่ละท่านเคารพนับถือ
โปรดประทานพรให้ปีใหม่นี้ จงเป็นปีที่ทุกท่านประสบความสำเร็จในสิ่งที่ท่านประสงค์
ขอให้ท่านมีความจำเริญในธรรม เปี่ยมในคุณธรรมยิ่งๆขึ้นไป

สวัสดีปีใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๙ ครับ

Buddhism: philosophy or religion ?

I read some books recently and here is the conclusion. If some people just discuss it in academic or intellectual sense, it is just a philosophy for them:although I should add that it is a hugh subject (dozens of tomes). But for many who practice it in their lives, every breath, it is a religion.

Good summary, isn't it.

The World's largest jade Buddha statue

Today is New Year's eve so I decided to make some merit. I went to Wat Dhammamongkol, in Soi Sukhumvit 101, where the World's largest jade Buddha image is placed. Behind the statue, there was also a jade Guan-im, a chinese female-form of an incarnated bodhisatva. Both statues were sculpted over a decade ago from a 32 ton dark green jade block from Canada. The Buddha statue was crafted by an Italian artist. The King has given the name "Phra Mongkoldhamsrithai" to the statue, which had been meditated upon by the venerable Phra Sangkharaj and other meditation-master monks. I had read about it recently and decided to go to pay my respect. Seen in the picture, the white threads linked like web from the statue were just tied in by monks in preparation for a meditation ceremony to be held a week after this post.

Before I left, I donated some cash to join an effort to build a Buddhist Ubosot (or Uposot ?, the main congregation hall).

Oh, I forgot to mention that this Wat also has the biggest (perhaps tallest) traditional style Buddhist pagoda (Jetiya or Jedi). To me, it looks like Indian style structure except for the attached Vihara and the white pagoda at the top of the 11 storey-high building.

ผ่านไปอีกปี เวลาผ่่านไปเรื่อยๆ

พุทธศาสนสุภาษิตบทหนึ่ง จำได้แต่คำแปล กล่าวไว้ว่า

วันคืนเคลื่อนคล้อย อายุเหลือน้อยลงทุกที

อีกบทกล่าวไว้แปลได้ว่า

เวลาผ่านไปอย่าให้ผ่านไปเปล่า จะน้อยหรือมาก ก็ให้ได้อะไรบ้าง

ผมรู้สึกว่าในปีที่ผ่านมาได้อะไรเล็กน้อยแต่เขียนออกมาเป็น KPI (Key Performance Index) ลำบาก
สงสัยจะ planning มากไป คือเขาบอกว่า แปลนแล้วนิ่ง
แย่จัง
ไปอ่านบันทึกส่วนตัวเมื่อปีที่แล้วกับตอนนี้ ยังไงก็ยังงั้น ไม่ค่อยมีอะไรใหม่
ทักษะเพิ่มไม่มากนักในความเห็นส่วนตัวยังไม่น่าพอใจ
งานก็ยังไม่ก้าวไปเร็วนัก
เริ่มใหม่ปีนี่ ต้องรีเซ็ท biological clock ให้มี frequency สูงขี้นหน่อยถ้าจะดี

ผลที่ตามมาอันหนึ่งคืออาจจะเขียนบล๊อกน้อยลง

ปีนี้นานกว่าปกติ

ข่าวที่เพิ่งเจอบอกว่า สิ้นปี พ.ศ. ๒๕๔๘ หรือ ค.ศ. 2005 นี้ นักวิทยาศาสตร์ตกลงเพิ่มเวลาให้อีก ๑ วินาที ทำให้ปีนี่ยาวกว่าปกติเล็กน้อย ตามเวลาที่กรีนิช แต่จะเป็นเวลา ๗ โมงเช้าวันที่ ๑ ม.ค. พ.ศ. ๒๕๔๙ แล้วในเมืองไทย ดูเหมือนโลกจะมีแนวโน้มที่หมุนรอบตัวช้าลงเล็กน้อย

ใช้แม็คแล้วดีอย่างไร คุ้มเงินไหม

How good is Mac and OS-X ? Is it worth the money spent ?

จะตอบคำปุจฉาข้างต้น ต้องอธิบายว่าก่อนผมจะเปลี่ยนมาใช้แม็ค โอเอสเท็น นั้น ชีวิตผมเคยเป็นอย่่างไรบ้าง

ก่อนหน้านั้น ผมใช้ระบบวินโดวส์ผมต้องอัพเดทข้อมูลนิยามของไวรัสทุกวัน อัพเดทข้อมูลของพวกสปายแวร์ทุกวัน และต้องเสียเวลาสแกนเครื่องราว ๔๐ นาทีทุกวัน
(ก่อนหน้านั้นเคยใช้แม๋็คนานมาแล้ว ก่อนจำต้องหันมาใช้วินโดวส์ตามออฟฟิส)
เครื่องระบบวินโดวส์เก่าของผมนั้นแฮงก์บ่อยมาก และวันละหลายๆครั้ง
นอกจากนั้นแต่ละวัน ก่อนจะใช้เครื่องแต่ละทีก็เสียเวลาบู้ทเครื่องหลายนาที และเสียเวลาชัทดาวน์เมื่อเลิกใช้
ส่วนเวลาทำงานนั้น ผมจำต้องเปิดหลายๆวินโดวส์ทำให้เต็มจอไปหมด การทำงานข้ามไปมาระหว่างหน้าต่างลำบาก แต่ละวินโดวก็เต็มจอไปหมด วินโดวอึ่นทับไปทับมากันวุ่นวายต้องไล่ปิดวินโดวจนหาเจอแล้วค่อยไล่เปิดมาใหม่
และคนที่มีแฟ้มเอกสารแยะๆอย่างผม วันหนึ่งสร้างไฟล์ใหม่ขี้นมาหลายๆสิบไฟล์ การจะไปหาแฟ้มเก่าที่ต้องการโดยใช้เสอร์ชในโอเอสนั้นยากในคอมพิวเตอร์ตัวเก่า และคำสั่งค้นหาในวินโดวส์นั้นมันก็ไม่เคยจำเอาเลยว่าแฟ้มที่เคยค้นไปแล้วเมื่อวานนี้มันอยู่ที่ไหน
และในวินโดวส์หากเปิดเอกสารขนาดใหญ่ โปรแกรมบางตัวไม่รับ หรือโหลดช้ามากๆจนเครื่องหยุดทำงาน และถ้าใครมีไฟล์ขนาดใหญ่สัก 500 MB ต่อแฟ้มอย่างผมละก็ คงจะเข้าใจ
และการดีลีืืทแฟ้มทิ้งจำนวนมากในคราวเดียวนั้น ผมมักทำเป็นประจำ ผมมักลบแฟ้มเก่าที่สำเนาข้อมูลไว้แล้วทิ้งทีหนึ่งหลายๆพันไฟล์ รวมขนาดก็หลาย GB ทำให้ระบบวินโดวส์นั้นแฮงก์
ระบบวินโดวส์ไม่สามารถรันยูนิกส์โปรแกรมไปในเครื่องได้ และในหน้าต่างคอมมานด์นั้น คำสั่งของ ดอส ก็ไม่ดีเท่ากับยูนิกส์ ต้องบอกว่าทำอะไรไม่ได้ แต่แม็ครันโปรแกรมยูนิกส์ได้สบาย โดยเฉพาะโปรแกรม 64 bit

ซื้อแม็คแล้วปัญหาข้างต้นหมดไปทั้งหมด และเป็นเดือนแล้ว ยังไม่ได้ปิดเครื่องเลย (เว้นหลังอัพเดทโอเอสใหม่) เวลาจะย้ายเครื่องไปไหนๆก็แค่ sleep และมันจะตรวจเจอเน็ตเวอร์คใหม่ให้โดยอัตโนมัติ

แม็ดได้ชื่อว่าเป็นระบบที่ user interface ดีที่สุดในโลก โดยเฉพาะรุ่น Tiger (OS-X 10.4) ที่มีคุณลักษณะดีๆแยะมาก และซอฟต์แวร์ฟรีก็มีให้ดาวน์โหลดมาใช้อย่างพอเพียงโดยไม่ต้องซื้อ เคยอ่านเจอเมื่อไม่กี่เดือนก่อนว่า ขนาดเจ้าของ Linux คือ Linux Torvalds ก็ยังใช้ Mac ในการทำงานพัฒนาระบบลินุกส์ เพราะมันใช้ดีจริงๆน่ะสิ

อ้อ วันก่อนก็เห็นรูปใน หนังสือพิมพ์ Bangkok Post ลงภาพประธานบริษัทโตโยต้าแถลงข่าว เขาก็ยังใช้แม๋็ค รุ่นเดียวกันกะผมเลย (PowerBook)
และก็ที่สำคัญแม็คก็ยังใช้กับบรอดแบนด์ ของทรูก็ได้ ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด
ในปีที่ผ่านมานี้ มีคนเปลี่ยนจากวินโดวส์มาใช้แม็คแล้วราว ๑ ล้านคน
ราคาแม็คถ้ากระจายไปสักสามสี่ปีก็ไม่แพงอย่างที่คนเข้าใจ และราคาก็รวมค่าซอฟต์แวร์ที่จำเป็นไว้แล้ว และโอเอสกะซอฟต์แวร์จากแอปเปิ้ลยังอัพเดทให้เป็นประจำฟรีผ่านเน็ตเวอร์คทุกๆสองเดือนอีกด้วย

แม็คก็เหมือนรถยนต์ ถ้าคุณพอมีสตางค์ซื้อรถเก๋ง ก็เลิกขับรถอีแต๋นดีกว่า ใช่ไหมล่ะ

มีข่าวล่าสุดเพิ่งเจอรายงานบอกว่า จากสถิติการใช้เว็บหลักๆของนานาชาติ ตอนนี้เฉลี่ยเป็นเครื่องแม็ค ราว 4.11 % คงหมายความถึงอเมริกาเป็นหลักละมัง เมืองไทยน่าจะน้อยมากๆ อย่างไรก็ดี ก็น่าจะมีแนวโน้มสูงขึ้น

Thai lunar calendar for B.E. 2549 / 2006

วันพระ ขึ้น แรม ใน พ.ศ. ๒๕๔๙
Buddhists' Dhamma Savana Days (Dhamma observation days)
According to Thai lunar calendar for B.E. 2549 / 2006

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๒ - ๗ มกราคม
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๒ - ๑๔ มกราคม
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๒ - ๒๒ มกราคม
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๒ - ๒๙ มกราคม ตรุษจีน

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๓ - ๖ กุมภาพันธ์
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ - ๑๓ กุมภาพันธ์
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๓ - ๒๑ กุมภาพันธ์
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๓ - ๒๗ กุมภาพันธ์

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๔ - ๗ มีนาคม
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๔ - ๑๔ มีนาคม
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๔ - ๒๒ มีนาคม
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๔ - ๒๙ มีนาคม

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๕ - ๖ เมษายน
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๕ - ๑๓ เมษายน
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๕ - ๒๑ เมษายน
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๕ - ๒๗ เมษายน

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๖ - ๕ พฤษภาคม
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ - ๑๒ พฤษภาคม วิสาขบูชา
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๖ - ๒๐ พฤษภาคม
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ - ๒๗ พฤษภาคม

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๗ - ๔ มิถุนายน
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๗ - ๑๑ มิถุนายน
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๗ - ๑๙ มิถุนายน
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ - ๒๕ มิถุนายน

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๘ - ๓ กรกฎาคม
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ - ๑๐ กรกฎาคม อาสาฬหบูชา
แรม ๑ ต่ำ เดือน ๘ - ๑๑ กรกฎาคม เข้าพรรษา
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๘ - ๑๘ กรกฎาคม
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ - ๒๕ กรกฎาคม

ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๙ - ๒ สิงหาคม
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๙ - ๙ สิงหาคม
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๙ - ๑๗ สิงหาคม
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๙ - ๒๓ สิงหาคม
ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๐ - ๓๑ สิงหาคม

ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ ๗ กันยายน
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๐ ๑๕ กันยายน
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ ๒๒ กันยายน
ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๑ ๓๐ กันยายน

ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ - ๗ ตุลาคม ออกพรรษา
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๑ - ๑๕ ตุลาคม
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ - ๒๑ ตุลาคม
ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๒ - ๒๙ ตุลาคม

ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ - ๕ พฤษจิกายน ลอยกระทง
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๒ - ๑๓ พฤษจิกายน
แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ - ๒๐ พฤษจิกายน
ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑ - ๒๘ พฤษจิกายน

ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑ - ๕ ธันวาคม
(แรม ๑ ค่ำ เดือน ๑ - ๖ ธันวาคม วันปีใหม่ไทยเดิม ไม่ใช่วันพระ)
แรม ๘ ค่ำ เดือน ๑ - ๑๓ ธันวาคม
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๑ - ๑๙ ธันวาคม
ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๒ - ๒๗ ธันวาคม

หนังสืออ่านสนุก Buddhist books (ต่อ)

เพิ่งไปได้หนังสือมาอีกหลายเล่ม ในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมาจาก ร้านนายอินทร์ ท่าพระจันทร์
ที่น่าสนใจคือ หนังสือแปลจากภาษาฝรั่งเศสชื่อ ภิกษุกับนักปรัชญา ยังอ่านยังไม่จบ แต่น่าสนใจมาก เป็นการสนทนาธรรมหรือปรัชญากันสองคน
ดูแค่ประวัติคนเขียนก็น่าสนใจแล้ว เพราะเป็นฝรั่งพ่อลูกกัน คนพ่อเคยเป็นศาสตราจารย์ทางปรัชญา คนลูกจบ Ph.D. Molecular Biology จาก Pasteur Institute ที่ปารีส เป็นลูกศิษย์ของ Jacob นักวิทยาศาสตร์ชื่อก้องโลกได้รางวัลโนเบล แต่ไปสนใจปฏิบัตธรรม ตอนนี่้บวชเป็นพระธิเบตมาได้ราว ๓๐ ปีแล้ว อ่่านอย่างคนสนใจธรรมะจะได้ความเข้าใจดีมาก

นอกจากนี้วันต่อมาผมก็ยังไปได้จากซีเอ็ดเป็น หนังสือของ พุทธทาสภิกขุ สองเล่ม ที่สำนักพิมพ์สุขภาพใจเอามาพิมพ์ใหม่ ปกแข็ง ถ่ายย่อจากฉบับเดิม คือ อิทัปปัจจัยยตา กับ ปฏิจจสมุปปบาท กำลังสลับอ่านกับอีกสองสามเล่มที่ยังไม่ได้เอ่ยชื่อ

เสาร์ที่ผ่านมา (ตอนที่ ๒)

ก่อนกลับ เดินตัดสนามหลวงแวะไปพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหอศิลป์ด้วย แม้ว่าภาพเขียนที่มีให้ชมที่นี่จะไม่ค่อยแยะเท่าของฝรั่ง แต่ก็ดีที่อย่างน้อยเมืองไทยก็มี หอศิลป์ ไปยืนจ้องผลงานห่างจากตาไม่กี่นิ้ว ทำให้รู้สึกได้ใกล้ชิดศิลปินแห่งชาติหลายๆคน งานที่แสดงของบางคนก็เป็นของญาติผู้ใหญ่ที่เสียไปแล้ว เช่น คุณลุงพิมาณ มูลประมุข และยังดูเหมือนอาจารย์จำรัส เกียรติก้อง ก็เป็นญาติห่างๆด้วย จำได้ว่าคุณพ่อไปงานศพท่านตอนผมเด็กๆ ยังมีหนังสืองานศพอยู่เลย

ขากลับเดินแวะไปเที่ยวที่ป้อมพระอาทิตย์ ตอนเด็กๆนั่งรถผ่านบ่อยๆ ไม่เคยแวะสักที จนลูกผมยังเคยมานั่งเขียนรูปที่นี่กับครูหลายปีก่อน เขามาที่นี่ก่อนผมอีก


จากริมแม่น่ำเจ้าพระยาตรงสวนที่ป้อมฯ สามารถมองเห็นสะพานพระราม ๘ ได้ดี

เสาร์ที่ผ่านมา (ตอนที่ ๑)

เสาร์ที่ผ่านมาเอาครุยปริญญาเอกไปเปลี่ยนกำมะหยี่ที่ร้านที่เคยตัดเมื่อราว ๑๗ ปีก่อน เพราะสีกำมะหยี่เปลี่ยนไปหมดแล้ว ร้านนี้ชื่อร้านอลังการ ใกล้วัดมหาธาตุ เกือบถึงท่าพระจันทร์ เปลี่ยนกำมะหยี่ได้ในราคา 2500 บาท ก่อนหน้านี้ รุ่นน้องผมเขาไปตัดครุยใหม่ทั้งชุดราคาชุดละ 12,000 บาท เขายืมฮูู้ดผมไปเป็นแบบเพราะจบยูเดียวกัน ผมเลยได้โอกาสสั่งเปลี่ยนกำมะหยี่เสียเลย ไม่งั้นไม่มีโอกาสไปแถวนั้น เผื่อปุบปับจะได้ใช้ ไม่รู้เมื่อไร แต่ต้องรอคิวยาวหน่อย อีกสองเดือนได้

บ่น

รถติดหนับบนทางยกระดับได้เป็นชั่วโมงๆ เพราะความประมาทของคนเพียงคนสองคน คนอีกหลายพันเดือดร้อน ค่าน้ำมันเสียเพิ่มรวมเป็นล้านบาท ไม่นับค่าเสียเวลา

จากข่าว นสพ. เมื่อวันก่อน ผมเห็นว่าคนที่ไต่ขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ จนเป็นผู้บริหาร ถ้าพื้นฐานเขานั้นจิตใจไร้คุณธรรมและจริยธรรมแล้วก็ย่อมเกิดความเสียหาย ทั้งส่วนรวมและตัวผู้นั้นเอง ต้องปลงสังเวช

ฝรั่งเพิ่งพบว่าการเข้าสมาธิช่วยชะลอความแก่

เขารู่้กันมานานแล้ว

China-Thailand FTA

From the news, as Thai Deputy Commerce Minister said the Sino-Thai Free Trade Agreement would not put Thai trade balance into deficit.

I do not believe it. It did, and affected both the country's trade balance at the macro level and small farmers and businessmen at the micro-economy level.
For example, Thai orchards' owners are going broke with influx of surplus Chinese fruits. How can you survive if you were forced to sell Rambutan for 5 Baht (about US 12 Cents) a kilogram, for example.

There are known barriers inside China, e.g. the various localities, whatever they are called.

Thailand should do the same, setting up local regulations to support local farmers, for example. Look at a living eukaryotic cell, there are several membrane bound organelles which serve as various intracellular compartments. Those were aimed to increase local concentration of metabolites and some biochemicals in needed in some areas. Five hundred million years of evolution can not be wrong. Cells would die if there is no intracellular compartmentation. A country should be likewise in term of local products.

ฐานข้อมูลบทความวิทยาศาสตร์

เริ่มต้น มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ นี้ นักวิจัยจาก NSTDA จะสามารถเข้าใช้
Science Direct ซึ่งเป็นฐานข้อมูลของบริษัท Elsevier ผ่านเว็บ และเข้าดูเปเปอร์ฉบับเต็มได้กว่า 2100 journals

Narai Palace in Lop Buri

I have wanted to post some pictures I took at the Narai Palace in Lop Buri 2 weeks ago. Here they are. The first one was an inner gate leading toward the innermost part of the palace. The other is the audience windown inside the "Dusitsawan Thanya Mahaprasat" Throne Hall where King Narai the Great came out to accept French envoy. We went there after 5 p.m. so the museum there was closed and another former royal residence building (of King Rama IV) was closed.

Lop Buri was the city I had wanted to visit. It 's a city my dad and my mom used to live before they got married. I spent only one day by driving there and did not have sufficient time to look around. Next time i will do some planning and will target other places as well.

Google map for Bird flu

Just check it out to see the locations of cases reported in the World map.

จะใช้กูเกิ้ลแม็ปได้อย่างไร

ตามไปดูที่ลิงก์ ว่างๆจะลองทำดู แต่ตอนนี้มีแม็ปไทยหรือยังก็ไม่รู้แฮะ

กฏทอง ๑๐ ข้อ ของกูเกิ้ล

บทความน่าอ่าน เขียนโดย CEO ของ Google

ขนมเปียกปูนแบบสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนหายไปไหนหมด

ไปซื้อขนมเปียกปูนมารับประทาน จากเมืองโบราณ รสชาดพอทานได้ แต่ก็เหมือนกับที่อื่นๆที่พอมีขายอยู่บ้างอยู่อย่างหนึ่งก็คือ เขาตัดเป็นรูปทรงลูกเต๋าแทนที่จะเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบบที่เราเคยรู้จัก ผมว่าอีกหน่อยเด็กรุ่นใหม่จะไม่เข้าใจว่าสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนน่ะมันเป็นไฉน คงรู้จักแต่ diamond หรือข้าวหลามตัด (หรืออย่างหลังก็ไม่รู้อีกเหมือนกัน)

Post from home ADSL

I just signed up to ADSL service from True Corporation few days ago, using my existing phone line. I got a modem for 1 Baht in exchange for 1 year sign up, and to pay 590 Baht per month (for 256K/128K bps rate). After 4 days, my connection was up. It works fine for Macintosh just like my friend said so. Here the a post from home via my Powerbook at 5 a.m. Speed is fast.
Gosh. A lot of works needs to be done.

อนุสนธิจาก ลีกวนยู ให้สัมภาษณ์ วารสารไทม์

ประทับใจตอนหนี่งที่เขาบอกว่า ในสิงคโปร์ ประชากรมีเพียง ๔ ล้านคน คิดว่ามีผู้มีึความรู้และความสามารถสูงเพียง ๒ พันคน ที่มีศักยภาพจะเป็นผู้บริหารของประเทศได้ ประวัติการทำงานของคนกลุ่มนี่สามารถรวมใส่ไว้ใน thumbdrive เพียงอันเดียวได้ ผมติดใจที่เขาพูด ผมคิดเอาว่าแม้เมืองไทยจะประชากรมากกว่าราว ๑๘ เท่า แต่จำนวนคนที่มีความรู้และความสามารถสูงก็อาจจะมีไม่มากกว่าเขาก็ได้ และถ้าไปดูเรื่องระดับของคุณธรรมด้วยแล้ว ก็อาจจะยิ่งน้อยกว่าเขาก็ได้ ทั้งๆที่เป็นเมืองพุทธ นี่เป็นความรู้ส้กนะ

Good and Bad points on the new high-resolution screen 15" Apple Mac PowerBook

I have been using my new Apple Macintosh 15" PowerBook for about 2 weeks. Before I praise all of it, perhaps I should mention 2 of its shortcomings right here. First, the battery that came with it has been dead since the beginning , and now I am waiting a replacement from Singapore. This is a features that Apple touted about, it should be able to hold electrical charge for 5:30 hr of usage. Too bad, mine was probably among the first lot of this laptop model arriving in Thailand. Second, my keyboard did not contain Thai letters stenciled onto it. I could not blame other people, since I told Apple 's agent in Bangkok that I badly need to use it now that I had deadline of jobs coming so that 's why they sent one machine to me as soon as they got them out from the customs at the Bangkok International Airport. And that's why there is no Thai letters labeled on the keyboard. Now I do not want to send back to the Apple agent to have the keyboard stenciled, mainly bacause I don't want to be without the machine even for a day.

Apart from these two flaws, all others are great. To be continued on part 2 in a few days until I have cleared out my backlogged jobs first.

Merit making at Wat Phrabatnamphu

Few days ago, I and my family went to Lop Buri to make merit. Wat Phrabatnamphu is a famous temple when the former abbot received Magsaysay award a few years ago.
The temple is about 7 km east of the town and situated on the foot of a small limestone mountain, amid the vast field of blossomed sunflowers. It has been my intention for a few months to go to this famous temple which shelters a large number of terminally ill AIDS patients deserted by their relatives. Apart from donating Sangkha Dhana, we also donated some cash to buy foods and medicine, and coffins for the patients. We also visited the museum there which houses a number of bodies as a reminder of the norm of life: everyone must die some day.

Got a Birthday card from Siam Commercial Bank: Thanks

Last week, I got a birthday card from SCB in the mail. Inside the card, there is a pop-up purple flower and a message with a printed signature of the famous lady Bank MD. I have been a costomer of this bank for perhaps 25 yr and this is perhaps the first time I receive this card. Thanks a lot. I think SCB is the best in term of customer service in Thailand. This card is a good evidence.

ได้แล็ปท๊อปตัวใหม่แล้ว 15" new Mac PowerBook

เพิ่งได้มาสักสองสามชั่วโมงนี้เอง แล็ปท๊อปตัวใหม่ 15" 1.67 GHz Apple Macintosh PowerBook อาจจะเป็นเครื่องแรกๆของรุ่นนี้ในเมืองไทย ตัวนี้เพิ่งเปิดตัวในสหรัฐเมื่อต้นเดือนนี้เอง
อะไรๆก็ดีหมดทุกอย่าง เว้นแต่ว่าตัวนี้เป็นเครื่องตัวโชว์ของร้าน เพิ่งส่งเข้ามา เลยยังไม่ได้พิมพ์ตัวอักษรภาษาไทยไว้บนคีย์บอร์ด ผมเลยต้องอาศัยคีย์ที่จำได้เอา ถ้าจะพิมพ์ภาษาไทย นานๆไปคงจะชินไปเอง ปัญหาอยู่ที่ตัวที่ไม่ค่อยได้ใช้ และก็ความรูู้สึกที่แตกต่างไปบ้างระหว่างคีย์บอร์ดเต็มรูปสีขาวของแอปเปิ้ลกับคีย์บอดบนแล็ปท๊อป

เปล่า นี่ไม่ได้โพสต์จากเครื่องใหม่หรอก แต่โพสต์จากเครื่อง G5 ตัวเดิมนั่นเอง

ข้อคิดจากอินเดีย (ตอน ๒)

เมื่อตอนอยู่อินเดีย ผมมักตื่นแต่เช้า เพราะเวลาที่นั่นช้ากว่าไทยชั่วโมงครึ่ง ตื่นตีสี่ครึ่งที่นั่นก็คือเวลาที่เมืองไทย ๖ โมงเช้านั่นเอง
เช้าวันหนึ่งหนึ่งผมเปิดดูโทรทัศน์เคเบิลสารพัดช่องของอินเดีย สังเกตดูจำนวนช่องดูมากกว่ายูบีซีเมืองไทยเสียอีก มีหลายภาษา
ที่น่าสนใจก็คือ ประมาณ ๑ ใน ๓ ของช่องต่างๆเหล่านั้น ตอนเช้านั่นเป็นรายการทางศาสนาต่างๆลัทธิของอินเดียเต็มไปหมด ส่วนหนึ่งก็เป็นการบรรยายธรรมนั่นแหละ แต่ไม่เห็นมีรายการทางพุทธศาสนา
ที่น่าสนใจคือบางช่องก็เป็นการถ่ายทอดยันต์พิธีจากที่ต่างๆ มีช่องหนึ่งผมนั่งดูอยู่ครึ่งชั่วโมง ไม่เห็นมีอะไร ไม่มีพูดจาอะไร มีแต่คนเหยียบร้อยคนทำหน้าระรื่นชื่นชมอยู่
แต่ก็น่าสนใจ คือเป็นพิธีล้างเท้าโยคีที่เป็นศาสดาของเขา อันที่จริงน่าจะเรียกละเลงเท้ามากกว่า
เพราะว่าเป็นการที่คนหมู่มากมาระดมเอาครีมซึ่งน่าจะเป็นเนยมาละเลงที่เท้าของโยคีที่นั่งอยู่นั่น สักพักก็เอาของเหลวที่ดูเป็นน้ำผึ้งมาราดและล้างต่อ จากนั้นก็เป็นการเอาอะไรมาโปรย อาจจะเป็นดอกไม้ก็ได้
เห็นแล้วก็นึกเอาว่า คงเข้าทำนองโปะครีมบำรุงผิวสมัยใหม่นี่เอง
ผมได้ดูแค่นั้นก็เลิกดูต่อ
แต่รู้สึกเอาว่า บ้านเมืองเขาคงจะสนับสนุนให้คนประพฤติตามลัทธิของตนๆ เพื่อความเป็นสุขของสังคมที่ยากจนอยู่ทั่วไป
แหม เมืองไทยไม่เห็นมีมั่งแฮะพวกบรรยายธรรมตอนเช้าๆ เว้นแต่บางช่องมีก่อนปิดสถานีแพลบเดียว

ข้อคิดจากอินเดีย

ผมไปอินเดียสัปดาห์ที่แล้ว พบว่าแม้ว่าคนส่วนมากจะยากจน บ้านเมืองจะสกปรก แต่ก็มีคนฉลาดมากๆ มีความรู้ลุ่มลึกระดับโลกอยู่แยะ
เหตุเพราะมีพลเมืองมาก และการแข่งขันสูง ทำให้คนต้องพยายามฟันฝ่าอย่างมากเพื่อให้ได้งานทำ (คงไม้ต้องบอกว่างานดีๆ) นักวิชาการก็เลยเก่งมากๆ
ขนาดไฟฟ้าดับแทบจะทุกชั่วโมงก็ยังทำงานดีๆออกมาได้มาก คิดเป็นสัดส่วนกับประชากรแล้วยังมากกว่าเมืองไทย
บ้านเราคงเป็นเพราะคนไทยมีความเป็นอยู่ดีกว่าเมืองแขกมาก คนจนมากๆมีจำนวนน้อยกว่า บ้านเมืองเราก็สะอาดกว่า แต่ผมดูๆแล้วคนที่ฉลาดมากๆน่าจะมีอยู่น้อย
เพราะบ้านเราเป็นเมืองสบาย อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ ฝกตกมาก อาหารไม่ขาดแคลน
ผมได้มีโอกาสฟังผู้บริหารของบริษัททางไบโอเทคแห่งหนึ่งของอินเดียเล่าว่า เมื่อเขาเปิดบริษัทสามปีก่อน ต้องการพนักงานราว ๒๕ คนเท่านั้น
แต่มีผู้สมัครเข้าไปถึงราว ๒๔๐๐๐ คน ผลสุดท้ายเลยคัดมาได้ราว ๓๐ คน จะเห็นว่า บริษัทเขาได้คนแบบหัวกะทิจริงๆเข้าไปทำงาน
ปัญหาหนึ่งที่เขาพบก็คือ เขาพบว่าบัณฑิตที่นั่นก่อนจะทำงานได้ต้องฝึกงานเสียก่อน เพราะบัณฑิตจบใหม่ยังไม่มีทักษะสูงพอที่จะทำงาน ผมได้ฟังก็เฉยๆในเรื่องนี้
บ้านเราปัญหาอาจจะแย่กว่ามาก เพราะมีมหาวิทยลัยใหม่ๆที่ปรับสถานะขึ้นมาสอนระดับปริญญาตรีแยะมาก แต่ดูแล้ว คุณภาพหลักสูตร และคุณภาพของคณาจารย์ส่วนมาก
ดูจะไม่ได้ปรับตาม มหาวิทยาลัยชั้นนำในบ้านเราบางแห่งบางหลักสูตรก็อาจจะมีปัญหาเรื่อง หลักสูตรไม่เคยเปลี่ยนเลยมาสี่สิบปีแล้วก็มี แม้ว่าโลกจะก้าวหน้าไปมากแค่ไหน
เผลอๆถ้าผมหรือใครกะจะเปิดบริษัทมั่ง คงต้องฝึกงานไม่น้อยกว่า ๖ เดือนละมัง

ไบโอไทแลนด์ กับธุรกิจไบโอเทคในเมืองไทย

งานไบโอไทแลนด์ที่ศูนย์สิริกิตติ์เพิ่งจบไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน งานนี้จัดปีเว้นปี โดย BIOTEC เป็นเจ้าภาพ ใช้เงินหลายล้านในการจัด นับเป็นการประชุมวิชาการระดับภูมิภาคในประเทศไทย ที่จุดประสงค์ของงานดีมาก
งานนี้มีเนื้อหาหลายส่วนที่ บางส่วนก็เข้าฟังได้ทั้งนักวิชาการ บางส่วนเหมาะกับนักธุรกิจที่สนใจทำทางเทคโนโลยีชีวภาพ และบางส่วนเหมาะสำหรับนิสิตนักศึกษา นักเรียน ซึ่งส่วนหลังนี้ฟรี
ผมมีโอกาสไปเข้าฟังการประชุมในช่วงหนึ่งที่ว่าด้วยธุรกิจไบโอเทค ช่วงนั้นได้รับฟังซีอีโอต่างชาติหลายคนมาบรรยาย สนุกมาก เสียดายคนไทยไปเข้าฟังไม่มากนัก
นักศึกษาดูจะไม่มีเลย อาจจะกลัวฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องก็ได้ หรือว่าคงไม่อยากเสียเงิน ถ้าพวกเขาได้มีโอกาสเข้ามาฟัง จะได้อะไรๆเยอะมาก อาจจะได้ไอเดียไปทำธุรกิจก็ได้
และยังมีการบรรยายช่วงหนึ่งว่าด้วยสิทธิประโยชน์ทางภาษี และเงินลงทุนด้วย นักว่ามีประโยชน์มาก
มีซีอีโอจากบริษัทหนึ่งของเกาหลี ผมได้ฟังแล้วผมประทับใจมาก เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้วย ทำงานสองงที่ ที่สถาบันวิจัย และที่บริษัท งานวิจัยของเขาที่ทำมาเป็นสิบๆปี เขาเอามาทำขาย
บริษัทเขาผลิตเอ็นไซม์แค่ตัวเดียวออกขายทั่วโลก สารพัดจะใช้ในผลิตภัณฑ์ต่างๆ ซึ่งในทางเทคนิคแล้วไม่ยากเลยจริงๆ ย้อนกลับมาดูตัวเองบ้าง
สมัยผมเรียนวิทยาศาสตร์ ผมก็เคยผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้ว แต่ไม่เคยเลยที่จะดิดออกไปหาสตางค์ใช้จากการเอางานวิจัยไปทำเป็นธุรกิจ สงสัยว่าตอนผมเรียน ครูอาจารย์จะยังไม่ได้เน้นเรื่องนี้
ตอนเรียนปริญญาตรีอาจารย์ก็เฝ้าแต่สอนงานที่จะไปทำเป็นลูกจ้างบริษัท(ในห้องแล็บ)ให้ได้ พอเรียนโทก็เหมือนกัน พอเรียนเอกก็เฝ้าสอนจะให้เป็นนักวิจัย หรืออาจารย์ แถมติดทุนอีกต่างหาก
ต้องทำงานเป็นทาษไปกว่าสิบปี ทำให้ไม่มีความคิดเรื่องการทำธุรกิจเลยในตอนนั้น ดูเห็นเป็นเรื่องยากเกินเอื้อม วกกลับมาเรื่องงานไบโอไทยแลนด์ดีกว่า ผมว่าหลังงานนี้ผ่านไปแล้ว คิดดูแล้วก็น่าเสียดาย
ที่คนไทยส่วนมากที่มีศักยภาพจะทำธุรกิจไบโอเทคดูจะไม่รู้เรื่องงานนี้กันหรือกระตือรือร้นมาฟังมากกันเลย คนจึงไม่ได้ไปเข้าฟังมากนัก ทำให้คนเหล่านั้นพลาดโอกาสรับรู้เรื่องราวของการสร้างธุรกิจไบโอเทคในประเทศไทย
ไปอย่างน่าเสียดาย

สัมภาษณ์ สตีฟ จ๊อบส์ อีกแล้ว

เพิ่งรู้จากบทความนี้ว่า ซีอีโอ ของ แอ้ปเปิ้ล เป็นชาวพุทธ น่าสนใจที่ว่า คนในแคลิฟอร์เนียจำนวนมากถือพุทธกัน

สั่งไปแล้ว PowerBook รุ่นใหม่ จอความละเอียดสูง

เมื่อวานไปนั่งวางแผนงานรายเดือนไปอีก ๒๔ เดือนข้างหน้า คิดสะระตะแล้ว สรุปว่าต้องซื้อแล็ปท๊อปใหม่ ไม่มีทางเลี่ยง เพื่อบีบเวลาให้สุดๆ เวลาอยู่บ้านก็ต้องทำงานได้สะดวก ตอนนี้สลับไปๆมา ระหว่าง พาวเวอร์แม็ค จีไฟฟ์ ที่ทำงาน กับ วินโดวส์ และ ลินุกส์ ที่บ้าน ระหว่างสามเครื่อง ทำเอาผมมึนเป็นบางครั้ง เลยตกลงใจปลดเกษียณเจ้าแล็ปท้อปตัวเก่า (เจ้า Toaster) อายุสามปีกว่าเสียเลย จอมันไม่สว่าง ฮาร์ดดิสก็เต็ม แฮงก์บ่อยอีกต่างหาก เช้านี้สั่งแม็คตัวใหม่ไปแล้ว เป็น PowerBook 15" จอ 1440x960 pixels, RAM 512 MB, HD 80 GB, etc. ราคาทำเอาผมจนไปอีกเก้าหมื่นบาท เครื่องจะเข้ามาเมืองไทยกลางเดือนหน้า เย้ เย้

แม็คออกมาใหม่ หลายตัว เยี่ยมจริงๆ

แอปเปิ้ล ออกแม็ครุ่นใหม่ออกมามาก ที่คนทั่วโลกซู้ดปากอยากได้ก็คือ PowerMac Quad ที่มี dual core CPU สองตัว เท่ากับสี่ซีพียู
สำหรับผมเฉยๆ แค่แม็ค สองซีพียูธรรมดาก็เยี่ยมอยู่แล้ว
แต่ที่อยากได้คือ PowerBook รุ่นใหม่ที่จอภาพละเอียดสูงมาก ขนาด 15" เนี่ย จอคมกว่าจอ Sony LCD 17" ที่ผมกำลังใช้อยู่ตอนนี้เสียอีก
สงสังเราจะต้องไปแคะกระปุกมาสัก ๙ หมื่นบาทในไม่ช้าแล้วละมัง

กำลังทำงานแปลอยู่

ตอนนี้ผมรับช่วยงานแปลหนังสือภาษาอังกฤษเป็นไทยอยู่หนึ่งชิ้น ทำมาสองเดือนแล้ว คาดว่าอีกสักสี่เดือนน่าจะเสร็จ ที่ใช้คำว่าช่วยเพราะไม่ได้แปลคนเดียว มีนักวิชาการไทยช่วยกันแปลจำนวนมาก หลายสิบคน
งานนี้เนื้อหาไม่มีปัญหา สบายอยู่แล้ว แต่เสียเวลาตรงที่ต้องไปถอดคำวิสามาณยนามฝรั่งสารพัดชาติเป็นไทย แถมจะให้ตรงเกณฑ์ของราชบัณฑิตอีก งานนี้เลยอ่วม เพราะไม่มีซอฟต์แวร์ง่ายๆเข้าช่วย ต้องพลิกหนังสือคู่มือหลายเล่มกะคำพวกนั้นแต่ละคำ และในการทำงานถอดความนั้นเล่าก็ต้องใช้สมาธิในการทำงานมากทีเดียว สำนวนฝรั่งง่ายๆที่อ่านแล้วเราก็เข้าใจอยู่หรอก แต่จะถอดออกมาเป็นภาษาไทยให้สละสลวย อ่านแล้วเนียน ทั้งๆที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นสำนวนแบบมีกลิ่นนมเนยเนี่ย ต้องเสียเวลาแก้อยู่หลายตลบ
และที่สำคัญ งานมีแถมบังคับว่างานนี้ต้องไปใช้โปรแกรมบนวินโดวส์เอ็กซ์พีอีกต่างหาก ไม่ได้ใช้เครื่องแม็ค และขาดความสะดวกไปแยะ โชคดีที่ตั้งใจไว้แต่แรกว่าเป็นงาน"เพื่อชาติ" ค่าแรงน้อยก็ไม่ว่า เลยเป็นงานที่ซีเรียสแต่ไม่เครียดจนเกินไป แม้จะเสร็จงานในบางคืนหัวมึนแทบหมุน กว่าผมจะไปเข้าอาณาปาณสติกัมมัฏฐานมาแก้ก็สักพักนึงถึงจะหาย วันนี้เลยบ่นเสียหน่อยไว้เป็นหลักฐาน

ปีหน้าเป็นอย่างช้า คนทั่วไปก็จะรู้เองแหละว่าหนังสืออะไร

A new Ranad album : "Khun In 2, Ranad Bangkok"

I went to B2S at Central Ladprao a couple days ago and found that Aj. Narongrit Tosa-nga just released his new Ranad & Piano album called "ขุนอิน 2 ระนาดบางกอก".
It has beeen a while since he released Khun In 1. This new album is called Khun In 2, and the northern style traditional Thai songs are very nice to listen to.
The price is not expensinve either: 189 Baht, so I felt compelled to help supportting this xylophone master and add his CD into my small collection.

His website is here : http://www.khun-in.com/

A book on Thai ancient maps: แผนที่เดินทาง

I got some books from SE-ED again. A good one I want to mention today is written by my one of my favorite writers, Mr. Michael Wright, an English gentleman who writes excellent Thai articles.
It is published in color, in good quality paper, and featured lots of Thai ancient maps.
The listed price was already like a bargained price: only 189 Baht, not even mention my SE-ED membership discount.
It is suitable for Thai bookworms who loves Thai history, archeology, or handicraft stuff.

สตีฟ จ๊อบส์ เป็นหน้าปกวารสารไทม์

ไม่รู้ว่าฉบับเอเชียจะลงหรือเปล่า เรื่อง How Apple does it ? จาก TIME canada.com เลยไปอ่านออนไลน์มาแล้ว เนื้อหาดีมาก

Siang Tian : a great album of Thai symphony

This is my first attempt to post about music in my blog, Thai classical music that is.

I digged up a CD album by the great music master and composer, Prasidh Silapabanleng (1912-) to listen again last night.
I started to be bored with the like of Bach's, Vivaldi's, and other Baroques I normally listened. I have a mini stereo set and a TV on my writing desk in my home office just behind my laplop here.
Althought I stumbled on this album by chance and bought it last year, the content actually came from a life-performance which took place in 1995 in Bangkok, by the Bangkok Symphony Orchestra (BSO), and it was later produced in the CD form in 1996.
It was an excellent and great music. I can not verbally express my feeling enought of it.
Historically, Siang Tian is also interesting since could be considered his family's work of 3 generations.
The original Thai music version was an ancient second-speed one, perhaps known by Thai musicians since the Ayuthaya period, and the late great music grandmaster, Sorn Silapabanleng (better known in the royally bestowed Thai official title of "Luang Praditpairoh) composed it into a full set of Thai music.
Mr. Prasidh, or as we Thai called him Ajarn Prasidh, recomposed his dad's Thai version into a western one in the form of string quartet and later for the symphony.
(Newer generation of Thai must have known both of them through the characters depicted by the movie, The Overture (or Hom Rong, in Thai).
Executive producer of the CD as stated in the CD's cover is Mr. Prasidh's son and thus Luang Praditpairoh's grandson.
There are other excellent songs in this album, including the well known northern Thai tune called Damnern Sai (Walking along the sandy beach). The Siamese Suite is also very nice.
I do not think one can easily find this CD on sale any more. If one finds it, I think it 's worth buying to listen to and keep in one's collection.

พักผ่อนที่เขาใหญ่ และ ปากช่อง

เมื่อสุดสัปดาห์ก่อน ผมและเพื่อนๆนัดพาลูกไปเที่ยวที่ปากช่อง และ เขาใหญ่ รู้สึกสบายกับอากาศบริสุทธิ์ของทุ่งหญ้าและป่าเขา

ช่วงหนึ่งในเขาใหญ่ เราไปเดินป่าราวสองชั่วโมงครึ่ง จากผากล้วยไม้ ไปเหวสุวัต ก็สนุกดี ระยะทางราว ๓ กม. เดินพอเหนื่อย เด็กๆวัยสิบขวบเนี่ยสนุกกันมาก เพื่อนผมคนนึงอุ้มลูกอายุสักสองขวบไปด้วยตลอดทาง เขาเก่งจริงๆ เดินป่านะ ไม่ได้เดินห้างในกรุงเทพฯ เพราะต้องเดินขึ้นๆลงๆ ลุยโคลน ไต่เนินดิน ลงเนิน ลอดใต้ท่อนไม้ ข้ามท่อนซุง ลอดพงหนาม มุดใต้ดงหวาย ไต่ซุงข้ามลำธาร ฯลฯ ต้องยกนิ้วให้เขา

กลับถึงโรงแรม เหนื่อยมากจริงๆ
อาหารที่อร่อยคือ วัวหัน (ขอโทษ ผมไม่ได้ทานเจ) เป็นลูกวัวย่างทั้งตัว ก่อนกินแวะไปดูที่เตา เห็นแล้วก็สงสาร ต้องปลงอนิจจังแต่พอกินเข้า ผมกับลูกต่างทานกันคนละสามจาน

ที่สนุกอีกที่คือที่ปากช่อง คือที่ ทองสมบูรณ์คลับ เป็นฟาร์มคนละสไตล์กับฟาร์มโชคชัย ที่นี่คล้ายสวนสนุกแบบลูกทุ่ง เช่นมีขี่ม้า มีรถเอทีวี (All terrain vehicle) สำหรับผู้ใหญ่และเด็กโต มี Go cart ให้ขี่ นอกจากนี้ก็มี รอกโหนตัวลงเนิน(อย่างรวดเร็ว ผมว่าน้องๆบันจี้จั๊มป์) รถเลื่อนขับลงเนิน รถกระเช้า อะไรๆอีกแยะ ถ้าไม่มีเพื่อนท้องถิ่นจัดรายการให้ คนนอกไม่มีใครรู้มากนักแน่ๆ

ลินิกส์ (หรือลินุกส์) กับอนาคตของประเทศไทย

อ่านเจอจากเว็บ http://poonlap.blogspot.com/2005/10/blog-post_09.html
ผ่าน http://linux.thai.net/planet บอกว่า หนังสือลินุกส์ภาษาไทยขายไม่ได้ คนไทยไม่ค่อยซื้อ

ผมว่าถ้างั้น ต่อๆไปมันจะค่อยๆหายไป ในความคิดของผมเรื่องนี้ดูจะเป็นความล้มเหลวทางนโยบายของรัฐ ที่ไม่ผลักดันลินุกส์เป็นโอเอสแห่งชาติ (จะมีใครบางคนโดนเอาเงินจุกปากหรือเปล่าก็ไม่ทราบ) และที่สำคัญ คนไทยทั่วไปไม่เคยมีความรู้สึกที่ดีกับลินุกส์ คนที่ไม่เคยอ่านเว็บไอทีต่างประเทศ หรือข่าว หรือบล๊อกในวงการคอมฯจะไม่เข้าใจว่าลินุกส์นั้นมีพลังขนาดไหน ดีขนาดไหน ใช้แล้วรู้สึกเท่ห์แค่ไหน อย่างที่เด็กฝรั่งส่วนหนึ่งรู้สึก

จริงๆแล้วถ้าใครอยากใช้โอเอสที่คุ้มเงิน เพราะฟรีและดีก็ต้องใช้ลินุกส์ แต่ถ้าอยากใช้ของเยี่ยมก็ต้องใช้แม็ค (แต่จ่ายแพงหน่อย) แต่ถ้าคนที่ไม่รู้จะใช้อะไร แค่ตามๆอื่นเขา และกะเผื่อใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฎหมายด้วย (ซึ่งอาจจะเป็นคนส่วนมาก)ก็คงจะไม่คิดอะไร ไปหาโอเอสเก่า ๓ ถึง ๕ ปีมาแล้วแอบก๊อบมาใช้อย่างวินโดวส์

ระยะหลังผมใช้แม็คโอเอสเท็นของแอปเปิ้ลที่ที่ทำงาน โดยพื้นฐานก็คือ BSD Unix ส่วนแล็ปท๊อปตัวเก่าที่ผมเรียกว่าเจ้า toaster นั้นลง WinME กับลง Slackware Linux version 10.2 รุ่นใหม่ไว้ ใช้สลับกัน ส่วน  PC Pentium4 3.0E GHz ที่บ้านอีกตัวนั้นลง Linux TLE 7.0 เอาไว้ (ยังมีคอมเก่าอีกสองตัวที่บ้านที่คนในครอบครัวผมใช้ นี่นับเฉพาะที่ทำงานได้นะ ตัวที่ไม่ทำงานแล้วไม่นับ) บนเจ้าแม็คนั้นผมใช้ terminal windows เป็นประจำ และบ่อยครั้งก็ต่อไปทำงานยัง Unix servers ตัวอื่น
แต่เทียบกันแล้ว ในหนึ่งสัปดาห์ผมใช้แม็คโอเอสเท็นมากที่สุดตอนนี้ ตามมาด้วยลินุกส์กับวินโดวส์มี แบบสูสี (ไว้โอกาสหน้าจะมาบรรยายประสบการณ์การใช้ไทเกอร์ต่อไป)

ผมเห็นว่าในอนาคตอีกสักสิบปี ถ้าคนไทยส่วนหนึ่งไม่หันมาใช้ลินิกส์ให้มากพอ ประเทศไทยจะเสียเงินค่าซอฟต์แวร์แบบมหาศาล นับหมื่นล้านบาทต่อปี และนี่คือสิ่งที่น่าตกใจ พูดกันมานานหลายปี แต่ดูจะแก้ปัญหาไม่ได้เสียที
วันนี้เอาแค่นี้ก่อน ผมยังไม่อยากพูดถึงผลกระทบระดับโลก โดยเฉพาะเรื่อง โอเพ่นซอร์สซอฟต์แวร์

แผ่นดินไหวที่แคชเมียร์ในปากีสถานและอินเดีย

เมื่อสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมามีจังค์เมล์จากเพื่อนส่งต่อให้เพื่อนกันว่อนไปทั่วเมืองไทย กรณีมีคำทำนายที่เว็บหนึ่งบอกว่าจะมีเหตุเภทภัยต่างๆที่กรุงเทพฯ คล้ายนิวออร์ลีนส์ กับจะมีสึนามิเกิดซ้ำอีก จำไม่ได้ว่าทายไปรวมถึงแผ่นดินไหวหรือเปล่า กลายเป็นข่างลือกันแซดไปทั่วเมือง จนรายการทีวีอย่างของคุณสรยุทธ์ก็ยังเชิญผู้เชี่ยวชาญต่างๆไปออกทีวี
ต่อมาก็พอดีมีเหตุแผ่นดินไหว ที่มีคนตายมากที่แคชเมียร์ในปากีสถานและอินเดีย ก็ทำให้เกิดประเด็นมาถกกันว่าจะเกิดอันตรายที่กรุงเทพฯได้หรือไม่ ก็ไปออกรายการกันอีก

ผมฟังความเห็นผู้เชี่ยวชาญดูและใช้ความรู้สึกตนเองก็เห็นว่า แผ่นดินไหวรุนแรงในไทยน่าจะเกิดขึ้นได้ แต่โอกาสน้อย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ว่า เมื่อไร จะเจอแจ้คพ็อตแค่นั้นเอง ตึกในกรุงเทพฯส่วนมากสร้างไม่ได้มาตราฐาน ในส่วนตัวผมเองนั้นตั้งใจไว้เลยมาเป็นสิบปีแล้วว่าไม่ซื้อคอนโดเด็ดขาด อยู่แต่บ้านเดี่ยว ยังไงๆถ้าเกิดแผ่นดินไหวบ้านพังก็ยังมีที่ดินอยู่ ถ้าจะอยู่คอนโดก็ต้องผมออกแบบเองและคุมการสร้างเองตามสเป็คของผมเท่านั้น คนอื่นสร้างนั้นคิดว่าไว้ใจไม่ได้ ส่วนเรื่องเขื่อนที่เมืองกาญจน์หรือทางเหนือก็เช่นกัน เปลือกโลกเคลื่อนตลอดเวลา ไม่ได้อยู่นิ่งๆ พอถึงวันหนึ่งความเครียดมีมากพอมันก็อาจจะมาสักที แต่ไม่รู้เมื่อไร

A lot of fallen trees along Kampangpetch 2 Road

I just passed Kampangpetch 2 Road this morning and feel saddened when I saw that dozens of medium size trees along the green road were either uprooted or badly tilted by the strong wind during a very strong thunder storm just two nights before. That might be one of the strongest thunder storms and rains for Bangkok this year. I had wished that this road would be a scenic road and nice to drive. Too bad that the fallen trees were due to the way they were planted: using medium size ones to plant with the main roots cut. I hope BMA replanted new trees to replace those fallen ones.

Slipped-through advertisement via Thai local cables, UBC

I just noticed only recently and wondered why there were international advertisements which slipped thru between programs in western TV channels. Now I understand why. I think it is O.K. to let they go through. Previously, there were Thai boring information pages inserted. Foreign ads are not as boring as those.

Thailand Shopping Street : Good or Bad ?

Two nights ago I read a Thai magazine, Brandage, featuring several articles on the emerging Thailand shopping street, a straight line under the SkyTrain from the Emporium in Sukhumvit Road through Kasorn Plaza, Amarin Plaza, Central World Trade Center, onward to Siam Paragon (about to be openned in few months ahead), Siam Center, Siam Discovery Center, MBK Center, Siam Square on Rama I Road. The combined shopping areas, totalling about 2 million square meters, would soon create a world's shopping paradise for international shoppers and potentially earn billions of dollars in income for the country.
However, I think if those would drain a lot of money from Thai shoppers, or to convert more of the Thai younger generation into an even more materialistic, expensive brand-name only shoppers, that would be devastating for future Thailand in the long run.

Personally, I do not use brand name items and think those have very low performance/price ratio. They are not noteworthy for me.

สัมภาษณ์ คนที่ริเริ่มทำ วิกิพีเดีย จิมมี่ เวลส์ (Jimmy Wales)

ผมอ่านบทสัมภาษณ์แล้วชอบมาก ได้ความคิดหลายอย่างที่ทบทวนแวะเวียนเข้ามา

อย่างแรก เยาวชน บรรดาคนที่เป็นคนรักความรู้ จะสามารถเพิ่มพูนความรู้ให้กับคนอื่นในสังคมผ่านอินเทอร์เน็ตได้มากกว่าคนในวัยอื่นๆ(เช่นคนทำงาน คนวัยกลางคน อาจจะไม่นับนักวิชาการบางคน)
อย่างผมตอนนี้ก็ไม่มีเวลาไปเขียนให้วิกิพีเดีย เพราะลำพังงานตัวเองก็จะไปไม่รอดอยู่แล้ว ในเมืองนอก โดยเฉพาะคนรุ่นหนุ่มสาวฝรั่ง เขาอุทิศตัวสร้างความรู้และทรัพยากรให้กับอินเทอร์เน็ตมากทีเดียว ของไทยดูจะมีน้อยมากๆ

อย่างที่สอง เรื่องประชาคม ที่มีความสนใจในสิ่งเดียวกัน อาจจะมีวัตถุประสงค์สร้างอะไรบางอย่างเพื่อสังคมร่วมกัน อย่างนั้นเป็นต้น การมีอินเทอร์เน็ตทำให้สิ่งนี้เป็นไปได้ ปัญหาอยู่ที่ว่าจะมีใครเริ่มประชาคมต่างๆขึ้นมาหรือไม่ อย่างเช่น กลุ่มคนที่อาจจะสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมหรือรีไซเคิลในเมืองไทย ถ้ามีการสร้างฟอรัมออนไลน์ขึ้นมา ก็จะเป็นการระดมสมอง และผลักดันประเด็นต่างๆไปสู่สังคมได้

อย่างที่สาม คนที่เป็นนักอ่านนั้น มีโอกาสและความรู้พอที่จะทำอะไรเพื่อสังคมได้มาก เมื่อเขาหยุดพักเพื่อคิดแล้ว แล้วตัดสินใจลงมือทำทันที (คงจะมีโอกาสมากกว่านักแซตหรือนักเล่นเกมส์อย่างเดียวแน่ๆ) ถ้าหนอนหนังสือไทย หันมาสร้างความรู้ไว้บนอินเทอร์เน็ตมากขึ้นก็จะดี

ไม่รู้จะมีคนอ่านความเห็นนี้แล้วเอาไปทำมากแค่ไหน แต่แม้จะคนเดียว(ผมอาจจะทำเอง หลังโดนตัวเองกระตุ้นใหม่นี่) ก็น่าจะทำให้อะไรดีขึ้นบ้าง

My one year anniversary of Vipassana lesson

ผมเรียนวิปัสสนาขั้นต้นมาได้ครบปีหนึ่งแล้วละมัง หลังจากไปกราบนมัสการหลวงพ่อปราโมทย์ที่กาญจนบุรีปีที่แล้วมาสองครั้ง คือในปี พ.ศ. ๒๕๔๗
หลายปีก่อนหน้านี้ผมไม่เคยรู้ว่าวิปัสสนาสำคัญอย่างไรในทางพุทธศาสนา เพราะฝึกมาแต่สมถะ ซึ่งก็คงจะทำมาอย่างน้อย ๘ ปีแล้วละมัง ผมชอบเข้าสมาธิและให้จิตใจสงบ เป็นการหลบความวุ่นวายของโลก และความเครียดในเรื่องต่างๆในอดีต
ผมเคยไปเรียนที่วัดอัมพวันของหลวงพ่อจรัญที่สิงห์บุรีมา ๓ ครั้ง ครั้งแรก ๗ วัน ในปีต่อๆมา ครั้งต่อๆมาแค่ ๓ วัน แล้วก็ไม่ได้ไปมาหลายปีแล้ว เพราะวัดนั้นคนเข้าแยะมาก เลยปล่อยพื้นที่ไว้สำหรับคนเริ่มใหม่ก็แล้วกัน
แต่ก็ปฏิบัติสมถะภาวนามาเป็นครั้งคราว หลังๆนี่ผมเข้าไม่ได้ฌาณเท่าไร แต่อย่างไรก็คิดว่าตนเองชอบรู้กาย ใฝ่ในทางกายานุปัสสนา ยุบหนอพองหนอก็สงบดี แต่ต่อมากลับไปรู้ลมหายใจแทน ตามแบบมหาสติปัฏฐานสูตรและหลวงพ่อฤาษีลิงดำสอน(ในหนังสือที่ถอดเทปของท่าน)

ตอนแรกที่เพื่อนรุ่นน้องผมเอาหนังสือของหลวงพ่อปราโมทย์มาให้เมื่อต้นปีที่แล้วนั้น กว่าผมจะเริ่มอ่านก็ดองไว้หลายเดือน แต่ครั้งอ่านแล้วก็วางไม่ลงต้องอ่านจนจบภายใน ๒ วัน
จากนั้นก็อ่านอีกหลายรอบ และตามมาด้วยความศรัทธาหลวงพ่อ
อยากจะไปกราบนมัสการท่าน และตั้งใจจะแค่ไปทำบุญโดยอามิสบูชาเป็นหลัก รู้อยู่ก่อนเหมือนกันว่าท่านจะสอนธรรมะ แต่ไม่คิดมาก่อนว่าท่านจะสอนวิปัสสนาให้คนเมืองได้ทำกันได้
กลายมาเป็นผมทำปฏิบัติบูชาตามคำสองของท่านในรอบปีที่ผ่านมา
วิธีทำก็ไม่ยาก ตามรู้จิตใจเราไปเรื่อยๆ รู้ว่าตอนนี้อารมณ์หรือเวทนาเราเป็นอย่างไร สูขหรือทุกข์ มีกิเลสอะไรบ้าง ไปรับรู้อะไรบ้าง
แบบนี้ท่านสอนว่าคือมีสัมมาสติ บางครั้งผมสวดมนต์ผมยังนึกเห็นตัวผมเองนั่งสวดอยู่ ขณะที่คล้ายกับมีตัวอีกตัวหนึ่งยืนหรือนั่งดูข้างๆ ได้เริ่มเข้าใจว่า กายไม่ใช่เรา จิตไม่ใช่เรา ผู้รู้ไม่ใช่เรา
หนึ่งปีแล้วยังไม่ได้กลับไปกราบหลวงพ่ออีก กลัวหลวงพ่อสแกนจิตผมอีก รู้สึกละอายใจที่คราวแรกสุดเคยไปคิดอะไรนอกคอกไว้ เพราะรู้ว่าคุมจิตใจตนเองไม่ได้ ฟุ้งซ่านมากในปีที่แล้ว หลวงพ่อท่านก็รู้และมีเมตตาสอนเป็นอย่างดี
หนึ่งปีที่ผ่านมา ก็ฟังซีดีที่ท่านสอนมาตลอด แผ่นหนึ่งก็หลายเที่ยวแล้ว
ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองมีความก้าวหน้าพอจะไปหรือยัง คิดว่าถ้าจะไปกราบหลวงพ่อ ก็คงจะเหมือนเดิมคือตั้งใจจะไปทำบุญกับท่าน อยากจะไปช่วยลงเงินในการเผยแผ่ธรรมะของหลวงพ่อ แต่เรื่องปัญหานั้น ผมยังไม่มีคำถามอะไรที่จะไปถามท่านอีกในตอนนี้
คงจะพยายามตามรู้จิต ตามรู้กายไปเรื่อยๆ

Car and fuel price in Thailand

Earlier this year, it looked like to be another great year for cars' companies in Thailand. Motor sales had been up, until a recent surge in oil price slowed them down. Until 6 months ago, one of hot sale cars is a "SUV" (not really a SUV, but legally a modified pick-up truck) from Toyota called Fortuner, at 3000 vehicles per month. It 's said to be assembled in the Philippines. Its gasoline engine version uses a 6 cylinder 2.7 liter engine which sure to suck up fuel real fast. A diesel version use a 3.0 liter engine and cost more : but people were in a waiting list for 3 month before getting it. I suppose by this time, due to high oil price, their sale must have been cooled down.

I read from Business Week magazine yesterday: an article said that with current technology, car companies can squeeze the fuel effiency to save up to 30% more. Perhaps I should wait at least a year or two before buying a new generation of more fuel-efficient car. I believe car companies, in response to more customers who will want to save money on fuel, will start churning them out from assembly lines in about 2 years.

ลาก่อน คอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่ผมซื้อ

เมื่อเสาร์วานนี้ ผมรวบรวมของเก่าบางส่วนที่บ้าน เพื่อไปบริจาคให้วัดสวนแก้ว ที่หลวงพ่อพยอม กัลยาโณ เป็นเจ้าอาวาส ในบรรดาของที่บริจาคให้ไปนั้น ที่ค่อนข้างจะอาลัยเล็กน้อย ก็คือ คอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่ผมซื้อ
ผมซื้อเจ้าเครื่องนี้เมื่อ ๒๐ ปีก่อน เป็นเครื่อง 80286 ชนิด 8/16 bit ยี่ห้อ Wyse มีความจำ 256K ฮาร์ดดิสก์ 20 MB (เทียบกับเครื่อง Mac ผมตอนนี้ 2 GB RAM สองซีพียู G5 64 bit ฮาร์ดดิสก์ 160 GB ผิดกันแยะ) ตอนเรียนเอกอยู่ อุตส่าห์เก็บเงินซื้อ รวมก็คงจะตกสามพันเหรียญได้ละมัง
เรียนพิมพ์สัมผัสก็จากเครื่องนี้ ใช้พิมพ์ thesis ด้วยเครื่องนี้ ตอนเรียนจบก็ยังแพ็คลงเรือกลับมาจากอเมริกา เอามาให้ลูกศิษย์ใช้ในห้องแล็บที่กรุงเทพฯอยู่หลายปี ก่อนจะไวรัสเล่นงาน และไม่ได้ใช้มาสิบกว่าปีแล้ว กระนั้นก็ยังเก็บไว้เป็นที่ระลึก มาคราวนี้ตัดใจบริจาคไปเสีย ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้อยากจะเป็นไว้เป็นของโบราณ แต่คราวนี้เปลี่ยนใจ หลังมาทำวิปัสนามาบ่อยขึ้น
หวังใจว่าคนคงจะเอาไปรีไซเคิล น่าจะเป็นประโยชน์กว่าเก็บไว้ เพราะเครื่องรุ่นเก่าโลหะหนามาก (มอร์นิเตอร์เก่าน่ะทิ้งไปนานแล้ว)
ที่ตัดใจได้ เพราะเห็นตามพุทธโอวาสว่า สังขารทั้งหลายย่อมมีการเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา และยิ่งมาประจวบกับช่วงนี้เป็นครบรอบที่สำคัญในทางส่วนตัว ผมก็ยิ่งเห็นสมควรเลิกยึดติดในวัตถุภายนอก ไม่อยากเสียดายอะไรอีก บริจาคไปเสีย ยังได้บุญ ดีกว่าขายเองไปกับซาเล้ง
วันนั้นขับรถเก๋งขนของไปวัดเอง ไปกลับ ก็ ช.ม. ครึ่ง กะว่าราวๆ ๗๐ กม. คงเป็นค่าน้ำมันเสีย ๒๐๐ บาท ถือว่าทำบุญ ได้หนังสือของหลวงพ่อมาอ่านสองเล่ม กะโปสเตอร์เตือนสติเล็กๆมาให้ลูก

I 've got Thailand's new chip-embedded e-passport

Recently I just went to MFA 's Consular Department at Chang Wattana road to applied for a new passort. Now all the newly issued Thailand passports would be e-passports, which means they are embedded with an electronic security chip. I heard Thailand was the first country in Asia to use this technology. These new passports will be valid for only 5 years, and are not renewable, in other words, only new passports will be issued. I guess that the chips probably use one-way encryption algorithm. Facial figure and finger prints would be kept in the chip inside the passport book as well for automatic immigration processing at Thailand's port of entry / exit.

When I went to the Consular Department in one mid morning, I had to take a wait in a line and later getting a queue slip with printed number on it (mine was almost 600) : the print out also indicated that there was a long queue of 300 people waiting before me. I then had to proceed to wait in a waiting lounge for about 2 hr to wait for my turn. By the way, now only a citizen ID is needed, no other document required. Once it 's my turn to contact an officer inside, there are 2 dozens of kiosks for simutaneous processing of many applications, it took only a few minutes to finish my electronic application, online criminal background check, and authorization. First the lady swiped my citizen ID card in, and download all my information from the Ministry of Interior 's database, including my old picture. The only time consuming step was a few repetitive fingers' scans. I also was taken a picture by a digital camera and the image would then be printed in the new passport. After the some 10 minutes or so session, I then paid 1000 Baht for the fee and came out. The passport would be ready for pick up in only 2 days.

ผังความคิด หรือ มายด์แม็ป mind map

อาทิตย์ที่แล้วที่ทำงานผมมีการสัมมนา เพื่อพัฒนาองค์กร ได้ไปเชิญ อจ.ธัญญา ผลอนันต์ มาอบรมเรื่อง มายด์แม็ป (Mind map) ความจริงผมเคยอ่านหนังสือของท่านมาแล้วหลายปีก่อน
ลองๆดูแต่ก็ไม่ได้ใช้เท่าไร ทั้งๆที่รู้ว่ามีประโยชน์ ได้อบรมกับตัวจริงก็เป็นการทบทวนอีกครั้ง ได้ประโยชน์ดี คงจะได้ใช้ละทีนี้
อีกสองสามวันต่อมา มติชนลงเป็นสกูป อาจารย์บอกว่าปีนี้ดูท่าจะเปิดได้ถึง ๒๐๐ หลักสูตร เห็นได้ชัดว่า รู้จักกันมากขึ้น แม้ใน โรงเรียนประถมก็มีเรียนตอนนี้

เริ่มเขียนหนังสือเล่มแรก ? จะรอดสันดอนไหมเรา ?

เพื่อนเก่าผมที่เชียงใหม่เคยพยายามกระตุ้นต่อมความอยากของผมให้เขียนหนังสือมาหลายครั้ง เท่าที่ผ่านมายังไม่สำเร็จ มาวันนี้ผมเกิดเปลี่ยนใจกระทันหัน เผอิญมีสิ่งกระตุ้นมาให้ทำ คือเห็นว่า น่าจะมีกลุ่มคนไทยบางคนอาจจะอยากอ่านเรื่องซีเรียส(วิชาการ) ที่ผมอยากจะเขียน ผมมีเวลาคงแค่อาทิตย์เดียว จะลองดูสักตั้งว่าได้สักกี่หน้า เอาเป็นเล่มบางๆแล้วกันนะ กะว่า คนอ่านจบภายใน ๑ ชม. ชื่อหนังสือ ตั้งไว้เล่นๆแล้ว

(ขออภัย เปลี่ยนใจ ยังไม่บอก)

นี่พิมพ์เข้า text editor ไปแล้วเกือบ ๕๐ บรรทัดนะเช้าวันนี้

จะดูตัวเองว่า โครงการนี้ (ผมตั้งชื่อเองว่า โครงการ ๒๐ ชม. มักน้อย งานเขียนใหญ่ๆอาจจะทำให้ตัวเองกลัวไป และอาจจะเสร็จยาก เอาเล็กๆไว้ก่อนดีกว่า) อาทิตย์หน้า งานนี้จะไปได้สักกี่น้ำ จะเสร็จไหม
หลังจากนั้นไป หลังอาทิตย์หน้าผมคงจะไม่ว่างอีก เพราะมีเปเปอร์วิชาการที่ต้องเขียนคาอยู่แยะแล้ว ยังมีงานแปล ที่ไปตกปากรับคำไว้อีก จะยุ่งไปอีก อย่างน้อย ๖ เดือนแน่ะ

New scientific computational clustered servers for Thailand

I heard a news that a major life-science research institute in Thailand, BIOTEC, would get a budget to buy a new cluster of servers, with some 80 CPUs for research. The reason is that many Thai researchers have wanted a machine to conduct protein and drug modeling study.
That would be great news to a number of Thai life-scientists, since we do not have sufficient computational resource inside the country a moment. In the near future, any Thai researchers who might need to do mathematically intensive computer modeling or simulations might be able to use it in 6 months from now.
Only keep 2 fingers crossed though: now it is close to the end of the Thai government's fiscal year. The procurement process must be finish before the end of September or this blog entry would be no longer true.
Somehow the notification by the Central Comptroller General's Office came almost too late, quite difficult to set up a procurement process under all the redtapes.
It is either because people in the MOF were reluctant to give us money to spend and thus did not give us a green light before hand or they were working really really slow. We wiill see how thing turns out by the end of the month and will post again.

Thai translation of a 2000 years old Sanskrit epic, Asvaghosa's Buddhacarita (Acts of the Buddha)

Yesterday, I attended a bioinformatics workshop at Chulalongkorn University Faculty of Science, my alma mater, and during a lunch break I visited my old favorite CU Bookstore, main branch, at Sala Prakiew inside the campus.
(It 's next to the swimming pool which you could see from a Google map 's satellite image of Chula in Bangkok as a tiny bright blue rectangle.)
I stumbled upon several Thai books which I quickly bought. The one worth mentioning today is the Thai translation of a 2000 year old Sanskrit epic, Asvaghosa's Buddhacarita (Acts of the Buddha) or พุทธจริต in Thai.
by Dr. Samniang Lermsai, of Silpakorn University. He translated the entire 28 sections of this great Sanskrit epic poetry, from both Sanskrit and English.
(Sections 15-28 which were long lost over a millenium had to be back translated from Chinese into English and Hindi: the book was earlier translated from Sanskrit into Chinese and Tibetan around 7th Buddhist century.)
Surely, I have no sufficient knowledge to critically read his translation.
I just read a few dozen pages and so far I love it. The Thai language content is elegant. The price is not expensive, only 250 Baht for a decent size book (18.7 x 26 cm, and 2 cm thick).
It 's amazing that most Thai Buddhist people probably never heard of this title. We mostly know more of Greek epics, perhaps from Hollywood's movies like Troy and Alexander.
This kind of book is hard to sell, except to a few bookworms like me. And if it is sold out in a few years it it probably out, period. So I can't help but spend some of my hard earned cash buying such books like it.
(On this point, I have recently told myself, I have got to start saving more seriously for my retirement rather than keep buying books, otherwise when I 'm retired from work and decide go to monastery my kid would not become a mulimillionaire. :-) )
I realize I am an eccentric person, perhaps not characteristically nerdy, althought my nerd scale was 95 (or 98, I am not sure) out of 100 ! And you know, eccentric people don't read books that laypeople do. ;-)

300 GB Hard disk for Mac in Thailand

For my office's destop (a 64-bit dual G5 CPU Power Mac), I am thinking of buying an addional 300 GB hard disk. The 160 GB hard disk that came with the 1 month old machine is now about half full with my scientifically computed data.
The cost for a 300 GB Seagate internal hard drive in Thailand is around 9200 Baht now (monetary exchange rate of around 41 Baht to 1 USD), external one is more expensive. Considering that Seagate hard disks are assembled in Thailand, perhaps I should buy this one soon.
I suppose I can add up to 2 internal hard disks so I can add at least 600 GB of storage inside the tower. Sure, I have seen reviews of 400 GB hard disks in the Net, but they are pricey
and I have not seen them advertised from any commercial website in Thailand. I have not been to Pantip Plaza in person lately. The last time I went there, some hawkers of unrated CD called me Pa, as in "Pa, would you like some Po (revealed one)?", and I did't like that. I also do not like to see hundreds of foreign tourists who flock to the place daily to hunt for illegal softwares, it 's a shame for the country.

Laptops' price trend for 2005

I just read BW magazine (Asian edition) few days ago: one article covering laptop computers mentioned that the average price for a laptop in 2005 (in the USA, I suppose) would be about USD 700, on in Thai Baht (THB) about 29,000 Baht, compare to about USD 1,000 or about THB 41,000 Baht last year (2004). Frankly I have seen laptops in that quoted price range in Bangkok Thailand as well, but all of them are of poor quality so I am not sure how the word average was defined in that article. Naturally, the prices vary with specifications and quality, not to mention the OS. Thus I think, for the price-conscious buyers, it still falls into "you get what you pay" situation. The dropping prices mentioned are undoubtedly the machines running the aging Windows XP operating system (3 yr old already). This is especially true considering that the price of an Apple Macintosh laptop with the latest OS-X Tiger does not drop that much. But considering the price of a Mac laptop, the price is higher. But one must also remember that the Mac's price includes the price of the OS (OS-X Tiger) plus some add-on softwares, not to mentioned a great GUI design and user experience.

I am not a Mac's fanatic, nor am I a newbie to computer, having used several ones for the past 20+ years. (The first PC
I encountred and unpacked it alone from the box for my lab (and even RTFM) was a Wyse 8088 PC (with 10 MB hard disk, I think), using MS-DOS 2.0 and came with BASIC interpreter.) I have used most of the OSes, such as AT&T Unix, Solaris (Unix from Sun), Digital Unix, many Linux distributions, several versions of DOS and Windows, Mac system 6, and lastly Mac OS-X 10.4 Tiger, so I know which is good.
Considering the total price, if you include the price of legitimate copy of OS such as WinXP into the laptop, the price difference between a Windows laptop and Mac laptop is not too much. But buying a Mac laptop one gets a much better user interface and simplification. Definitely, now I am thinking of buying a new Mac laptop to replace my 3 yr old (Thai assembled) "toaster" in the next few months. That toaster is a laptop running a 32 bit WinME OS. (Legal copy, of course.) It now hangs often, and this is slow and hot, and when considering an additional fact that I usually have many files opened at the same time, and I also have a number of gigantic files, say some in the size 10 MB - 500 MB (that correct, half a gigabyte a file) Windows programs could not be opened in it. Thus the 32 bit OS is currently useless for me, only a 64 bit Unix-based like Tiger will do. It is amazing that most people are sort of like a frog sitting covered inside a coconut shell, as a Thai adage says, that they never saw a horizon beyond Windows. I am not an anti-MicroSoft person. I respect its contributions to the World's progress and I used to use its SW before. However, I choose to use mostly free or open-source softwares and using a Unix machine opens that possibility well. Most people never realize that situation.