Thursday, October 23, 2008

ได้พักหนี่งวัน เลยฟังเทปธรรมะ

วันนี้ได้พักหยุดงานหนี่งวัน เนื่องจากเป็นวันปิยมหาราช จำได้ว่าสมัยอยู่เมืองนอกก็มักจำวันหยุดสำคัญในเมืองไทยไม่ได้ แต่ถ้าอยู่เมืองไทยก็จะไม่ลืมเพราะว่ามีวันหยุดราชการ วันหยุดทำให้นอกจากได้พักกายแล้วยังได้พักจิตด้วย ก็เลยไปงัดเอาเทปคาสเซ็ตเพลงเก่าๆมาฟังสองสามม้วน หลังจากห่างเหินมานาน เพราะมัวแต่ไปฟังธรรมะผ่านไอพ็อดหรือซีดี หรือฟังจากคอมพิวเตอร์แทนเสียเป็นปีละมัง และวันนี้ก็ทำกัมมัฏฐานเล็กน้อย
และด้วยเหตุที่ไปค้นเทปในตู้เทปมาฟังเพลงในตอนแรก เลยไปเจอเทปของดี ที่ซื้อมาจาก วัดผาณิตาราม ที่แปดริ้ว คือ เทปธรรมบรรยาย โดย พระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทธิ) เรื่อง เทศน์ลำดับญาณ มีอยู่สองม้วน ฟังจนจบก็ ๒ ช.ม. ดีมาก (เคยฟังมานานแล้ว รอบแรกหลายเดือนก่อน ยังไม่ค่อยเก็ตเท่าไร รอบนี้เป็นครั้งที่สอง รู้สีกเก็ตมากขึ้น คาดว่าคงจะมีรอบสามในอนาคตอันใกล้) ใครอ่านเจอแล้วนึกอยากได้เทปชุดนี้ก็คงต้องไปซื้อจากที่ ศาลาพัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ วัดผาณิตาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา เพราะเป็นผู้ผลิตเทปชุดนี้ ราคาดูเหมือนจะตามกำลังศรัทธา ได้ใส่เว็บลิงก์ของวัดไว้ข้างบนแล้ว

ขอหมายเหตุไว้ด้วยว่า ท่านเจ้าคุณโชดกท่านมรณภาพไปนานแล้ว ท่านเคยอยู่ที่ คณะ ๕ วัดมหาธาตุ เป็นวิปัสสนาจารย์ที่เก่งมากและมีศิษย์จำนวนมากอยู่ทั่วประเทศ (ไม่บังอาจเอ่ยชื่อหลายๆท่าน) วันนี้ผมได้ฟังเทปของท่านด้วยความซาบซื้งก็ ในการฟังเทปเสียงท่านนี้ ก็เกิดมโนภาพท่านนั่งเทศน์ให้เราเห็นในใจไปด้วย ก็เลยนึกทึกทักเอาเองว่า เราก็น่าจะถือว่าเป็นศิษย์ท่านด้วยเหมือนกันนะ หลังจากก่อนหน้านี้เคยเป็นแค่ศิษย์ของศิษย์ท่านมาก่อน
แปะรูปวัดผาณิตารามเอาไว้ดูข้างล่าง


Tuesday, October 21, 2008

โรงงานในจีนเริ่มทะยอยปิดแล้ว

ข่าวจากซีเอ็นเอ็นในลิงก์ข้างบนบอกว่าโรงงานในจีนเช่นโรงงานของเล่นเริ่มทะยอยปิดแล้ว คนงานตกงานระนาว เป็นผลมาจากวิกฤตการณ์การเงินในสหรัฐอเมริกา
น่าสงสารคนงานเขาเนาะ
ก็คาดการณ์ได้ว่า เมืองไทยก็กำลังจะโดนเหตุการนี้เล่นเช่นกัน แบบนี้จะคล้ายๆวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้งรอบสอง ที่โรงงานปิดแยะมาก คนงานต้องกลับบ้านไปอยู่ชนบท (แล้วคนงานชาวพม่า กะเหร่ียงจะไปอยู่ไหนกันนะ ? ) พวกนักธุรกิจไทยเขารู้ตัวกันมาเป็นเดือนๆแล้วแหละ แต่พวกมนุษย์เงินเดือนส่วนมากยังไม่รู้ตัวกัน
ปีแรกนี้ หลังจากโรงงานต้องปิดตัวลง ผู้บริโภคก็อาจจะได้ซื้อสินค้าเลหลังราคาถูกอยู่พักหนี่ง จากนั้นของก็จะแพงขึ้นในปีต่อไป

คำแนะนำการใช้จีเมล์

ดูบทความได้จากลิงก์ข้างบน ผมอ่านดูแล้วดีมาก แต่ผมตอนนี้ยังอ่านไม่จบเลย มีตั้ง ๔๐ ข้อ

Sunday, October 19, 2008

ศิษย์เก่าสวนกุหลาบรุ่น ๙๐ จัดงานมุทิตาจิตให้อาจารย์ผกาวดี

เพิ่งกลับจากไปร่วมงานแสดงมุทิตาจิต ของรุ่นผม คือ สวนกุหลาบรุ่น ๙๐ (Suan 90, SK90) ที่จัดให้อาจารย์ผกาวดี ทิพย์พยอม ที่ท่านสอนพวกเรามา ตั้งแต่ ๓๘ ปีก่อน ท่านเข้ามาสอนที่สวนกุหลาบพร้อมพวกเราเข้าไปเรียน ม.ศ. ๑ ปี ๒๕๑๔ แต่อยู่ต่อมาเพิ่งจะเกษียณไปเมื่อปลายเดือนกันยายน ๒๕๕๑ นี้เอง นอกจากรุ่นผมจะร่วมไปจัดงานให้ท่านที่โรงเรียนเมื่อเดือนที่แล้วแล้ว ก็ได้จัดงานแยกมาให้ท่านคราวนี้เฉพาะรุ่นผมด้วย ที่โรงแรมที่ สวนสามพราน มีเพื่อนๆผมไปแยะปานกลาง ไปได้หนังสือมาหนึ่งเล่ม ที่มีบทความที่ผมเขียนอยู่ด้วยหนี่งเรื่อง ถือโอกาสเปิดตัวว่าเขียนบล๊อกนี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ ส่วนมากคนอ่านจะเป็นพรรคพวกไม่กี่คนที่รู้จัก

ก็ลงรูปตัวเองในกลุ่มไว้ด้วย ทายเอาเองว่าคนไหน

ไปพลิกอ่านดูบทความในหนังสือด้วยความพูมใจ แต่ก็พบว่ามีพิมพ์ผิดบ้างเล็กน้อย ที่ไม่น่าผิดก็คือเลขประจำตัวนักเรียนของผม ทำไมคอมพิวเตอร์มันผิดได้ ตอนพิมพ์ไปก็ไม่ผิดเสียหน่อย ต้องโทษโปรแกรมที่บรรณาธิการไปใช้แก้ว่าไม่ดี หรือว่าบรรณาธิการเผลอไปแก้ ผมเองก็ไม่มีเวลาปรู้ฟ นี่แหละหนอ ทุกอย่างเป็นอนิจจัง ของที่ว่าแน่ๆ ไม่น่าผิดก็ยังผิด

ดูจากรูปทั้งสอง เห็นมีดวงกลมๆขาวๆอยู่ด้วนทางด้านซ้ายของเวที เป็นครั้งแรกที่ผมถ่ายติดแบบนี้ ผมถ่ายกล้องดิจิตอลมาก็หลายปีแล้ว ถ่ายมาราวๆหกพันรูป ก่อนหน้านี้ไม่เคยมี ไม่รู้ว่าดวงอะไรแน่ บางคนบอกว่าเป็นฝุ่น บางคนก็เชื่อว่าเป็นอย่างอื่น ก็เลยเขียนบอกไว้ให้คนอ่านสังเกต


ไปปฏิบัติิวิปัสสนา ณ โพธิปักขิยธรรมสถาน

เพิ่งกลับจากพาครอบครัวไปปฏิบัติิวิปัสสนา ณ โพธิปักขิยธรรมสถาน ทับกวาง มวกเหล็ก สระบุรี จำนวน ๒ คืน
จุดประสงค์หลักคือต้องการจะพาลูกไปหัดวิปัสสนาเอาไว้ (ใส่ลิงก์ไว้ข้างบน)
สำนักนี้ พระวิปัสสนาจารย์คือพระอาจารย์มหาเหล็ก จนฺทสีโล ท่านเป็นศิษย์ของพระอาจารย์ภัททันตะ พระอาจารย์ชาวพม่าที่เป็นพระอาจารย์ของ ท่านเจ้าคุณธรรมธีรราชมุณี (เจ้าคุณโชดก ญาณสิทธิ มรณะภาพไปนานแล้ว) แห่งวัดมหาธาตุคณะ ๕ นั่นเอง สายนี้สอน สติปัฎฐาน ๔
ผมไปฝึกแล้ว ทำเอาได้สติกลับมาเยอะกว่าเดิมมาก นับว่าคุ้มสำหรับทุกคนในครอบครัว ต้องขอบคุณเพื่อนของคนใกล้ตัวที่เป็นคนชักชวนไปและเป็นวิทยากรท่านหนี่งด้วย ขออนุโมทนาในกุศลจิตของคณะศิษย์ท่านอาจารย์มหาเหล็กที่ได้จัดสร้างสถานแห่งนี้ขึ้น ผมคิดว่าคงทำบุญกันไปรวมเป็นสิบๆล้าน เกือบจะเป็นรีสอร์ทอยู่แล้ว และก็ท่านที่มาเป็นวิทยากรก็ตั้งใจกันมาก ผมว่าท่านจัดคอร์สได้ดีมากทีเดียว นั่งกัมมัฏฐานคืนเดียว ตอนเช้าก็ได้ส่งอารมณ์กับท่านอาจารย์เองเลย นับว่าโชคดีมาก
วันอาทิตย์ก่อนกลับได้ร่วมทำบุญทอดกฐินด้วย ร่วมกับมูลนิธิวิปัสสนามิตรภาพ เมื่อทบทวนดูแล้วก็เป็นโอกาสดีมาก เพราะปกติผมไม่เคยไปร่วมทอดฯด้วยตัวเองเลย เคยแต่ใส่ซอง คราวนี้เป็นโอกาสดีมาก ได้ทำปฏิบัติ และได้ทำบุญบริจาคเงิน กลับมาด้วยความสุข

ถ่ายรูปไว้แค่นี้เพราะแบตเตอรี่หมด บรรยากาศร่มรื่น อากาศโอเค ดีกว่ากรุงเทพฯ


Wednesday, October 15, 2008

ปัญหาชายแดนไทยกับเขมร

เรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่มาหลายเดือน ผมก็พยายามไม่เขียนถึง เพราะมันมีผลกระทบต่อกระแสจิตของผู้เขียนให้กระวนกระวายไร้สมาธิถ้าไปตอกย้ำ (หรือต่อผู้มาอ่านบล๊อกก็เถอะ) แต่วันนี้มีการปะทะกันแถวเขาพระวิหาร ทหารไทยบาดเจ็บไปหลายคน ผมเองในฐานะคนในครอบครัวทหารเก่า ก็รู้สึกว่าต้องออกมาแสดงความสนับสนุนทหารไทยในบล๊อกของผมไว้เป็นหลักฐานบ้าง เพราะได้เห็นมาว่าสังคมไทยในยุคนี้ดูจะมีคนหนุ่มสาวบางส่วนที่มีอคติต่อทหารและให้ความเห็นอะไรที่ไม่เข้าท่าอยู่ตามฟอรัมต่างๆ (แม้ว่า ความรู้สึกในทางธรรมจะบอกตัวเองว่า ในฐานะประชาชนตัวเล็กๆ ไม่มีหน้าที่อะไรที่ต้องไปสู้รบ ต้องวางอุเบกขา คืออย่าให้มีความรู้สีกชอบไม่ชอบปรุงแต่งอยู่ก็ตาม)

เคยอ่านเจอ ก็มีบางคนเชื่อว่ามีประเทศใหญ่บางประเทศขายอาวุธให้และหนุนประเทศเพื่อนบ้านให้ทำอย่างนั้น แต่ผมไม่อยากคิดไปไกล แค่คิดว่า ประเทศเพื่อนบ้านมีผู้นำที่ความคิดยังไม่มีวิสัยทัศน์ที่ดีพอ และขาดคุณธรรม ก็หาทางสร้างสถานการณ์เพื่อให้เอื้อประโยชน์ต่อตัวเอง โดยไม่คิดเอาว่า เพื่อนร่วมชาติหรือประชาชนของตัวจะต้องเอาชีวิตไปสังเวยเท่าไร หากว่าความขัดแย้งชายแดนบานปลาย เพราะอย่างไรเสียประเทศใหญ่กว่าอย่างไทยก็คงยอมไม่ได้

อาทิตย์หน้าอาจารย์ผมท่านหนี่งและคณะนักศีกษาอภิธรรมจำนวนหนี่ง มีกำหนดจะไปทอดกฐินที่วัดในเขมร และไปเที่ยวนครวัด แต่ผมน่ะเบี้ยว ไม่ไปด้วยเพราะรู้สีกสังหรณ์ใจมาสามเดือนแล้วว่าไม่ควรไป และทำใจเอาว่า อย่าไปตามใจกิเลส ไม่ต้องไปอยากไปอังกอร์วัตหรอก เพราะแกยังไม่ตายง่ายๆตอนนี้ (มีคำกล่าวเป็นสำนวนภาษาอังกฤษไว้ว่า See Angor and Die ) แต่ผมเดาว่า อาทิตย์หน้าท่านอาจจะยกเลิกแผนก็ได้ แต่ไม่งั้นก็ภาวนาขอให้ทุกท่านไปและกลับมาโดยสวัสดิภาพ

นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลหนุนโอบามา

อ่านดูตามลิงก์แล้วรู้สีกว่า ว้าว และก็ไม่ใช่แค่คนสองคนนะ แต่มีชื่อถึง 65 คน พวกเขาเรียกร้องให้ประชาชนอเมริกันเลือกโอบามา เพราะมีวิสัยทัศน์มากกว่า

ผมเคยดูและฟังเขาพูดทางยูทิวบ์ ก็รู้สึกว่าเขาดีจริง

โพลตอนนี้ โอบามากำลังนำ อีกแค่สามอาทิตย์เองก็รู้ผลแล้ว

คิดดูเมืองไทยบ้าง ผมว่าไม่มีนักวิทย์หรือนักวิชาการสาขาอะไรก็ตามจำนวนมากนักที่จะออกมาเรียกร้องอะไรต่อประชาชน ให้ทำอะไรหรือให้มีความเห็นที่ถูกต้อง ตามที่มันควรจะเป็น (ส่วนมากก็ระวังตำแหน่งราชการของตัวกันอยู่)

แอปเปิ้ล แม็คบุ๊ค ออกมาใหม่

วันนี้แอปเปิ้ลออกแม็คบุ๊คและแม็คบุ๊คโปรรุ่นใหม่ออกมา ดูแล้วก็น่าซื้อใช้ กราฟฟิกเร็วกว่าเดิมมาก แต่ผมยังจะคงรอปีหน้า อย่างน้อยก็ต้องให้ซีพียูรุ่นคว็อดคอร์(สี่แกน)ออกมาก่อน (แต่เดาเอาเองว่าจะออกราวมกราคม หลังกำหนดของอินเทลออกชิปออกมา) เพราะเครื่องปัจจุบันที่ใช้จีโฟว์ซีพียูยังคงโอเคอยู่ แต่ตั้งใจว่าเมื่อไรเปลี่ยนเครื่องใหม่ก็จะยกเครื่องเก่าให้ลูกไป เพราะอยากให้เขาได้ใช้ของดี (แต่ความที่ตอนนี้เขาใช้ในการบันเทิงเป็นหลัก ผมก็เลยไม่ได้รีบร้อนจะยกให้มากเท่าไร) ผมเป็นผู้ใช้เครื่องแม็คอินทอชมาสองรอบ รอบแรกเมื่อราวๆ 18 ปีก่อน อีกรอบหนึ่งคือปัจจุบัน ที่ใช้แม็คมาราว ๓ ปีครึ่ง ต้องบอกว่าพอใจมากกับระบบปฏิบัติการ OS-X (โอเอสเท็น) เทียบกับระบบปฏิบัติการอื่นๆแล้ว โอเอสเท็นเหนือชั้นกว่ามาก ที่รองลงมาก็คือ Linux (โดยเฉพาะอย่าง Ubuntu นั้นขนาด ลินุส ทอร์วาล คนพัฒนาลินุกส์ก็ยังชอบ แต่เขาก็ใช้เครื่องเป็นแม็คนะ) คนทำงานทาง ชีวสารสนเทศ หรือ ชีววิทยาเชิงประมวลผล ส่วนมาก ใช้แม็ค

พบว่าการใช้เน็ตค้นหาข้อมูลช่วยกระตุ้นสมอง

จากข่าวที่ลิงก์ไว้ข้างบน สรุปว่า การค้นข้อมูลจากกูเกิลบนอินเตอร์เน็ทช่วยกระตุ้นสมอง ดีกว่าการอ่านหนังสือธรรมดา(อย่างเดียว)

น่าสนใจ ผมคิดเอาว่า เมื่อค้นหาข้อมูลนั้น คงเป็นเพราะสมองมันได้คิดตั้งคำถามไปเรื่อยๆ และพอเจอข้อมูลใหม่ๆอะไรก็เกิดความพอใจ ทำให้เป็นการสร้างความพอใจให้แก่จิต เป็นการสนองความปราถนา (ตัณหา ซึ่งเป็นกิเลสอย่างหนี่ง) และก็กระตุ้นให้มันเคยชินกับการคิด หรืออาจจะเพราะมีการกระตุ้นโดย รูปารมณ์ (visual objects) ดีกว่าการอ่านตัวอักษรอย่างเดียว หรืออาจจะเป็นทั้งสองอย่าง ช่วยให้คนอายุที่เริ่มเยอะได้มีโอกาสออกกำลังทางสมอง ชะลอการเกิดความจำเสื่อมในคนชรา

อีกอย่างที่คนในวงการอภิธรรมพูดกันมานานแล้วก็คือ เขาบอกว่า คนเรียนอภิธรรมจะช่วยชะลอไม่ให้คนที่ส่วนมากเป็นคนเกษียณอายุงานแล้วไปเรียน เกิดเป็นโรคอัลไซม์เมอร์ ไม่รู้ว่ามีหลักฐานหรือเปล่า แต่ว่าเขาเชื่อกันเช่นนั้น (แต่ก็เป็นไปได้ในทางกลับกันว่า ใครที่ถีงวัยนั้นแล้วเริ่มมีอาการเอ๋อ ก็คงไม่ไปเรียนหรอก)

Saturday, October 11, 2008

กฐิน สร้างพระ

ตอนนี้กำลังจะถึงเทศกาลออกพรรษา ปลายเดือนนี้ก็มีกฐินบ่อยหลายวัด ดูน่าไปหลายงาน แต่มีงานที่ผมกำลังสนใจมาก กำลังคิดว่าอาจจะไปร่วมด้วยตนเองด้วย คือกฐินของวัดป่าห้วยลาด ที่ ภูเรือ จังหวัดเลย กำลังจะสร้างพระประธาน องค์ใหญ่ หน้าตักกว้าง ๒๐ เมตร สูง ๑๙ เมตร สูงเท่ากับตึกห้าชั้น เป็นพระประธานในศาลาฯ ในวันที่ ๑ และ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

ความจริงผมเคยบริจาคเงินไปแล้ว เมื่อคราวขึ้นไปภูเรือคราวก่อน แต่ก็ยังอยากไปบริจาคให้อีก แต่ใกล้ๆต้องดูสถาณการณ์อีกทีว่าจะไปได้ไหม

ความเมตตา ที่ควรทำให้เจริญยิ่งขึ้น

ผมเพิ่งโอนเงินบริจาคของตนเองกับครอบครัว จำนวนหนึ่ง ไปยังบัญชีของมิตรที่เคารพนับถือท่านหนึ่ง ผู้ที่ทีแรกก็รู้จักกันผ่านทางเว็บไซต์ลานธรรม ต่อมาก็เคยเจอตัวกันบ้าง ตอนหลังนี้ก็ถือว่าเป็นมิตรที่เคารพนับถือกันท่านหนึ่ง ท่านอายุมากกว่าผมสองสามปี และเป็นผู้มีคุณธรรมสูง และเมตตาธรรมสูงยิ่ง ท่านมีโครงการทำบุญอยู่เรื่อยๆ สร้างพระละบ่อย สร้างอาคารต่างๆให้วัดป่าต่างๆก็บ่อย ซื่้อชีวิตวัวควายทุกปี ท่านเข้าสมาธิเป็นประจำ ผมคิดเอาเองว่า ในประเทศไทยนี้หาคนไทยคนไหนมีกิจกรรมทำบุญทำทานบ่อยๆเท่าท่านผู้นี้ยากมาก ตอนนี้ท่านนี้ก็กำลังชักชวนเพื่อนบนเน็ตเพื่อบริจาคเงินเพื่อจะไปไถ่ชีวิตวัวอีกจำนวนหนึ่งจากโรงฆ่าสัตว์ในต่างจังหวัด ปีนี้เข้าใจว่าคงจะเป็นที่อุบล ผมถือโอกาสไปบอกบุญกับลูก และคนใกล้ตัว ก็ได้เงินมาสมทบกับเงินส่วนตัว ก็ได้ทำบุญไปกับมิตรท่านนี้ด้วย รู้สึกดีที่ได้ทำบุญ ได้ช่วยชีวิตสัตว์ นอกเหนือจากที่ผมถือว่าได้ช่วยชีวิตคนเป็นประจำทุกสามเดือนด้วยการบริจาคโลหิตอยู่แล้ว และต่อไปก็จะพยายามแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์มากยิ่งกว่านี้ ผมถือว่า ตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่ก็ทำทาน ทำบุญ สร้างบารมีไป นอกเหนือจากปฏิบัติบูชาที่ทำอยู่แล้วรายวัน และสุดสัปดาห์หน้าก็มีแผนว่าจะไปนั่งสมาธิที่ต่างจังหวัดกันทั้งครอบครัว

อนุสนธิจากเรื่องไถ่ชีวิตสัตว์นี้ก็มามีโอกาสได้ฉุกคิดว่า คนไทยในสังคมเราตอนนี้ เมตตาธรรมหายไปแยะ ยิ่งในสถาณการณ์การเมืองแยกขั้วแบบนี้ มีการแบ่งฝ่ายและเกิดโทสจริตใส่อีกฝ่ายกันอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่ได้จำแนกเป็นคนๆไปเลยว่าคนไหนดีคนไหนไม่ดี กลับเห็นว่าเมื่อเป็นคนในสังกัดอีกข้างแล้วก็ต้องถือเป็นศัตรูต้องเข้าทำร้าย อย่างนี้ก็ทำให้เกิดความรุนแรง
หลายๆคนก็เชื่อกันว่าเหตุการณ์กำลังจะรุนแรงขึ้นอีก ก็เป็นที่น่าสลดใจ

Thursday, October 09, 2008

เหตุการณ์ที่จะระทึกกว่าอาจจะมาในอนาคตอันใกล้

เหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตในการชุมนุมในกรุงเทพฯเมื่อสองวันที่ผ่านมา และมีผู้บาดเจ็บอีกเป็นจำนวนมาก ทำให้ผมรู้สึกสลดใจ ส่วนการที่ตลาดหุ้นไทย และทั่วเอเซียตกระนาวเป็นประวัติการ ตามตลาดหุ้นวอลล์สตรีทของสหรัฐ ตกต่ำสุดในรอบหลายปีๆ ผมรู้สึกเฉยๆ ปลงเสียแล้ว เงินมันเป็นของนอกกาย

อย่างไรก็ดี ในเดือนหน้า หรือ พฤศจิกายน ๒๕๕๑ มีเรื่องที่ต้องเฝ้าดูมากกว่า อย่างแรกคือการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ที่มีโอกาสสูงมากที่จะได้ผู้นำเป็นคนผิวสีเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ อีกอย่างคือเหตุการณ์ในตะวันออกกลาง ซึ่งตอนนี้อิสราเอลกำลังจะมีรัฐบาลใหม่ คาดว่าจะได้นายกรัฐมนตรีเป็นผู้หญิง ภายในเดือนหน้าเช่นกัน และก็มีข่าวว่าตอนนี้สหรัฐกำลังระดมขายอาวุธให้อิสราเอลเป็นอย่างมาก ซึ่งนักวิเคราะห์ข่าวต่างประเทศบางแห่งคาดการณ์ว่า อาจจะมีการโจมตีโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่านโดยอิสราเอลก็เป็นได้ เพราะมีการคาดเอาว่า อิหร่านจะสามารถผลิตพลูโตเนียมได้ปริมาณมากพอทำอาวุธได้ในปีหน้า และก็อีกอย่าคืออิหร่านกำลังจะซื้อขีปนาวุธ เอส ๓๐๐ จากรัสเซียอยู่ (ก็เป็นต้นแบบของจรวดที่ไทยเราจ้างส่งดาวเทียมไปเมื่อเร็วๆนี้นั่นเอง คิดเอาว่า มันมีพิสัยไกลแค่ไหน) และช่วงปลายพฤศจิกายนไปจนถึงเดือนธันวาคม เป็นเวลาก่อนที่ประธานาธิบดีคนใหม่จะสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง อาจจะมีอะไรๆเกิดขึ้นได้ ซึ่งหลายคนเชื่อว่าหากว่ามีเหตุการรุนแรงเช่นการโจมตีเกิดขึ้นจริง มันก็จะเกิดวิกฤตการณ์ของโลกที่คาดว่าจะบานปลายเป็นอย่างมาก ผมก็มีความเห็นว่า เป็นไปได้สูง และถ้าเป็นอย่างนั้น เรื่องในเมืองไทยเนี่ยกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยก็ว่าได้ และชาวเราก็ต้องปลงกันอีกขนานใหญ่

Saturday, October 04, 2008

My Linux froze and how I solved it

How did I crash my machine ?
Well, I ran a computationally intensive program (called BLAST) which made the cpu busy for hours, generating gigabyte size file each time, and then I was also doing many other things in other windows as well. After a while, the Gnome file system stop responding and the machine did not respond to mouse clicking so I had no choice by to do the hard shutdown by pressing the power button. Several rebooting of the machine did not help.
Apparently the Gnome failed, perhaps some files were corrupted while the cpu was very busy during the first hard shutdown. But the machine hardware still looked o.k.

How did I solve the problem ?
Here is what I did. This is after a suggestion on the web, and my good friend also suggested the same. Thanks for that.
I had to switch into text mode by pressing Ctrl-Alt-F2 simultaneously, then logged in as root and add a new user account by adduser command. After that, I could successfully log into the new account. And after opening a terminal window, I changed into root by su command and then I could copy files recursively from key folders that I needed from the old account 's directories into the new account 's directories. Then I have to start using the new account.

What did I learn from this lesson ?
I learned a good lesson that when running computational jobs at full cpu speed, don't do something else in other windows. Even a Unix or a Linux machine could crash.

Thursday, October 02, 2008

ถีนะ มิทธะ ในช่วงนี้

ช่วงนี้ผมมีถีนะ และ มิทธะเกิดขึ้นมาก บางทีก็รู้สึกเบื่อ เสมือนกับว่ามีนิพพิทธา แต่ความจริงก็เป็นกิเลสแหละ ภาษาชาวบ้านก็คือขี้เกียจ เหตุหลักๆคืองานยุ่งๆ ก็เลยไถลไม่ค่อยไปเรียนหนังสือในวันหยุด

(คำสองคำนี้ คนทั่วไปไม่ค่อยรู้จัก ถีนะ แปลว่า ความท้อถอยของดวงจิต มิทธะ แปลว่า ความท้อถอยของเจตสิก)

อ้อ ขอหมายเหตุไว้หน่อยว่า วันนี้โพสต์จากเครื่องที่ใช้ อูบันตู ลินิกส์

Wednesday, October 01, 2008

ความเป็นไปได้เรื่องน้ำท่วมจากแผ่นดินไหวที่กาญจนบุรี

วันนี้อ่านข่าวเจอจากเว็บมติชน ตามลิงก์ข้างบน มีคนเมืองกาญจน์บางคน ออกมาประท้วงและจะยื่นฟ้องผู้ที่ออกมาเตือนด้วยความหวังดีเรื่องแผ่นดินไหวอาจจะทำให้เขื่อนแตกและน้ำท่วมผู้คนเสียชีวิตจำนวนมาก (และความจริงเขาเตือนเรื่องน้ำท่วมกรุงเทพฯที่เกิดจากโลกร้อนด้วย) ผมอ่านแล้วรู้สึกสลดใจ กับพวกที่มีโทสะโมหะมากเกินไป คนเขาหวังดีออกมาเตือนก็ไม่เชื่อ กลับไปโกรธเขา มัวเมาไม่ยอมตื่นขึ้นมารับความจริงที่มันมีอยู่ สถิติแผ่นดินไหวช่วงนี้บ่อยกว่าเดิมมาก ในพม่าก็เกิดบ่อย อย่างราวสองอาทิตย์ที่ผ่านมาก็มีเกิดแผ่นดินไหวไม่ไกลจากเมืองมะริดเท่าไร ดูเหมือนจะระดับ ๖ ริกเตอร์ คนส่วนมากไม่ได้ติดตาม ตอนผมเห็นข่าวที่ท่านออกมาเตือนผมก็รู้สึกว่าดีมาก ท่านคงเห็นอันตรายคืบคลานเข้ามา ท่านถึงเปลืองตัวออกมาเตือนสังคม แต่ผมก็เชื่อว่า รัฐบาลนี้คงไม่ทำอะไร และเห็นว่าหน่วยงานรัฐต่างๆก็คงไม่ทำอะไร กลไกภาครัฐมันมีเฟืองจักรกลแยะ และส่วนมากมีแนวโน้มที่จะไม่ขยับไม่หมุน เปรียบเหมือนนาฬิกาที่เครื่องขึ้นสนิม การที่ท่านออกมาเตือนเนี่ยคล้ายๆกับพยายามเคาะสนิม หวังว่าเฟืองกลไกต่างๆของรัฐมันจะกลับมาเดิน ผมเชื่อว่าคงต้องออกมาเคาะอีกหลายรอบ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จึงจะเดิน

แต่ถามว่าแล้วการออกมาเตือนสังคมไปกระทบธุรกิจคนที่เมืองกาญจน์เขาไหม ผมคิดๆดูก็คงกระทบเหมือนกันนั่นแหละ อย่างผมถามตัวเองว่า อยากไปเมืองกาญจน์ไหมช่วงนี้ ก็ตอบว่า ไม่อยากไป แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะเคยไปมาแล้วเมื่อไม่กี่ปีมานี้ และตอนนี้ไม่มีธุระอะไร แต่ถ้ามีธุระก็คงไป อย่่างไรก็น่าจะมีคนที่ไม่เชื่ออีกมากที่จะไป ก็ถัวๆกันไป การเตือนสังคมเรื่องความเสี่ยงเป็นสิ่งที่ดี คนที่รู้จะได้ระวัง หากทางแก้ไข แต่ก็ต้องมีสติไม่ไปตระหนกมากเกินเหตุ เมืองไทยดูเหมือนจะมีอะไรอีกหลายอย่าง ที่หน่วยงานต่างๆของรัฐไม่ยอมออกมาให้ข้อมูลกับประชาชนตามความเป็นจริง ผมมองว่าผู้บริหารองค์กรต่างๆของรัฐเขาเห็นแก่ตัว คนในหน่วยงานต่างๆเขาคงเห็นว่าเหตุการณ์ไม่รู้ว่าจะเกิดเมื่อไร ออกมาเตือนไม่ดีกับตัวเอง พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง แต่มันจะทำให้ผลกระทบเลวร้ายหากถึงเวลาเกิดขึ้น เพราะไม่มีมาตราการป้องกันเพียงพอ อย่างกรณีสึนามิมีการเตือนล่วงหน้าหลายปีแต่คนก็ไม่เชื่อไม่ทำอะไรป้องกัน

เมื่อวานตอนค่ำนั่งรถกลับกรุงเทพฯ ตอนผ่านราชบุรี โพธาราม บ้านโป่ง ก็นึกถึงเรื่องน้ำท่วมนี้อยู่เหมือนกัน

กลับมาใช้ อูบันตู ลินิกส์ อีกครั้ง

ไม่ได้ใช้ลินิกส์มาเป็นปี (คนไทยมักเรียกว่า ลินุกส์) เวลาผ่านไปเร็วมาก สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไปปัดฝุ่นเครื่อง Pentium 4 HT 3.0 GHz อายุสามปี รุ่นที่เป็นเสมือนสองซีพียู ออกมาใช้ เพราะจะต้องลงโปรแกรมอะไรบางอย่างมาใช้รันงาน เครื่องนี้ซื้อมาแล้วแทบไม่ได้ใช้ เพราะหันไปใช้แม็คแทน พอซื้อมาก็ตั้งตากฝุ่นเอาไว้เฉยๆสามปี ใช้ไม่กี่ครั้ง ผมนึกตระหนักเอาเองว่าเป็นเครื่องที่ซื้อมาสนองตัณหาตัวเองจริงๆ เพราะว่า ตอนซื้อมาจากพันธุ์ทิพย์ตอนนั้นก็พอใจที่ได้เครื่องมา จากนั้นไม่นานพอได้แม็คมาก็หมดความต้องการมันอีก เงินที่ละลายจากการซื้อไปหลายหมื่นบาทตอนน้ันก็ถือว่า สนองความต้องการของกิเลสไปแล้ว นี่เห็นธรรมะจริงๆจากตัวเอง

เครื่องนี้ที่เมื่อต้นปีที่แล้วลง อูบันตู ลิินิกส์รุ่น 7.04 (Ubuntu Linux) เอาไว้ แต่ตอนนี้รุ่นใหม่ออกมาแล้วสองรุ่น เลยเสียเวลาไปอัพเกรดโอเอสอยู่สองรอบ วันหนึ่งเต็มๆ โอเอสตอนนี้เป็นรุ่น 8.04 LTS ชื่อรหัสรุ่นว่า Hardy Heron ผมพบว่าใช้ง่ายกว่าเดิม และอะไรๆที่มันมีบั๊กอยู่ในรุ่นเก่าก็ดูจะหายไป และก็คอนฟิกเกอร์คีย์บอร์ดเป็นภาษาไทยง่ายมาก ผมจัดแจงเซ็ทคีย์สลับภาษาบนแป้นพิมพ์ให้คล้ายกับเครื่องแม็คที่ผมใช้อีกสองตัว จะได้สะดวก แต่ยังไม่รู้ว่า ฟอนต์ไทยตระกูล UPC ของแม็คจะเอาไปใส่ให้ใช้ในระบบนี้ได้ไหม ยังไม่ได้ลอง

อูบันตู เป็นดิสทริบิวชั่น ของลินิกส์โอเอสที่ดีมาก เหมาะสำหรับใครๆก็ตาม ไม่จำเป็นต้องเป็นมือโปร มือใหม่ก็ใช้ได้ ถ้าคนไหนไม่รู้จักลินุกส์ก็สมควรจะลอง ผมเคยติวให้น้องชาย ชั่วโมงเดียวก็เป็นแล้ว และสำหรับคนที่ไม่ต้องการจะไปใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฎหมาย และได้โอเอสที่ทนทาน เสถียร และอัพเดทอยู่เสมอ ก็ควรเลือกใช้ โอเพ่นซอสโอเอส ตัวนี้

Tuesday, September 23, 2008

A book set in the mail today



I just received a set of Britannica Concise Encyclopedia (Thai language) from the publisher in the mail today. I was informed that the retail price is about 9900 Baht or so but I got it gratis since I was among 50 or so Thai scholars who did the translation (and editorial works) for them. (I blogged on this twice already.) For biological topics, I split about 50:50 with a younger colleague. It was a behind-the-scene job about 2 yr ago, like a Thai adage which says it 's like "affixing gold leafs on the hind side of a Buddha image". I hope this set of reference books would be useful for education of Thai kids for years to come. I was told that some 2000 or 3000 sets would be donated to schools in Thailand. Thanks to various sponsoring organizations. (The only bad experience about that translation task was that I was forced to use a Windows XP-based software. I could not use my Mac for that. And it tooks us some 4-5 months. Urgh! Had I known that earlier I would not have accepted the work.)

I plan to donate my copy to a Thai school too, but I probably wait for some time though. I have over a thousand Thai and English language books from my personal library that I am thinking of donating to a remote school somewhere and I think I might bundle this set with them too. I am now still looking for a suitable place to donate my collection, perhaps in a high mountain area. I want to fulfill my childhood dream (perhaps 40 years ago) of building a decent library in a jungle hill that will serve as a remnant of Thai and international civilization that might last through any doomsday event. Any school getting my collection would probably be like hitting an academic jackpot since I am a serious bookworm and have accumulated books for several decades. I must point out that many good non-fiction books in Thailand were usually printed in small numbers, like 1-2000 copies only and no more reprinting. So my collection is unlikely to be matched by others easily. Some of my books I started buying was when I was still in grade 5, including my first book about Apollo 11 and the first landing of man on the moon. I noted down that paid 6 Baht out of my daily allowance to buy it.

By the way, I still remember that landing event some 40 yr ago quite clearly. On that first lunar landing day the entire school did not have any class, but we were all downstairs watching anxiously a global television broadcast (in black and white TV). That 's a long time ago. And then perhaps a year after that I bought that book.

Wednesday, September 17, 2008

จากข่าวนมทารกในจีนเติมสารเมลามีน

ข่าวต่างประเทศน่าสนใจ ก็คือข่าวที่นมที่ใช้เลี้ยงทารกในจีนบางล๊อตมีการจงใจเติมสารเมลามีน เพื่อทำให้การวัดปริมาณไนโตรเจนได้สูง เป็นการหลอกการตรวจคุณภาพนม ว่ามีโปรตีนสูง ผลก็คือเด็กตายไปหลายคน และป่วยอีกเป็นจำนวนมาก (ใส่ลิงก์วิกิพีเดียไว้ให้ข้างบนแล้วสำหรับสาร เมลามีน หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม)
น่าสนใจที่ว่า โรงงานเหล่านั้นก็เป็นโรงงานของรัฐเอง แต่กระนั้นผู้บริหารก็ยังมีโลภมาก กระทำการที่เป็นอันตรายเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ อยากได้กำไรสูงๆ

คนที่ขาดคุณธรรมเหล่านี้ไม่ควรได้รับการคัดเลือกมาเป็นผู้บริหารตั้งแต่ต้น

อ้อ ผมคิดว่าประโยคข้างบนใช้ได้กับกรณีการสรรหาผู้บริหารหน่วยราชการไทยด้วย ดังพระราชดำรัสที่เคยมีนานมาแล้วว่าต้องพยายามไม่ให้คนไม่ดีเข้ามามีอำนาจ

หน่วยงานราชการบางแห่งประสบความสำเร็จในการป้องกันไม่ให้คนที่มีคุณธรรมไม่ได้มาตราฐานขึ้นเป็นผู้บริหาร หน่วยงานนั้นก็โชคดีไป และประชาชนก็ได้รับประโยชน์ไป แต่หน่วยงานใดที่ไม่สามารถป้องกันได้ อาจจะเป็นเพราะนักการเมืองขาดคุณธรรมเข้ามาบงการ ทำให้ได้ผู้บริหารที่ไม่มีคุณธรรม เข้ามาเพื่อหวังผลประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง หน่วยงานนั้นก็เสียประโยชน์ไป รวมทั้งประชาชนในสังคมด้วย

Monday, September 15, 2008

วิกฤตการณ์ซับไพรมของอเมริกายังไม่จบ

เพิ่งเห็นข่าววันนี้ หลายบริษัทยักษ์ที่เป็นโบรกเกอร์ใน Wall Street เริ่มมีปัญหาอีก Lehman Brothers ขาดทุน 600,000 ล้านเหรียญ (คูณ ๓๕ เข้าไป จะออกมาเป็นค่าเงินบาทประมาณช่วงนี้) ต้องยื่นขอพิทักษ์ทรัพย์ตามมาตรา ๑๑ ของอเมริกัน บริษัท Merill Lynch ก็ต้องขายบริษัทให้ Bank of America ไปเพราะขาดทุนราว 50,000 ล้านเหรียญ พนักงานคงต้องออกจากงานกันแยะพอสมควร

นี้ยังไม่นับว่าคนอเมริกันกี่หมื่นกี่แสนคนที่อยู่ๆก็เสียบ้านของตัวเอง เพราะบ้านโดนยึดไปขายทอดตลาด เพราะราคาบ้านของเขาในราคาตลาดตอนนี้ ตำ่กว่ามูลค่าเงินกู้ที่ตนเคยไปกู้มา (บริษัท AIG บริษัทแม่ของ AIA ถ้าเข้าใจไม่ผิด ก็ชักจะแย่)

ผมคิดว่าเป็นกรรมของเขา ที่กำลังย้อนกลับไปหานักธุรกิจเมริกัน (อันนี้ไม่ได้ซ้ำเติม มีความเห็นใจ แต่ก็ว่าไปตามเนื้อผ้า) หลังจากคนไทยและหลายประเทศโดนพวกนี้แหละมีส่วนช่วยกันถล่มมาเมื่อครั้งวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง เมื่อสิบกว่าปีก่อน สมัยบิ๊กจิ๋วเป็นนายกฯ ที่เงินบาทโดนโจมตีค่าจนประเทศไทยสูญเงินสำรองต่างประเทศหมดไป ๘ แสนล้านเพียงแว็บเดียว คนไทยที่เป็นนักธุรกิจตอนนั้นล่มจมกันมาก เพราะอยู่ๆ เงินบาทจากราวๆ ๓๐ บาทต่อดอลล่าร์กระมังกลายเป็นห้าสิบห้่าบาท (ว่ากันให้แซดทั้งประเทศว่า มียกเว้นอยู่คนเดียวที่กลับรวย ก็คนนั้นแหละ) คนฆ่าตัวตายไปก็ไม่น้อย คนงานไทยโดนปลดจากงานเป็นแสนๆคน โรงงานเป็นหมื่นๆแห่งปิดระนาว ตอนนี้เห็นแล้ว ผมเชื่อเลยว่ากรรมทันตามีจริง

อย่างไรก็ดี พรุ่งนี้ตลาดหุ้นไทยคงทรุดต่อตามข่าวนี้อีก ผมเฉยๆแล้วละ เงินลงทุน LTF ผมเพิ่งซื้่อไปยังไม่ถึงปี มูลค่าหายไปราว 25% แล้ว ไปๆมาๆ คนไทยก็รับกรรมต่อจากฝรั่งอีกด้วยแฮะ ช่างหัวมัน เงินทองเป็นของมายา เป็นเรื่องสมมุติ ไม่ต้องไปกังวลมาก ไม่ต้องมีเงินเก็บให้ลูกมากนักก็ได้ เมื่อเขาโตแล้ว ก็คงมีปัญญาไปหาทรัพย์เอาเองมั่ง

Saturday, August 30, 2008

สุนทรพจน์ของโอบามา ที่ประทับใจ

เมื่อสองวันก่อน โอบามา (Obama) กล่าวสุนทรพจน์ตอบรับการเสนอชื่อเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ คนอเมริกันถือกันว่าเป็นสุนทรพจน์ที่เยี่ยมมาก คนดูกว่า 38 ล้านคน นอกจากที่ดูในสนามกีฬาต่อหน้าเขากว่า 75000 คน
ผมไปดูจาก YouTube ที่ให้ลิงก์ไว้ข้างบน นานหน่อย ๔๒ นาที แต่ก็รู้สึกว่าดีมาก เขาเป็นนักพูดที่ยอดเยี่ยม และฉลาด มีความคิดความอ่านล้ำอายุที่ยังหนุ่มของเขา เขาน่าจะเป็นประธานาธิบดีคนต่อไปของสหรัฐที่ดีมาก
ดูผู้นำในอนาคตของเขาแล้วก็เกิดอิจฉานิดๆ ว่าทำไมเมืองเขามีผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ และมีกระบวนการคัดเลือกคนเข้ามาเป็นผู้บริหารประเทศที่โปร่งใส ได้คนดี ฉลาด และมีคุณธรรม ไม่เหมือนบ้านเรา ที่ได้แต่พวกซื้อเสียงเข้ามาในสภาตั้งแยะ แล้วก็เลือกใครก็ไม่รู้ ชาวบ้านไม่มีสิทธิเลือกอะไร คุณธรรมของนักการเมืองก็ก็ไม่รู้ว่ามีน้อยแค่ไหน มาเป็นผู้บริหาร
คงต้องโทษกรรม คือเจตนาในการกระทำของคนไทยเราเองนั่นแหละ มันเลยก่อให้เกิดวิบากอย่างในปัจจุบัน

สถานการณ์บ้านเมือง

ช่วงนี้สถานการณ์บ้างเมืองเป็นเรื่องที่คนไทยที่รู้ประสาส่วนมากเป็นห่วง (ยกเว้นบางกลุ่ม อย่างเช่น วัยรุ่นลูกหลานที่แค่ดีใจที่โรงเรียนหยุด และก็ดูโทรทัศน์รายการเกาหลีหาความบันเทิงไปเรื่อยๆ ไม่สนใจเรื่องอื่น) เชื่อว่าคนไทยทุกคนก็คงอยากให้กลับสู่สภาพปกติโดยเร็ว แต่ว่าบางคนก็ปรุงแต่งใจตัวเองมากกว่านั้น คืออยากให้เรื่องจบไปในทางที่ตัวชอบหรือต้องการ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวหรือกลุ่มของตัว (อันนั้นก็มากไปหน่อย)

แต่เพื่อนชาวพุทธนักปฏิบัติธรรมส่วนมากที่อยากให้เรื่องจบ เท่าที่รู้ ก็จะช่วยกันทำสมาธิทุกวัน สวดมนต์ แผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ (คนก็เป็นสัตว์) เพื่อความร่มเย็นเป็นสุขของบ้านเมือง และเพื่อความสุขของโลก พวกเขาไม่อยากให้ใครเป็นอะไรไปจากเหตุการณ์ในปัจจุบัน เพื่อนชาวพุทธนักปฏิบัติเป็นผู้มีจิตใจสูง ระดับคุณธรรมสูง และหลายคนมีหลังจิตที่มากกว่าคนทั่วไป พวกเขาส่วนมากเป็นปัญญาชน แม้บางคนอาจจะยังอยู่ในวัยศึกษาเล่าเรียนอยู่ก็มี เขามีความคิดความอ่านเรื่องการเมืองแน่นอน แต่ที่สำคัญที่สุด เขาเลือกที่จะไม่รับอารมณ์โทสะเข้าไปในใจเขา อะไรที่เขาไม่ชอบเขาก็รู้ตัวอย่างมีสติ จิตใจเศร้าหมองที่เห็นบางเรื่องเป็นอธรรมก็เฝ้ารู้ไป เห็นทุกอย่างมีเหตุ เมื่อเกิดมาแล้วก็ต้องดับไป เป็นอนิจจัง ทุกขัง และก็อนัตตา และพวกท่านเหล่านั้นก็มุ่งแต่จะแผ่ความเมตตาของพวกเขาให้เพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ถ้วนหน้า นักปฏิบัติท่านเหล่านั้นน่าสรรเสริญ

ผมคิดว่าจะร่วมกับท่านนักปฏิบัติเหล่านั้นในการทำสมาธิภาวนาและเจริญเมตตาด้วยเหมือนกัน

Wednesday, August 27, 2008

โลกร้อนขึ้นจะทำให้ผลิตผลทางการเกษตรลดลง

ไปเจอข่าวในลิกง์ข้างบนโดยบังเอิญ น่าสนใจเพราะผมจะได้เอาไว้อ้างเวลาสอนหนังสือได้ ข่าวนี้อ้างนักวิชาการของอินโดนีเซียว่า หากอุณหภูมิสูงขึ้นเฉลี่ย ๑ องศาเซลเซียส จะทำให้ผลผลิตข้าวลดลง ๑๐ เปอร์เซ็นต์ แล้วเขาก็กลัวว่าปัญหาข้าวไม่พอกินในประเทศเขาจะเลวร้ายไปกว่าเดิม

ปัญหาของโลกก็คือ อุณหภูมิมันจะสูงขึ้นหลายองศา และก็ผมไม่คิดว่าการลดลงจะเป็นแค่ปฏิภาคผกผันแบบเส้นตรง มันอาจจะเป็น ข้าวไม่ออกดอกออกผลเลยก็ได้
เท่าที่ทราบนักวิชาการไทยก็กำลังทำงานเรื่องปรับปรุงพันธุ์ข้าวของเราอยู่ เพราะปัญหานี้ก็จะกระทบไทยเช่นกันกับทั่วโลก แต่ผมไม่ทราบว่าเขาใช้เทคโนโลยี transgenic หรือการถ่ายยีนส์หรือไม่ ในส่วนตัวผมไม่เห็นว่า หากจะมีการใช้ก็จะไปเสียหายอะไร และผมเชื่อว่า เมื่อเวลานั้นมาถึงผู้บริโภคทั่วโลกก็จะรับได้ (อย่างผมก็เคยฉีดวัคซีนมาสิบกว่าปีแล้ว และวัคซีนนั้นก็ผลิดด้วยกระบวนการถ่ายยีนส์ ก็ปลอดภัยดี แต่ผมว่านะ คนไข้เกือบจะร้อยละร้อยละมัง ไม่เคยอ่านสลากยา ก็อาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้บริโภคไม่เคยโวยวานในเรื่องนี้)

Tuesday, August 26, 2008

แผ่นดินไหวเกิดถี่มากในระยะนี้

เคยอ่านเจอบทความที่สัมภาษณ์คุณสมิทธิ์ ว่าหลังจากเกิดสึนามิใน พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นมาความถึ่การเกิดแผ่นดินไหวบ่อยเพิ่มเป็นสิบเท่า แต่ในช่วงเดือนหนึ่งที่ผ่านมา ทำไมรู้สึกว่ามันถึ่จัง ที่อ่านข่าวเจอ แต่เกิดรอบประเทศไทยเป็นส่วนมาก อย่างในรอบหนึ่งวันที่ผ่านมา มีเกิดที่ ธิเบต อินโดนีเซีย และ นิวซีแลนด์
หวังว่าคงจะไม่เกิดขึ้นในประเทศไทย หรือถ้าเกิดก็ขออย่าให้แรงนัก เพราะเมืองไทยนั้น โครงสร้างอาคารส่วนมากไม่ได้เตรียมรับแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวไว้ อาคารต่างๆมันจะพังและเมืองกลายเป็นแบบเม็กซิโกซิตี้เมื่อนานมาแล้วไป

Tuesday, August 19, 2008

สถานการณ์โลกปลายปีนี้

ตอนแรกผมแปลนว่า ช่วงปีใหม่นี้จะไปต่างประเทศ แต่ดูๆสถาณการณ์โลกแล้วไม่ค่อยน่าไว้ใจ อยู่เมืองไทยน่าจะปลอดภัยกว่า
ข่าวเรื่องที่ว่านั้นออกมาไม่บ่อย แต่คนที่ตามข่าวต่างประเทศอย่างผมจะรู้ดีว่า ช่วงเดือน พฤศจิกายน และ ธันวาคม ๒๕๕๑ ปีนี้ หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐคนใหม่ เป็นช่วงเวลาที่วิกฤตของการเมืองระหว่างประเทศ นักวิเคราะห์ต่างเห็นตรงกันว่า มีโอกาสสูงมากที่จะเกิดสงครามตะวันออกกลางขึ้น ผมใส่ลิงก์ข่าวล่าสุดวันนี้ไว้ข้างบน ใครสนใจไปอ่านดูได้
ถ้าเกิดสงครามขึ้น ก็ไม่ต้องห่วงว่ามีผลกระทบทางเศรษฐกิจต่อบ้านเราแน่นอน น้ำมันจะยิ่งแพงชึ้นอีก ของต่างๆจะแพงขึ้นอีก และ นอกจากนี้ ตลาดหุ้นทั่วโลกอาจจะแครชก็ได้

Sunday, August 17, 2008

Thailand 's hydrogen fuel cell for car

A news from Matichon Newspaper 's website, Mr. Sumit Israngkul Na Ayutthya, inventor of the hydrogen fuel cell said that he expected his reactors to be publicly on sale to interested car owners in about 3 months time. His tested car has run for 40,000 km without problem. His car uses 40% gasoline or LPG and 60 % hydrogen generated from deionized water.

I think that is an unbelievably good news.

เมฆแผ่นดินไหว seismic cloud ?


The picture was taken in Bangkok on August 5, 2008 around 6 p.m. by myself. The view was toward the north direction. I cheked back and found that around 5:08 p.m. there was a 5.3 Richter earthquake in Andaman sea. Perhaps that 's a seismic cloud.

การดันมาตราฐานใหม่ของซอฟต์แวร์ออฟฟิสผ่าน ISO

ในที่สุด มาตราฐานที่ไม่ใช่มาตราฐานก็โดนดันผ่าน ISO ตามคาด
บริษัทผู้ผูกขาดซอฟต์แวร์ออฟฟิสต้องการรักษาตลาดของตนไว้ และก็ทำได้
ไม่อยากจะใช้สำนวนที่ไม่สุภาพ สำนวนไทยที่มีคนใช้กันก็คือ เขาว่า "เตะหมูเข้าปากหมา"
คนที่จะเสียประโยชน์ก็คือผู้บริโภคในระยะยาว

Wednesday, August 13, 2008

คอนโดฯขึ้นไม่เป็นที่

จากข่าวในลิงก์ อ.จักรพันธุ์ กำลังพยายามต่อสู้กับโครงการสร้างคอนโดฯที่จะปลูกขึ้นข้างบ้าน ที่เป็นพิพิธภัณฑ์ด้วย

ผมเคยเจอปัญหาคล้ายกันเมื่อสิบกว่าปีก่อน มีคอนโดขึ้นหน้าบ้าน โชคดีที่บ้านผมไม่พัง ผลกระทบก็คือ แต่ก่อนนั้นซอยบ้านผมสงบเงียบ ตอนนี้จอแจมากขึ้นแยะ ก็ต้องทนไป อีกอย่างคือรับโทรทัศน์ช่องปกติไม่ชัดเพราะตึกบัง ก็เลยต้องติดจานดาวเทียมและจ่ายให้บริษัทเคเบิลทีวีรายเดือน

ถนนบ้านผมมีคอนโดขึ้นมาปีที่ผ่านมาหนึ่งหลังใหญ่ๆ กำลังจะขึ้นอีกหนึ่งหลังใหญ่ๆ

ปัญหาคือกฎหมายไทยไม่ควบคุมอะไรเลย เรื่องผลกระทบต่อชาวบ้าน คนตัวเล็กๆจะไปฟ้องร้องอะไรบริษัทใหญ่ๆได้
ผมมองข้ามไปไกลถึงเรื่องรถติด เมืองไทยนั้น ไม่มีกฎหมายที่พูดถึงเรื่อง flux หรืออัตราไหลของยานพาหนะ (ไม่รู้ว่าประเทศไหนมีอยู่ในกฎเทศบาลเขามั่งหรือเปล่า) แต่ผมเห็นว่า เมื่อไม่มีพูดเรื่องนี้ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ก็สร้างอาคารได้ทุกที่ตามชอบใจ สร้างเสร็จแล้ว คนในพื้นที่จะหายใจสูดเอาควันมากแค่ไหน รถจะติดเป็นชั่วโมงก็ไม่สนใจ ผลกระทบตอนนี้มันจะเป็นวงจรฟีดกลับไปในวงกว้าง เพราะถ้ารถติดเขตหนึ่งมันก็ส่งผลไปเขตอื่นๆด้วย

Monday, August 11, 2008

ยาดองเหล้า

ช่วงนี้กำลังสนใจการดองเหล้าสมุนไพร ก่อนหน้านี้เคยดองมาแล้วหนหนึ่ง เป็นผงสมุนไพร ของโอท๊อป มีอย่างเดียวคือ ม้ากระทืบโรง ก็รู้สึกว่ากินแล้วดี ตอนนั้นดองโดยใช้แสงโสม ก็กินมาเป็นปีแล้ว นานๆที (เดือนหนี่ง) ก็จิบครึ่งเป๊ก วันละไม่เกินหนึ่งครั้ง ส่วนมากกินตอนเย็นหลังอาหาร โดยเฉพาะวันไหนรู้สึกว่ากินอาหารที่มีไขมันสูง เลี่ยนจัด กลัวไขมันไปอุดหลอดเลือดหัวใจ ก็ต้องกินแอลกอฮอล์เป็น solvent ไปละลายเสียหน่อย ความจริงก็รู้ว่าผิดศีลห้า แต่เห็นว่านิดหน่อย ผิดไม่มาก เพราะไม่ได้อยากเมา แต่เพียงต้องการกินเป็นยาบำรุงร่างกาย และก็ไม่ได้กินทุกวัน

หลังจากไปไหว้หลวงพ่อโสธรมาเมื่อเร็วๆนี้ ก็แวะไปเที่ยวตลาดคลองสวนร้อยปี ที่อยู่ระหว่างฉะเชิงเทราติดกับสมุทรปราการ ไปได้ของมาหลายอย่าง อย่างหนึ่งคือสมุนไพรยาดอง ยี่ห้อ หลวงเขียน เป็นของปทุมธานี ราคาขายขวดละ ๑๘๐ ก็เลยซื้อมา ในนั้นเป็นขวดมีแต่สมุนไพร ไม่มีเหล้า มองดูข้างในมีอะไรต่ออะไรเห็นเป็นชิ้นส่วนกิ่งและเนื้อไม้สมุนไพรแพ็คแน่นไปหมด ก้นขวดมีน้ำผึ้งใส่ไว้ด้วย เขาระบุว่าในนั้นมีใส่สมุนไพรหลายอย่าง ได้แก่ กระชายดำ โด่ไม่รู้ล้ม ม้ากระทืบโรง กำลังเสือโคร่ง แก่นฝาง อ้อยสามสวน ดีงูเห่า โสม น้ำผึ้งป่า ฮ้อสะพานควาย กำลังช้างสาร กำแพงเจ็ดชั้น ชะเอม สะดาน ก็เลยซื้อเอามาเพื่อจะดองเหล้าที่บ้าน ก็ไปเอาสก๊อตซ์วิสกี้อายุเกือบยี่สิบปีลงไป ดองไว้เจ็ดวัน ก็จะชิม เทียวไปดูขวดมันทุกวัน มีฟองอากาศปุดๆ เพราะแอลกอฮอล์มันทำหน้าที่เป็น solvent ไปละลายสมุนไพรออกมาน้ำเหล้าเปลี่ยนจากสีทองกลายเป็นสีน้ำตาลแดงเข้ม และก็ไปไล่ฟองอากาศออกมาจากเนื้อไม้ที่ดองไว้ ระดับน้ำลดทุกวัน ก็ต้องหม่ันเติมเหล้าลงไปให้ท่วมทุกวันๆ ดูแล้วก็เห็นกิเลสรู้ตัวว่าน่ากินๆ และก็เห็นกิเลสที่เป็นความรักตัวเอง อยากให้ตัวเองแข็งแรง เห็นความเป็นอัตตา
เขาบอกว่าสมุนไพรในขวดนี้ดองเหล้าได้อย่างน้อยสามรอบ ก็จะลองดู ถ้าอร่อย และบำรุงกำลังจริงก็จะเอาไปฝากพรรคพวกชิม

เริ่มกินยาดองขวดใหม่มาหลายวันแล้ว ก็ปรากฎว่า รสชาดโอเค คล้ายกับดื่มไวน์เข้มๆ มีรสหวานในคอ คงเป็นของชะเอมกับน้ำผึ้งละมััง จิบวันละไม่เกินหนึ่งครั้ง เขาบอกให้ก่อนอาหาร แต่เรากินหลังอาหาร เพื่อละลายไขมันในอาหารอย่างที่บอก (แพ้กิเลสตามเคย คือ แพ้ความอยาก เป็นตัณหาอย่างหนึ่ง)

ร้านสเต็คเนื้อโคขุน ที่กำแพงแสน Steak shop at KU Kampangsaen

ความจริงไม่อยากสนับสนุนการกินเนื้อสัตว์ใหญ่ แต่โพสต์นี้เป็นเรื่องของการให้ข้อมูลมากกว่า

เมื่อเร็วๆนี้มีธุระไปมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์กำแพงแสน เมื่อขับรถเข้าไปในแคมปัสกำแพงแสนของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เห็นมีป้ายบอกทางเป็นระยะๆ ชี้ทางไปร้าน Texas Steak, Cowboy Land ก็เลยสนใจ แวะไปชิมดู เป็นเนื้อโคขุนจากฟาร์มของมหาวิทยาลัย ปรากฎว่า เนื้อหวานอร่อยดีมาก ราคาไม่แพงเท่ากับของร้านโชคชัยสเต็คเฮ้าส์ ที่แน่ๆราคาถูกกว่าเนื้อโคขุนที่สั่งเข้ามาจากนอก วันนั้นผมสั่งทีโบนชิ้นเล็ก (๓๐๐ กรัม) มากิน ก็ปรากฎว่าชิ้นไม่เล็ก กินอิ่มกำลังดี โชคดีไม่สั่งชิ้นกลาง (๓๕๐ กรัม) หรือชิ้นใหญ่ (๔๐๐ กรัม) มาให้เปลืองสตางค์เปล่าๆ ก่อนเสริฟจานหลักเขามีสลัดถ้วยเล็กๆมาให้ และแถมขนมปังกระเทียมมาให้หนึ่งช้ิน ในจานหลักมีเฟร็นช์ฟรายส์มาให้ไม่กี่ช้ิน และก็ผัดสี่ห้าชิ้น แต่ก็พออิ่ม

อย่างไรก็ดี ช่วงนี้ผมพยายามไม่กินเนื้อวัวบ่อยนัก ปลายปีที่แล้วถึงต้นปีเว้นการบริโภคเนื้อวัวไปได้ครึ่งปี แต่ไปตบะแตกที่ฝรั่งเศส ก็ไปกินตาตาร์สเต็คของขึ้นชื่อที่นั่น และก็สเต็คแบบอื่นๆ ตอนนี้เลยกลับมากินเนื้อวัวเมืองไทยบ้าง แต่ก็พยายามไม่กิน สองสามอาทิตย์อาจจะกินเนื้อวัวครั้งหนึ่งเป็นอย่างมาก ร้านแม็คก็ยังเข้าไม่เกินปีละครั้ง เหตุผลหลักคือเพื่อสุขภาพตัวเอง เพราะเนื้อวัวไขมันมาก จับเป็นก้อน กลัวจะไปทำให้เส้นเลือดหัวใจเราอุดตัน เหตุผลรองก็คือช่วยทำบุญ ไม่ส่งเสริมการฆ่าสัตว์ใหญ่ไปได้บางส่วน แต่นานๆทีก็แพักิเลสจนได้ แต่ก็ตั้งใจว่า อีกไม่นานจะพยายามเลิกเด็ดขาด ต้องค่อยๆลด

ไปซื้อเต็นท์นั่งสมาธิมา

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาแวะไปทำบุญประจำสัปดาห์ คราวนี้ไปที่ วัดปทุมวนาราม ข้าง สยามพารากอน ไม่มีอะไรมาก ก็ไปหยอดๆธนบัตรตามตู้ต่างๆ ก่อนหยอดทีละครั้งก็ต้องทำใจให้มีความสุขก่อน จากนั้นก็นึกแผ่ส่วนกุศล แล้วก็หยอด ก็ทำแบบนี้ไปทีละตู้ ทุกๆตู้ ก่อนไปทำก็มีความสุข กำลังทำบุญอยู่ก็มีความสุข หลังทำแล้วก็นึกถึงบ่อยๆและมีความสุข

หยอดตู้เสร็จก็แวะไปซื้อของที่ร้านค้าของวัดริมประตูทางออก ตั้งใจมาก่อนแล้วว่าจะไปซื้อเต้นท์นั่งสมาธิ (meditation tent) ที่นี่มีขาย ราคา ๑๐๐๐ บาท ก็ไปซื้อมา แต่พอซื้อกลับมาบ้านแล้วก็คิดได้ทีหลัง อ้าว มันเป็นเต็นท์นั่ง แค่กว้าง ๑ เมตร ยาว ๑ เมตร สูง ๑ เมตร เอง นอนไม่ได้ แบบนี้ถ้าจะเอาไปใช้ในป่าก็คือ ต้องห้ามนอน ต้องนั่งบำเพ็ญเพียรอย่างเดียวทั้งคืน ไม่งั้นก็ต้องสลับออกมาเดินจงกรมข้างนอกสลับให้ยุงหามบ้าง แต่ปัญหาของตัวเราก็คือ เรายังไม่เคยนั่งสมาธิติดต่อกันเกินชั่วโมงเลย สงสัยจะไม่เวอร์คแฮะ หรือว่าจะต้องไปหาซื้อเต็นท์นอนมาในภายหลังก็ไม่รู้ ข้อดีของเต้นท์นี้ก็คือกางและเก็บง่ายมาก แต่ต้องรู้วิธีพับขดลวดบิดให้เป็นวง และข้อเสียที่เห็นอยู่ของเต็นท์แบบนี้เมื่อลองกางดูแล้วก็คือ ถ้าเกิดมีฝนตกหนักมากๆเต็นท์แบบนี้จะสู้ไม่ไหว เพราะไม่มีแผ่นกันน้ำฝนที่ด้านนอก นำ้ฝนจะซีมผ่านตะเข็บซิบเข้าข้างในได้ (แต่ว่า เขาก็แถมแผ่นพลาสติกมาให้อีกผืนกับตัวหนีบ ๔ ตัวนะ โถๆ อะไร จะมองข้ามในการออกแบบไปถึงขนาดนั้น)

ยังไงๆก็จะเอาไปลองที่สนามหญ้าหน้าบ้านก่อน และก็ต้องลองใช้ในวันที่ฝนไม่ตก อย่างน้อยก็นั่งตอนหัวค่ำ เต็นท์ก็ช่วยกันยุงไปได้แหละ

Thailand 's Gold medal at Beijing Olympic 2008

I did not watch TV yesterday, but I knew I had to check the net for the news in the evening about our Thai weight lifting girls. I was very pleased to see that one of our ladies, Miss Prapawadee, received her gold medal for the 53 kg class, the first for Thailand for this Olympic. I watched two VDO clips from Matichon newspaper 's website, one for the summary footages of her liftings and the other for the flag raising ceremony. When Thai National Anthem was played while the Thai flag was raised at the 1st level and her lips was singing along, I felt the pleasure which spreaded throughout my body and up to my skin and my eyes turned teary. I am sure she will be rewarded greatly by the Thai society for this service to the country.
(Thanks for the VDOs, Matichon ! )

After reading some more news from various presses, I then understand that she got the gold medal through her hard work and single mindedness for the past 13 years of practices for the Olympics. Four years ago, she missed a chance to go to the 2004 Olympic, and she was painful about that. Three and a half year ago, she then returned to the camp for practices and used that painful feeling as her very strong motivation to go for the gold this time. She said she knew she would get it and she did get it. I think that she deserved it after her strong determination and hard practices. I want to congratulate her in my blog here. Thanks, Prapawadee, for giving all Thais the happiness. (Although she might not have a chance to read this English blog.)

I think a lesson we all can see from her case is that, strong determination is one of the most important things for success.

Saturday, August 02, 2008

วิดีโอน่าสนใจ

จากลิงก์ข้างบน เพิ่งไปเจอมา เป็นวีดิโอสัมภาษณ์ ดร. อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เกี่ยวกับโลกร้อน ฟังดูแล้วก็ได้ความรู้ใหม่ๆมากขึ้น และก็มีประเด็นให้เกรงกลัวมากขึ้น น่าไปดูไปฟัง
(แต่วีดิโอสัมภาษณ์นี่น่ารำคาญคนสัมภาษณ์ไปหน่อย ชอบพูดแทรก ไม่เห็นเหมือนฝรั่งเขาสัมภาษณ์เลย)

Friday, August 01, 2008

พลังงานจากแสง

ข่าวจากเว็บวันนี้ คือนักวิจัยของ เอ็มไอที พบวิธีเก็บพลังงานจากแสงในรูปการแตกตัวเป็นก๊าสไฮโดรเจนและออกซิเจน โดยวิธีใหม่ที่ง่ายกว่าเดิม ความจริงไม่ใช่แนวคิดใหม่ แต่ว่า สิ่งที่เขาค้นพบคือทำอย่างไรให้ง่ายและกรรมวิธีมีราคาถูกต่างหาก ตามข่าวนี้ เชื่อว่าภายในอีกไม่กี่ปี เมื่อพัฒนาต่อไปอีกไม่นาน การใช้แสงในการผลิตไฮโดรเจนเพื่อมาเป็นเชื้อเพลิง เช่นสำหรับรถยนต์ ก็คงจะเริ่มเป็นไปได้ในทางเศรษฐกิจ

Wednesday, July 30, 2008

เรื่องของกรรม

ช่วงนี้เรียนเรื่องกรรมจตุกกะอยู่ ท่านอาจารย์เน้นในทางปฏิบัติว่า อาจิณณกรรม เป็นเรื่องสำคัญ เพราะยามเมื่อสิ่งมีชีวิตใกล้จะตายนั้นจะไปไว้ใจ อาสัณณกรรมไม่ได้ ส่วนกฏัตตากรรมก็ไม่ไหว น่าจะเสี่ยงไป ส่วนครุกกกรรมนั่นคงไม่ได้ทำอยู่แล้ว เมื่อเป็นดังนั้นก็จัดแจงเลย ทำบุญหยอดตู้ทั้งเสาร์และอาทิตย์ และจะพยายามทำไปทุกอาทิตย์ต่อจากนี้ไป เมื่อไรที่ไปวัดก็จะทำให้เป็นอาจิณณกรรมเข้าไว้ และจะนึกถึงการทำกุศลให้บ่อยๆด้วย จะได้เป็นความเคยชิน นึกถีงก่อนจะทำ และขณะกำลังทำ และก็หลังจากทำแล้วบ่อยๆ เรียกว่าได้บุญสามเด้ง

ที่เขียนเรื่องกรรมนี้ อีกเหตุหนึ่งก็เพราะช่วงนี้อ่านดูจากเว็บต่างๆ ท่าทางดูสถานการณ์หลายอย่างไม่น่าไว้ใจ อะไรต่างๆจะเกิดก็ต้องเป็นไปตามกรรม ทั้งของคนในสังคม และของบ้านเมือง สำหรับผมนั้น ไม่อยากคิด (มีวิตก) เพราะว่าจิตมันจะปรุงให้เกิดกิเลสขึ้นมา อาจจะเป็น โทสะ (โกรธ หรือ เสียใจ ก็ตามแต่) หรือ โลภะ คืออยากจะให้มันเป็นอย่างนั้น เป็นอย่างนี้ ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ หรือ โมหะ (ก็หลงไปคิดจนขาดสตินั่นแหละ) ก็ต้องวางอุเบกขาไป เซฟตัวเอาไว้ก่อน เรื่องนี้คนอ่านตีความเอาเองว่าหมายความถึงเรื่องอะไร แต่สมควรพูดเพียงว่า ความจริงนั้นผมมีนัยยะมากกว่าหนึ่งเรื่อง

ธมฺมจกฺกปฺปตฺตนสูตร

สองอาทิตย์ผ่านอาสาฬหบูชาไปโดยไม่ได้โพสต์ วันนี้เพิ่งมีโอกาสหยิบหนังสือสวดมนต์แปลมาพลิกอ่านโดยไม้ได้ตั้งใจ ก็เปิดไปอ่าน ธมฺมจกฺกปฺปตฺตนสูตร บาลี และ แปล ไทย อ่านไปทัั้่งบาลีและไทยจนจบสองสามเที่ยว ผมจึงเห็นว่า "ประโยคเด็ด" ต้องเก็บไว้ในบล๊อกนี้กันลืม น่ันก็คือ ตอนที่ตอนที่ท่าน โกญทัญญะ ได้ดวงตาเห็นธรรม (บรรลุธรรมเป็นพระอริยะขั้นต้น คือพระโสดาบัน) ท่านได้เห็นความจริงว่า

ยงฺกิญฺจิ สมุทยธมฺมํ สพฺพนฺตํ นิโรธธมฺมนฺติ
สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งทั้งปวงนั้นล้วนมีความดับไปเป็นธรรมดา
(ตามในหนังสือที่ผมคัดมา แปลเป็นไทยไว้)

แต่ในใจผม ผมเข้าใจเอาเอง เลยจะแปลไว้อ่านเองว่า

สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีเหตุให้เกิดขึ้นอันเป็นธรรมดา สิ่งทั้งหลายทั้งปวงเหล่านั้นย่อมมีความดับไปเป็นธรรมดาทั้งสิ้น
(ก็เป็นความเข้าใจของผมเองละนะ คนอื่นไม่ต้องเชื่อตาม)

ผมอ่านวรรคเด็ดนี้แล้วก็พยายามจำให้ขึ้นใจไว้ เพราะใครจะบรรลุธรรมขั้นต้นนั้น ก็ต้องเห็นธรรมข้อนี้ และเข้าใจอย่างอย่างถ่องแท้เท่านั้นถึงจะผ่าน

Thursday, July 17, 2008

A good small restaurant in Paris




I had intended to write a blog about this restaurant but was busy and then forget about it for almost 2 months. I think the information should be useful for international visitors who are are looking for a good restaurant in Paris.

Before I departed to Paris, a French friend of mine recommended a small restaurant near the hotel where I 'd be staying, near Gare de Lyon TGV station. It serves good French dishes and wines. Moreover, the owner and the waitress there speak perfect English, which is very helpful ! This is because they had been working in the US some time ago. The name of the restaurant is Entre les Vignes. It 's across the street and about 300 meters from the train station, on Avenue Diderot. So we went there to dine on the last evening we stayed in Paris. It costed our family of three people about Euro 100 for that dinner. I can say that the foods are good there.

Saturday, July 12, 2008

วันนี้คุยเรื่องพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์

ไปเจอบล๊อก(ที่ใส่ลิงก์ไว้ข้างบน) เป็นของนักวิชาการท่านหนึ่งเขียนไว้ ผมตามไปอ่าน เป็นกรณีที่ท่านวิพากย์หนังสือเล่มหนึ่ง คือ หนังสือที่ชื่อว่า "ไอน์สไตน์พบ พระพระพุทธเจ้าเห็น" ท่านวิพากย์หนังสือเล่มนี้ บอกพอสรุปได้ว่าในส่วนการอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์นั้นคลาดเคลื่อนมาก ผมอ่านวิจารณ์ของท่านแล้วก็เลยได้ความรู้สึกว่า หนังสือประเภทคาบเกี่ยวระหว่างพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์นี้ จะไม่ตรงใจนักวิทยาศาสตร์นัก เพราะฝึกมาให้เขียนเรื่องแบบเป๊ะๆ ผลการทดลองภายใต้เงื่อนไขอย่างใดต้องระบุให้ตรง ห้ามพูดกว้างๆ พูดเพี้ยนไปหน่อยไม่ได้เลย

ผมเองไม่ได้อ่านหนังสือเล่มดังกล่าว ที่เขาว่าขายดีมาก พิมพ์หลายสิบครั้ง แต่สงสัยว่าผมจะเคยพลิกๆดูอยู่นะแล้วก็ไม่ตรงจริตก็เลยไม่ซื้อ

อยากให้ความเห็นไว้ตรงนี้ไว้สั้นๆว่า ผมเคยอ่านหรือได้ฟังมาว่าพุทธศาสนามีวัตถุประสงค์เพื่อให้คนพ้นทุกข์ และโดยวิธีก็คือการละวาง ไม่ยึดถือ (เอากว้างๆละกันนะ ไม่อยากตรงตามปกรณ์เป๊ะ) แต่ผมเข้าใจเอาว่า วิทยาศาสตร์นั้น (ถ้ามองในแง่พุทธ) เป็นการสนองตัณหา ในที่นี้คือความกระหายอยากรู้ของนักวิทยาศาสตร์ และในการค้นหาความรู้เพื่อสนองความต้องการความรู้นั้น ก็มีขั้นตอน มีระเบียบวิธี และมีการถกเถียง สื่อสาร ส่วนเรื่องราวที่สื่อก็ต้องถือตามตัวอักษร ตามตรรกะ ตามหลักฐาน ตามเงื่อนไข ที่แน่นอน ดังนั้นพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์เป็นคนละเรื่อง การที่มีคนเอาสองเรื่องมาปนกันมันก็ต้องมีปัญหาอย่างนี้แหละ เพราะจากประสบการณ์ที่มีอยู่น้อยนิด ผมได้เห็นแล้วว่าทั้งพุทธศาสนาก็มีเรื่องที่ลึกล้ำมาก ถ้าใครไม่ได้เรียนอภิธรรม ก็คงถือไม่ได้ว่ารู้มากพอ ส่วนทางวิทยาศาสตร์นั้น ความรู้ทางฟิสิกส์ก็เปลี่ยนไปเร็วมาก คนนอกสาขาที่ไม่ได้ตามคงจะหมดสิทธิเขียนอธิบาย

ความจริงเรื่องการเขียนหนังสือวิชาการหรือกึ่งวิชาการเนี่ย คนที่รู้บ้างเล็กๆน้อยๆเนี่ยต้องระวัง ผมว่าคนพวกรู้งูๆปลาๆไม่ควรจะเขียน นี่ว่าโดยทั่วไปนะ ไม่ได้พูดกรณีเล่มนี้ ผมเคยอ่านเจอว่าครูบาอาจารย์รุ่นโบราณทางพุทธศาสนาท่านประพันธ์คาถาภาษาบาลีห้ามไว้เลยว่า ถ้ายังไม่ผ่านขั้นตอนอะไรมาบ้าง ห้ามแต่งปกรณ์ (มิฉะนั้นจะไปสอนคนอื่นผิด กลายเป็นบาปไปเสียอีก) คนเขียนหนังสือจึงต้องระวังให้มาก ไม่งั้นจะเขียนอะไรให้ความรู้สังคมผิดเพี้ยนไปได้ และคนอ่านก็ต้องใช้วิจารณญาณเหมือนกัน มีหนังสือบางเล่มผมซื้อมา พลิกอ่านคร่าวๆเสร็จผมก็โยนไปรวมกับเศษกระดาษเพื่อขายซาเล้งเลย เพราะผมว่าไร้สาระ ไม่ควรเก็บไว้ และไม่ควรจะจ่ายแจกคนอื่นอ่านต่อไปเสียอีกด้วย อย่างนี้ก็เคยมี

Saturday, July 05, 2008

บทความน่าอ่าน

ไปดูตามลิงก์ ที่บีบีซี เกี่ยวกับ บริษัท ไมโครซอฟต์ อ่านแล้วพบว่าสำนวนสะใจมาก เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น คนทั่วโลกส่วนมากก็รู้ๆอยู่ แต่ไม่สามารถเขียนออกมาได้ปรุโปร่งอย่างนี้ ตอนแรกๆผมก็ฉงนอยู่ว่าทำไมนักข่าวบีบีซีเขียนได้ดีอย่างนี้ เพิ่งเห็นตอนหลังว่าชื่อคนเขียนคือใคร อพิโธ่ ริชาร์ด สตอลแมล เป็นคนเขียนนั่นเอง แกเป็น ศาสตราจารย์ทาง วิทยาการคอมพิวเตอร์ และ ประธานผู้ก่อตั้ง มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (Free Software Foundation) คนดังระดับโลกนั่นเอง ที่สังเกตก็คือ แกจะเป็นคนเดียวในโลกละมังที่เรียกระบบ ลินิกส์ แบบชื่อยาวๆว่า กนูลินิกส์ GNU/Linux

Tuesday, July 01, 2008

Good foods for health

I just found two news from the web: one is that eating water melon is good. Another is an already known fact that drinking red grape (or red wine, that is) is also good.
Water melon has citrulline which will be converted by our body into Arginine which helps improve heart 's health and immune system. Red grape has resveratrol, which is an antioxidant and help reducing the number of fat cells, i.e. help keep your waist line.
So I 'll keep the note here to remind myself what do eat and drink from now on.

Monday, June 30, 2008

ปลงอนิจจัง

สัปดาห์ที่ผ่านมา สุนัขพันธุ์อัลเซเชียนที่เลี้ยงไว้และเอาไว้เฝ้าบ้านอีกหลังหนึ่งที่ต่างจังหวัดตายลง เขาอายุได้ประมาณสิบปี ก่อนหน้านี้ไปบ้านโน้นเอาอาหารเม็ดไปส่งให้ ไปเจอเขา ก็เห็นแล้วว่าท่าทางไม่ค่อยดี อ่อนแอลงไปมาก ซูบผอม ตัวสกปรก ไม่ได้อาบน้ำ มีเห็บด้วย ขาหลังลากเดินไม่ได้ คงแก่จนขาเสียเดินไม่ไหว ก็รู้สึกสงสารเพราะรู้สึกว่าไม่ได้ดูเขามาเจ็ดแปดปีแล้ว กลับมาก็จิตเศร้าไปวันสองวัน เมื่อตอนย้ายบ้านมานั้น ก็คิดจะเอามาเลี้ยงต่อบ้านในกรุงเทพฯแต่คนที่บ้านให้เอาไว้เฝ้าบ้านโน้น ปล่อยให้คนแก่ที่บ้านโน้นดู ก็เลยต้องปล่อยตามนั้น ก็ยังเหลือที่บ้านนั้นอีกตัวหนึ่ง ก็ตั้งใจว่าต่อไปจะไม่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงอีกตลอดชีวิตนี้ เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปวัดอยู่แล้วก็เลยไปบริจาคเงินใส่ตู้ให้ที่่วัดอุทิศส่วนกุศลให้เขาเป็นการเฉพาะ และก็เมื่อนั่งสมาธิตอนค่ำก็แผ่เมตตาและอุทิศผลบุญให้ด้วยแล้ว ปีนี้มีอะไรๆผมก็ปลงอนิจจังไปเรื่อยๆ เพื่อปล่อยละวางความยึดมั่น ต้นไม้แต่ละต้นของแม่ทะยอยตายไป รถเสียบ้าง ขายรถคู่กายไปบ้าง ขายหนังสือที่อุตส่าห์ขนมาจากอเมริกาและสะสมมายี่สิบปีไปเป็นเศษกระดาษ หรือบริจาควัดสวนแก้วไปบ้าง มีเรื่องเสียเงินบ้าง คราวนี้สัตว์เลี้ยงตายอีก เห็นจริงว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นมา ตั้งอยู่ชั่วคราว แล้วดับไปจริงๆ แต่ยังหรอก พูดไปงั้นเอง จิตผมมันยังไม่เห็นธรรมซึ้งจริงๆ

โน้ตบุ้คเสีย

สัปดาห์ที่ผ่านมา เครื่องแม็คพาว์เวอร์บุ๊คจีโฟร์โน้ตบุ๊คของผมเจ๊ง สงสัยเป็นเพราะเครื่องร้อนจัด ดูวิดีโอสตรีมมิ่งจากเว็บนานเกินไป และใช้มอร์นิเตอร์และคีย์บอร์ดนอกอยู่เลยไม่รู้ ต่อมารีบู้ทเครื่องไม่ขึ้น ในวันรุ่งขึ้นก็เลยต้องเอาไปให้บริษัทยูนิตี้โปรเกรสช่วยดู พบว่าเมนบอร์ดเสีย เลยตกลงใจสั่งบอร์ดมาเปลี่ยนจากสิงคโปร์ คาดว่าจะเสียเงินประมาณเกือบสามหมื่นบาท เราจะไม่ซ่อมก็ไม่ได้เพราะต้องใช้เครื่องเป็นอุปการณ์ทำงาน และคิดว่าจะรอซื้อรุ่นใหม่ประมาณกลางปีหน้า ให้ซีพียูรุ่นคว็อดคอร์สำหรับโน้ตบุ้คออกมาก่อน (กำหนดออกสิ้นปีนี้) และก็ให้แอปเปิ้ลออกแม็คโอเอสเท็นรุ่นใหม่ สโนว์เล็พเพอร์ดก่อนแล้วค่อยเปลี่ยน (กำหนดประมาณกรกฎาคมปีหน้า) แล้วยกเครื่องนี้ให้ลูกไป ตอนนี้ก็เลยต้องรอๆๆ คุยกับเพื่อนพบว่าเครื่องโน้ตบุ้คเขาก็บอร์ดเจ๊งเหมือนกัน ปีที่แล้วของเพื่อนอีกคนก็เสีย แต่ไม่เฉลียวใจ ยังคิดว่าเครื่องเราจะใช้ได้ทน เลยเริ่มรู้ว่าเครื่องอิเล็กทรอนิกส์สมัยนี้เนี่ย พอวงจรมันเล็กลง มันก็เลยบอบบางลง และเสียง่ายมาก ผมตั้งใจจะจดเอาไว้ว่า เมื่อซื้อเครื่องโน้ตบุ้คใหม่ในปีหน้า ก็จะซื้อประกันเครื่องยืดเวลาเป็นสามปีด้วย คิดว่าคุ้มกว่าแน่นอน คราวที่แล้ว พยายามเขียมเงินแค่หมื่นหนึ่ง เลยต้องจ่ายเกือบสามหมื่นในคราวนี้

ไปทำบุญต่างจังหวัด



สัปดาห์ที่แล้วขับรถไปภูเรือ ทางช่วงเข้าเขตจังหวัดเลยแล้ว จากทางเหนือของหล่มเก่า เส้นทางหมายเลข ๒๐๓ ทางวกวนไปตามไหล่เขาในป่าแถบภาคกลางและอีสาณตอนเหนือ ป่าเขียวขจี รู้สึกว่าขับรถสนุกดี โชคดีไม่ได้พาใครนั่งไปด้วย ไม่งั้นคงจะโดนบ่นว่าเวียนหัวหรือเมารถ พักที่รีสอร์ทนอกตัวอำเภอ อากาศเย็นสบายดี ผมไปได้ข้อมูลรีสอร์ทแห่งนั้นมาจากในเว็บ เจ้าของเป็นผู้ใหญ่อายุประมาณ ๗๐ ที่มีเมตตาดี และมีเป็นคนธัมมะธัมโม ได้คุยกันประสาคนชอบธรรมะตรงกัน ท่านเมตตาเตือนสติเรื่องกัมมัฏฐานให้บางเรื่อง ท่านให้หนังสือและเอกสารมาจำนวนหนึ่ง มารู้ทีหลังว่าท่านเจ้าของเป็นอดีตข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่เกษียณแล้ว และท่านอยู่ที่นั่นเลยทั้งปี ไม่เข้ากรุงเทพฯอีก วันต่อมาไปทำบุญที่วัดป่าห้วยลาด ถวายสังฆทาน และก็บริจาคเงินสร้างพระ เป็นเงิน 5000 บาท กลับมากรุงเทพฯก็ทำให้รู้สึกกระตือรือร้นขยัันอยากทำงาน ภาษาปากเขาเรียกว่า ไปชาร์จแบ็ตฯมาเรียบร้อย เห็นประโยชน์ว่า ควรไปเที่ยวพักสมองทุกสามเดือน ถ้าทำได้เป็นดี ค่าน้ำมันแพง แต่ก็ถือว่าถูกกว่าค่าเครื่องบินไปเมืองนอก

Thursday, June 26, 2008

หรือโลกมันเอียง

ไปท่องเว็บเจอที่หนึ่ง อ้างว่าโลกเอียงมากขึ้น ซึ่งถ้าเป็นจริง ผมเข้าใจเอาว่าก็จะอธิบายได้ว่าทำไมน้ำแข็งขั้วโลกละลายมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ โลกร้อนขึ้นมากกว่าที่คาด พายุมากขึ้น และสาเหตุต่างๆปรากฎการณ์ธรรมชาติที่แปลกๆมากในช่วงปีสองปีที่ผ่านมา ดูได้จากลิ้งก์ที่ใส่ไว้

แต่ข้อมูลจากเว็บอ่านแล้วก็ต้องระวัง ฟังหูไว้หู เพราะฝรั่งชอบคิดว่ามีทฤษฎีสมคบคิดกันปิดบังช้อมูลต่อสาธารณชนอยู่เรื่อยๆ แต่ผมว่ามันก็เป็นไปได้นะ

Wednesday, June 18, 2008

Mindful meditation gain more interest in the west

See interesting news article in the link above. We practicing Buddhists have been doing this for over 2 and a half millennia. I suppose mindful meditation is similar to our Vipassana meditatioin.

Thursday, June 05, 2008

จากข่าว นักฟิสิกส์พบวิธีทำให้วัตถุลอยได้

เรื่องพิสดารจากหนังสือพิมพ์บนเว็บ น่าสนใจ สิ่งที่สมัยก่อนวิทยาศาสตร์บอกว่าเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปได้ ตอนนี้ นักฟิสิกส์พบวิธีทำให้วัตถุลอยได้
มีคำพูดฝรั่งบอกว่า อย่าพูดว่าไม่มีทาง(เป็นไปได้)
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่อธิบายไม่ได้ในวันน้ี ไม่ได้หมายความว่าจะอธิบายไม่ได้ในอนาคต หรือเป็นเรื่องโกหกเสมอไป

นักชีววิทยารู้มานานแล้วว่าอย่าไปเชื่อกฏเกณฑ์หรือทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์อะไรมากเกินไป เพราะมันก็เป็นแค่คำอธิบายปรากฎการณ์ในรูปแบบที่ง่านที่สุด และฟิตกับข้อมูลที่สุดเท่าที่มีอยู่ในขณะนั้นเท่านั้น ในที่สุดจะต้องมีคนเจอเรื่องราวที่แหกกฏทางชีวภาพจนได้นั่นแหละ

Sunday, June 01, 2008

บ่นเรื่องความหลงของพวกวัยรุ่น

ห้าวันก่อน มีการเปิดตัว วงซูเปอร์จูเนียร์ (Super Junior) ซึ่งเป็นวงดนตรีเกาหลี ในประเทศไทย ที่เวทีชั่วคราวข้างศูนย์การค้าสยาม มีวัยรุ่นไปกรี้ดเยอะ คิดว่าห้าหกพันน่าจะได้ ส่วนมากเป็นเด็กนักเรียนผู้หญิง ลูกผมก็กระตือรือร้นไปกะเขาด้วยคนหนึ่ง ตอนค่ำพ่อก็ต้องเดือดร้อน(กาย แต่ไม่ใช่ใจ) เสียเวลาไปรับกลับ
ต่อมาช่วงนี้ก็เป็นเวลาที่มีรายการอาคาเดมี แฟนเทเชีย (Academy Fantasia) ลูกผมก็พลอยนอนดึกไปด้วย เพราะต้องดูจนกว่าจะรายการจบก็ประมาณห้าทุ่มครึ่ง ทำให้นอนผิดเวลา ดึกผิดปรกติ โชคทีที่เขาจัดรายการคืนวันเสาร์ แต่วันหยุดลูกผมก็มีเรียนพิเศษในวันรุ่งขึ้นอยู่ดี ก็ทำให้เขาตื่นสายเกินไปด้วย การที่เด็กนอนดึกนั้น ทราบกันแล้วว่า จะมีผลเสีย เพราะจะทำให้การหลั่ง growth hormoneในเวลานอนหลับลดลง ทำให้โตช้า หรือตัวเล็ก นอกจากนี้เด็กก็มีการหลงเล่นเน็ตอีก เราก็พยายามควบคุมให้มีเวลาที่เขาจะเล่นได้ ไม่ให้มากเกินไป แต่กระนั้นพ่อแม่ก็ต้องรับกรรม คอยรับอารมณ์ที่โกรธเกรี้ยวของลูก ยามเมื่อเตือนเขาว่าถึงเวลาพักผ่อนสายตาบ้างแล้ว พ่อแม่ก็ต้องโดนแว๊ดกลับเป็นประจำ

เด็กๆวัยรุ่นยังไม่เข้าใจว่า เขานั้นเริ่มโตแต่กาย แต่จิตใจนั้นยังไม่โต ยังไม่รอบรู้ทันคนอื่นพอ (และความรู้ก็ยังแค่หางอึ่ง) ในสังคมทุนนิยม มีการโฆษณา เพื่อดึงความสนใจของพวกเยาวชนอย่างเขาไปสู่สินค้าต่างๆ โดยเอาความบันเทิงที่เป็นสิ่งภายนอกต่างๆเข้ามาให้หลงไหล พวกเขาจึงไม่เคยมีความสุขกับความสงบภายในเลย พวกเขาไม่เคยอยู่เงียบๆโดยไม่เปิดเพลงฟัง ไม่เปิดเน็ต ไม่อ่านหนังสือประโลมโลก ไม่ดูรายการทีวี สื่อต่างๆพยายามหาเงินจากเยาวชนเหล่านี้มากจนเป็นผลเสียต่อพัฒนาการของเยาวชน เด็กวัยรุ่นส่วนใหญ่ตกเป็นเหยื่อการยัดเยียดบันเทิงเหล่านี้ โดยที่พ่อแม่ส่วนมากก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะแม้จะตักเตือนด้วยความรักไปบ้าง ก็มักโดนว่ากลับมา หาว่าเป็นการตำหนิเขา หรือว่ากล่าว

พ่อแม่ก็ได้แต่ปลงอนิจจัง จิตใจของเราตัวเราเองยังคุมไม่ได้แล้วจะไปควบคุมจิตใจเด็กได้อย่างไร หวังว่าเมื่อเขาโตขึ้น เขาจะหลงน้อยลง และเมื่อเขาแก่มากขึ้น จนเท่าๆกับผม ก็จะเห็นความจริงว่า ทุกอย่างนั้นเป็นสิ่งสมมุติทั้งหมด เป็นของไม่มีสาระ ไม่ควรจะไปหลงไหล ไปใส่ใจ ไม่ควรไปยึดถือ ไม่ควรไปทะยานอยาก

Saturday, May 31, 2008

ถ้ามีภัยควรจะทำตัวอย่างไร

ไปเจอบทความของไทม์ น่าสนใจ ให้ประโยชน์มาก ใครอยากเตรียมใจไว้รับอันตรายในกาลข้างหน้าอย่างฉลาด เพิ่มโอกาสรอดชีวิตจากอุบัติภัย ที่อาจเกิดขึ้นได้โดยไม่คาดฝัน อ่านบทความดูได้จากลิงก์ข้างบน

Thursday, May 29, 2008

ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๖) ปารีส

รูปถ่ายหน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (Louvre) ยามค่ำ ประมาณสามทุ่ม ก่อนจะปิด


ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๕) ปารีส




แวะดูพิพิธภัณฑ์ Musee D'Orsay เป็นแห่งแรก ผมตั้งใจไปดูภาพเขียนของพวกศิลปิน impressionists โดยเฉพาะ Renoir, Degas, etc. ซึ่งไม่มีที่ลูฟร์ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปพวกนั้นมา รู้สึกดูแล้วที่มีอยู่ที่นี่ไม่ประทับใจมากเท่าที่คาดหวังก่อนมา รูปสวยๆที่ผมเคยเห็นไปดูเหมือนจะไปอยู่ที่อเมริกาเสียมากกว่า ถ้าจำไม่ผิดเคยเห็นที่สมิทธโซเนียน ที่ วอชิงตันดีซี ก็เลยถ่ายเก็บแต่รูปพวกปั้น หล่อ มาแทน



Wednesday, May 28, 2008

Global warming and wind mills to generate electricity

Europeans are now more concerned about global warming and its impact to their lives. They saw in their eyes that they had less snow last winter. My French friend recently asked me if Thai people are aware of the global warming issue. I replied to him "yes", although knowing that perhaps the wider population might not have realized its impact to their lives in the near future yet. My friend then recommended a book for me to read, "Plan B" by Lester Brown. He and a colleague have just translated it into French. Since I can not read his French version I had to resort to an (older but free) English version on the web. I will be checking the content out on the web link below :-

http://www.earth-policy.org/Books/PlanB_contents.htm

The web version is the 2003 version of manuscript while the latest paper published version of 2008 is third edition.

Another link below is to an interesting article by Time magazine on an interview with Lester Brown, and his proposal to save the earth. Very good reading.

http://www.time.com/time/health/article/0,8599,1700189,00.html

When I was riding TGV in France, I saw a lot of gigantic wind mills in the fields to generate electricity in various locations (They are not seen in the picture below though). A year ago, I heard a someone in Thailand mentioned that electricity generation by wind mills was not yet economically feasible in Thailand. Now that the price of oil is sky rocketting, I have a feeling that it is now a possible option. I wished someone in this present Samak government of Thailand would do something good once for the country in this regard. Also I believe that Thailand 's all diesel trains should be replaced into electricity ones, not only that action will reduce carbon dioxide emission to help slowing down global warming and improving the air quality, it will save foreign exchange money to buy fuel as well. Perhaps my wish is just unrealistic: I wished I were wrong. However, this issue can not wait.

Statistics on Thailand 's e-commerce

I just read current (paper) issue of Matichon Weekend (issue 1449 for 23-29 May B.E. 2551, 2008) in order to catch up the missing news while I went abroad last week. Apart from political news, I found one small news on p. 19 which catched my interest and thus worth blogging here. Below is my own summary in English from a long Thai text, with numerical figures rounded-off.

The news said that Thailand Statistics Office has just released result of its e-mail survey on Thailand e-Commerce for the year B.E. 2549 (i.e. 2006) which had 39,500 e-commerce licenses (as of that year). Only just over 1,500 of the replied surveys were complete and thus processed for analysis. They estimated that, the market size of e-commerce for 2006 was over 305 billion Bahts. Over 73% of Thailand e-biz operators were small SMEs with less than 5 employees and 83 % of the e-biz were B2C type. Out of the 305 billion Baht market size, 58 % or over 176 billion Baht were activities due to Thai Government procurements via e-auctions. Only about 37 billion Baht were attributed to sales to foreign customers.

ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๔) ปารีส




A day after arriving in Paris, we went to Versailles to take a peek at the grand chateau. I had long heard of this place in Thai history when King Narai the Great of Ayutthaya Kingdom sent his envoys and Louis XIV received them there.

ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๓) ปารีส




These are pictures of Eiffel tower I took in the evening. We did not bother to go up due to long lines of tourists and we were tired after arriving Paris via TGV late afternoon due to a (partial) strike of railway workers so we had to shift to a new train in the afternoon. Luckily, I had monitored news from France via Google 's news so I knew it in advance about the pending strike just few hours before my departure to France and my French friend helped me rebooking & getting new tickets for the TGV.
Perhaps in the future trip I 'd go up.

Monday, May 26, 2008

From Grenoble to Paris via TGV

From Southeastern France we arrive Paris 's Gare de Lyon via TGV. Here is a picture of our arrived train and the clock tower at the front of the station. The next picture shows the first place we visited in Paris via subway.



Christian forest monastery near Grenoble

It 's been a while since I have not posted in English. So this one is just for a change.

It 's been a great pleasure to visit an old friend, whom I had not met for 18 years, in Grenoble, France. It was a very warm feeling. We had great time chatting old stories. The vivid memories that flew out made me felt like we just departed only few years ago. The environment in the city and in the suburb of Grenoble were extremely pleasant. My friend took me (and our families) up the Chatreuse mountain nearby the city where there is a forest monastery there. Grenoble is the city known for its high tech and nanotech industries and science park, yet the presence of a Christian forest monastery on one of the 3 flanking mountains is quite paradoxical. The atmosphere there is very serene. My friend told me that the monks there live separately in each hut and don't talk to each other, perhaps only once a week at most. It 's amazing that a Christian Order has forest monastery like Buddhism has forest monateries (like several hundreds that we have in Thailand, although I think ours might be better suitably called Jungle monateries). However, technically speaking, I guess their meditation techinique might be more similar to the Samatha style, rather than Vipassana style for sure. My friend also told me that Dalai Lama visited this place once several years ago.



ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๒) เกรอโนบล์

ออกจากมาร์เซลล์ก็นั่งทีจีวีต่อไป Grenoble ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับต้นๆของฝรั่งเศส เชิงเทือกเขาแอลป์ ใกล้ชายแดนสวิส ที่นี่มีประชากรนักวิทยาศาสตร์ และชาวต่างชาติอยู่สูงสุดในประเทศนั้น เมืองนี้ล้อมรอบด้วยภูเขาสำคัญสามลูก อากาศฤดูใบไม้ผลิตอนนี้กำลังเย็นสบาย ในเมืองราว ๑๕ องศาเซลเซียส แต่บนยอดเขาก็ประมาณ ๙ องศา
รูปที่ลงคือส่วนหนึ่งของดอกไม้ที่วางขายอยู่หน้าร้านแห่งหนึ่งในเมือง รูปที่สองคือลานในเมือง และรูปที่สามคือสนามหญ้าข้างพิพิธภัณฑ์ของเมือง จะแลเห็นป้อมปราการอยู่บนเขาด้านบน



ไปพักสมองต่างประเทศ (ตอน ๑) มาร์เซลล์

ผมไม่ได้ใช้คอมพิวเตอร์ หรืออินเทอร์เน็ตไปสิบวัน นับว่าเป็นเหตุการณ์แปลกประหลาด เพราะปกติเมื่อไปต่างประเทศก็จะเอาเครื่องแม็คจีโฟว์ผมไปด้วย ยกเว้นคราวนี้ แล้วก็ไม่ได้อัพเดทบล๊อกมาสองสัปดาห์ ทั้งขาดเรียนอภิธรรมไปสองอาทิตย์ เนื่องจากไปฝรั่งเศส ก่อนไปรู้สึกว่าเครียดมากกับงาน นับว่าได้จังหวะพอดีที่ลาไปพักผ่อนต่างประเทศ ไปต่างประเทศมาเหมือนกับได้รีเซ็ทตัวเอง ตอนนี้ก็หวังว่าอย่างนั้น ขณะที่เขียนอยู่นี้ เพิ่งลงจากเครื่องที่สุวรรณภูมิมาได้ไม่กี่ชั่วโมง แต่เมื่อถึงบ้านก็แอบไปงีบมาหน่อยแล้วก่อนจะมาโพสต์นี่

มานั่งเลือกรูปบางรูปมาโพสต์ประดับบล๊อกตัวเองบ้าง เพราะไม่ได้โพสต์รูปมานาน สำหรับตอนนี้ ลงรูปจากมาร์เซลล์ก่อน รูปแรกเป็นรถไฟ TGV (ฝรั่งเศสเรียก เตเจเว) ถ่ายที่สถานี เซนต์ชาลส์ ของมาร์เซลล์ (Gare de Marseille Saint Charles) หัวรถเก่าๆด้านซ้ายนั่นแหละที่ใช้โดยสารมาหลังจากลงเครื่องบินที่สนามบิน ซาลส์ เดอ โกลด์ ที่ ปารีส (Paris 's CDG Airport) ใช้เวลาเดินทางเพียงสามชั่วโมงกว่า ด้วยความเร็วสูงถึง ๓๐๐ กม. ต่อชั่วโมง (ถามตัวเองว่า เมื่อไรเมืองไทยจะมีรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองมั่งก็ไม่รู้ คิดตอบเอาเองว่าคงไม่ได้เห็น อย่างน้อยก็ในอีกสิบปีข้างหน้านี้) รูปที่สองเป็นรูปวิวอ่าวท่าเรือเก่าเมืองมาเซลล์ ถ่ายหลังจากเดินลงมาจากยอดเขาที่ตั้งโบสถ์ Nortre Dame ของเมืองมาเซลล์ รูปที่สามเป็นชายฝั่งทะเลเมดิเตอเรเนียน วันที่ลมแรงนิดหนึ่ง คลื่นซัดโขดหินชายฝั่ง ถ่ายในวันทำงาน เลยไม่มีคนให้เห็นที่หาด อากาศหนาวประมาณสิบห้าองศา แต่ยังไม่ได้คิด wind chill factor ซึ่งจะทำให้เย็นกว่านั้น และคลื่นก็แรงเกินกว่าผมจะถอดแจ็คเก็ตเปลี่ยนเป็นสวมชุดว่ายน้ำลงไปแหวกว่าย



Monday, May 12, 2008

มหันตภัยในพม่า

อ่านดูข่าวในลิงก์ข้างบนแล้วก็เศร้าใจ ชาวพม่าโชคร้ายเพราะรัฐบาลเขาดูเหมือนไม่ไยดีกับความเดือดร้อนของประชาชนมากเท่าที่ควร อาจจะถือว่าพวกนั้นเป็นเชื้อสายมอญหรือเปล่าก็ไม่รู้ พวกนายพลพม่าอาจจะลอยตัว เพราะพวกตนได้ย้ายเมืองหลวงหนีมหันตภัยไปล่วงหน้าแล้วสองสามปีเหมือนกับเป็นนกรู้

ผมไปบริจาคผ่านสภากาชาดไทยมาแล้ว ไม่มากไม่น้อย คือหนึ่งพันบาท ก็แอบหวังในใจว่า ของบรรเทาทุกข์ของชาวไทยที่มีกุศลจิตคงได้กระจายไปถึงชาวบ้านพม่าที่เดือดร้อนหนักๆ หวังว่าของคงไม่ไปติดอยู่ที่ผู้มีอำนาจตุนเอาไว้แจกพรรคพวกตัวเอง เหมือนอย่างที่องค์กรต่างประเทศเกรง(แต่ไม่ค่อยพูดออกมา)

ปลาในมหาสมุทรกำลังลดลงเรื่อยๆ

จากลิงก์ข้างบน อ่านดูแล้วก็น่าเศร้าใจ ประชากรในอนาคตอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้าส่วนใหญ่จะไม่มีปลาทะเลกิน เพราะทั่วโลกต่างจับปลาเกินจำนวนที่มันจะเกิดได้ทัน
มันเป็นเรื่องของความโลภแท้ๆ

Sunday, May 11, 2008

เมล์ขยะจาก ไฮไฟฟ์

ในรอบสองเดือนที่ผ่านมา ผมได้รับจังก์เมล์ หรือ เมล์ขยะหลายฉบับ จาก ไฮไฟฟ์ ส่วนมากทำเป็นว่าส่งจากใครต่อใคร (ซึ่งเป็นคนที่ผมไม่เคยรู้จักเลย) จำได้ว่ามีฉบับเดียว ที่อ้างว่า ส่งมาจากอดีตนักศึกษาปริญญาโทของผม เชิญผมไปเป็นสมาชิกไฮไฟฟ์ ผมคลิ๊กลบเมล์พวกนั้นทั้งหมดโดยไม่ได้คิดอะไรมากนัก ความจริงก็อยากรู้จักมันเหมือนกันแหละ แต่กลัวเสียเวลา เวลาผมยิ่งมีน้อยๆอยู่ (และยิ่งน้อยลงๆทุกๆขณะ) ผมเชื่อว่าเมล์พวกนี้ส่งมาโดยไฮไฟฟ์โดยอัตโนมัติ และผมถือว่าเป็นสแป็ม และคิดว่าเป็นเรื่องน่ารังเกียจมาก ที่มีธุรกิจใดใช้กลยุทธการตลาดแบบสแปม มาวันนี้ไปอ่านเจอบทความออนไลน์จากประชาชาติ (ลิงก์ข้างบน) ทำให้ผมอธิบายได้ว่า ทำไมอัตราเพิ่มจำนวนผู้ใช้ในไทยของบริษัทนี้ โดยเฉพาะเด็กวัยรุ่นไทย จึงแยะมาก (รวมลูกผมเข้าไปด้วย)

ผมไม่อยากขัดคอการหาความสุขของเด็กๆจากสิ่งเร้าภายนอก ตอนนี้ที่พวกเขายังไม่รู้จักกับความสุขภายในโดยไม่ต้องอาศัยส่ิงเร้า ตอนนี้ปิดเทอมก็ปล่อยไปก่อน สมัยผมเด็กๆ เมื่อสี่สิบปีก่อนนั้น ผมก็เคยโดนคุณพ่อและคุณแม่ผมคอยดูแลตักเตือนเรื่องการดูโทรทัศน์ไม่ให้มากเกินไปบ่อยๆ แต่ตอนน้ันผมก็ไม่ได้ขัดอะไรท่าน แต่เด็กสมัยนี้ถ้าเตือนเข้าก็มักจะโวยวายกลับ และแสดงอาการโกรธเกรี้ยวออกมาอย่างออกนอกหน้า ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ปลงเสียแล้ว ต้องมารับวิบาก(ทางอภิธรรมคำว่าวิบากนี้หมายถึงผลของการกระทำ ทั้งดีและไม่ดี) เป็นพ่อคน

ผมคิดว่าเรื่องแสดงอาการก้าวร้าวของเด็กสมัยนี้เป็นเพราะผลกระทบจากละคอนโทรทัศน์บ้านเรา ที่ผู้จัดชอบทำบทเว่อร์ๆออกมาให้้เห็นบ่อยๆ อย่างเช่น ในบทอาจจะให้พระเอกพูดจาสามหาวตะคอกใส่กับบิดา อย่างที่คนไทยส่วนมากในชีวิตจริงเขาไม่ทำกัน เป็นต้น การแสดงอารมณ์ที่ผู้กำกับจงใจทำออกมาให้สะใจตนเองและคนดูนั้น คนจัดคงหารู้ไม่ว่าผลกระทบนั้นมันจะไปตกอยู่กับเด็นรุ่นใหม่ ที่โตมาก็เห็นแต่การแผดเสียงและใส่อารมณ์กันทางละคอนโทรทัศน์กันแบบไม่มียับยั้งเป็นปรกติวิสัย และก็ไม่มีใครจะคิดหรือจะกล้าเซ็นเซอร์ (ผมเลยไม่ดูเลยละครทีวี) ผมเคยคิดเล่นๆว่า ผลกระทบของลครโทรทัศน์กับบุคคลิกของคนไทยรุ่นใหม่ที่แสดงออกแบบก้าวร้าวขึ้นนั้น น่าจะอธิบายปรากฎการณ์ได้ด้วยการประยุกต์แนวคิดจากทฤษฎีทางพันธุศาสตร์ประชากรของฮาร์ดีและไวน์เบอร์กมาใช้ได้ นั่นคือพฤติกรรมการแสดงออกของคนส่วนน้อย(ในละครทีวี) มีผลต่อพฤติกรรมคนรุ่นใหม่ในสังคมในรุ่นต่อไป

สำหรับลูกหลานผม ผมก็ได้แต่หวังในใจว่า เมื่อเด็กๆโตขึ้น เขาก็จะค่อยๆรู้ว่า อะไรที่มันเวอร์ไปก็ต้องลดลงบ้าง ทั้งการแสดงอารมณ์ ที่เมื่อเขามีวุฒิภาวะสูงขึ้น ก็คงจะควบคุมอารมณ์ให้ดีได้เองมากขึ้น และเรื่องการใช้เวลาหลงไปกับสื่อต่างๆนั้น เมื่อถึงจุดหนึ่ง เขาก็อาจจะเบื่อเอง แล้วก็จะลดลง หรือเมื่อเขามีเหตุผลมากขึ้น และรู้จักการบริหารเวลามากขึ้น ก็คงจะลดลง ทุกอย่างมันเป็นอนิจจตาทั้งหมดนั่นแหละ มีจุดเริ่ม ก็ต้องมีจุดสิ้นสุด ผมเองตอนนี้ก็เริ่มเบื่ออินเทอร์เน็ตเข้าไปมากขึ้น มันเลยจุดสูงสุดมาแล้ว

เอ ตอนแรกจะบ่นเรื่องไฮไฟฟ์ทำไมวกไปเรื่องวัยรุ่นก็ไม่รู้แฮะ

Saturday, May 10, 2008

ทำบุญสัปดาห์นี้

ระยะหลังนี้ นอกจากผมจะเข้าสมาธิรายวันแล้ว ผมก็จะทำบุญทำทานบ่อยกว่าเดิม น่าจะพูดได้ว่าทุกสัปดาห์ ต้องทำมากบ้างน้อยบ้าง มากหน่อยก็เช่น สมทบทุนสร้างพระ สร้างกุฏิพระ สร้างโบสถ์ ผ้าป่า กฐิน เรื่อยมาจน ถายเงินพระอาจารย์ ฯลฯ ส่วนน้อยๆก็ถวาย หรือ ให้ทานวณิพกและคนขอทาน (ยังไม่นับช่วยซื้อของอุดหนุนพ่อค้าแม่ค้าขายของต่างๆ เวลาเห็นหน้าตาแกจ๋อยๆ) อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ร่วมกับคนใกล้ตัวบริจาคเงินสมทบทุนพิมพ์หนังสือธรรมะเล่มหนึ่ง (ว่างๆจะมาพูดเรื่องนี้ต่อ) และตอนนี้ก็ตั้งใจว่าจะไปบริจาคเงินช่วยผู้ประสบภัยชาวพม่า อาจจะเป็นพรุ่งนี้ (เลยเขียนเตือนความจำตัวเองไว้ก่อน) เพราะพม่าก็เป็นชาวพุทธด้วยกันก็ต้องช่วยกัน และยังมีลูกหลานเชื้อสายไทยจำนวนมาก ที่สืบสายมาจากชาวไทยที่โดนกวาดต้อนไปจากสมัยกรุงศรีอยุธยาแตก และน่าสงสารที่พวกเขาโดนปกครองด้วยระบอบกดขี่และโกงกินกันมากแบบนั้น ปกติก็ยากจนค่นแค้นอยู่แล้ว การมาได้รับเคราะห์กรรมครั้งนี้เรียกว่าเป็นการซำ้เติมทีเดียว ในใจผมนึกว่า ยังดีที่ยังไม่เกิดเหตุหายนะแบบนี้กับเมืองไทยบ้าง มิฉะนั้นไทยจะเสียหายหนักกว่ามาก เพราะอาคาร สิ่งก่อสร้าง ถนน และอุตสาหกรรมต่างๆบ้านเรามีมากกว่า แต่พูดก็พูดเถอะ (เคาะโต๊ะ ป๊อกๆ) ของพรรค์นี้ บอกไม่ได้แน่นอน ในยุคโลกร้อนนี้ อากาศแปรปรวนมาก ใครจะไปรู้ว่า เมื่อไรใต้ฝุ่นที่บางปีจะเข้าภาคใต้ของไทยนั้น มันจะไม่มีบางลูกวกขึ้นเหนือมากรุงเทพฯและภาคกลางบ้าง ถ้าเป็นดังนั้น เรื่องเศรษฐกิจบ้านเราที่ถูกถล่มเมื่อปี ๒๕๔๐ นั่นจะกลายเป็นเรื่องเล็กๆไปเลยทีเดียวแหละ เพราะภัยพิบัติคราวหน้ามันก็จะเป็นเรื่องความสูญเสียของชีวิตจำนวนมาก และความสูญเสียทางอารยธรรมของชาติพ่วงเข้าไปอีก เพราะกรุงเทพฯคือเกือบทุกอย่างที่ประเทศไทยมี ฝรั่งเขามีสำนวนเรียกว่า เอาไข่ทุกใบใส่ไว้ในตระกร้าใบเดียว

ผมนึกถึงเรื่องสึนามิเมื่อหลายปีก่อน ก่อนเกิดเหตุไม่กี่เดือน ผมไปเที่ยวทะเลที่แถวๆกระบี่ ยังจำได้ดีว่า ตอนนั้นมันมีความรู้สึกประหวั่นในใจผมอย่างบอกไม่ถูก คือรู้สึกว่ามันอาจมีภัยที่จะเข้ามาถล่มชายฝั่งได้จากทะเลสู่ชายฝั่งเมื่อไรก็ได้ แต่ตอนน้ันผมก็คิดปลอบใจตัวเองต่อไปอีกว่า แต่เมืองไทยไม่มีสึนามินี้นา ก็ไม่น่าจะมีอะไร แต่อีกใจหนึ่งก็บอกตัวเองว่า วิทยาศาสตร์สอนเรามาว่า อย่าพูดว่า never สุดท้ายแล้วสิ่งที่ผมเคยรู้สึกมันก็เกิดขึ้นมาได้วันหนี่งจนได้

Tuesday, May 06, 2008

ค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชน

ไปอ่านเจอลิงก์ข้างต้นมา เขารายงานว่า ค่ารักษาพยาบาลในญี่ปุ่นต่ำกว่าในอเมริกามาก แม้ว่าส่วนมากจะเป็นโรงพยาบาลเอกชนก็ตาม เพราะรัฐบาลญี่ปุ่นควบคุมราคาต่างๆหมด และก็ทุกคนต้องมีประกันสุขภาพ ไปอ่านดูแล้วก็คิดเอาว่าก็น่าจะต่ำกว่าค่ารักษาในโรงพยาบาลเอกชนเมืองไทยก็ได้นะ
มีคนรู้จักเคยไปตรวจหัวใจที่โรงพยาบาลเอกชนแถวคลองประปาแห่งหนึ่ง ชั่วโมงเดียว หมดไปหมื่นบาท มิน่าเล่า แพทย์พาณิชย์แบบนี้นี่เอง
ถึงได้สร้างตึกใหม่ได้ เมืองไทยน่าจะใช้แบบเขามั่งน่าจะดี อาจจะดีกว่าบัตรทองก็ได้

Tuesday, April 22, 2008

วิกิพีเดีย บางทีก็เชื่อไม่ได้

จริงๆแล้ว โดยหลักการก็เป็นที่รู้กันอยู่แล้ว แต่บทความในข่าวข้างต้น แสดงให้เห็นอีกมุมหนี่งว่า บรรณาธิการบทความของวิกิพีเดีย บางคนก็มีมุมมองที่ไบแอสก็มีเหมือนกัน

Sunday, April 20, 2008

รูปแบบของวิทยานิพนธ์สมัยนี้ บางที่ก็ยุ่งยาก

ในเวลาช่วงนี้ นักศึกษาบัณฑิตวิทยาลัยหลายๆคนกำลังแก้วิทยานิพนธ์กันอย่างเร่งรีบ ในมุมมองของอาจารย์ ส่วนที่เขาสนใจอย่างเดียวก็คือเนื้อหา และในฐานะนักศึกษาก็คงจะเป็นการแก้เนื้อหาให้เป็นที่พอใจของคณะอาจารย์ผู้ตรวจวิทยานิพนธ์ นี่เป็นภาระหนักพอสมควร ยิ่งหากใครบางคนต้องไปรื้อการวิเคราะห์เดต้าทางสถิติใหม่หมด ก็คงจะทำงานกันอดหลับอดนอนเป็นแน่ เพียงแค่แก้เนื้อหาเท่านั้น

อย่างไรก็ดี นักศึกษาก็กลับต้องมีภาระหนักเพิ่มขึ้น เมื่อก่อนจะส่งวิทยานิพนธ์ให้บัณฑิตวิทยาลัย จะต้องมีการฟอร์แม็ตหน้าแต่ละหน้าของวิทยานิพนธ์ ให้เป็นไปในรูปแบบที่บัณฑิตวิทยาลัยแต่ละมหาวิทยาลัยต้องการ บางแห่งก็อาจจะเรื่องมาก และมีเจ้าหน้าที่จู้จี้มาก บางแห่งก็อาจจะเรื่องน้อย (ก็เป็นกรรมของนักศึกษาไป) ซึ่งเรื่องพวกนี้ไปใช่เป็นเรื่องทางวิชาการแต่อย่างใด แต่เป็นงานประเภทที่ผมว่าน่าจะให้้เด็กจบ ปวช. มาทำให้น่าจะดีกว่า ผมคิดว่าคนคิดฟอร์แม็ตที่ยุ่งยาก หางานให้เด็กทำเปล่าๆ โดยเข้าทำนอง คนคิดไม่ได้ต้องเป็นคนทำ คนทำไม่ได้เป็นคนต้นคิด (อาจารย์คนไหนในอดีตเป็นต้นคิด คงหาได้คิดไม่ว่าตนเองทำกรรมเอาไว้แยะ)

ผมเองถ้ากลับไปเป็นนักศึกษาพิมพ์ธีสิสตอนนี้ ผมก็คงจะไปจ้างพวกเลขาฟอร์แม๊ตข้อมูลให้ ในความเห็นของผม ในอุดมคตินั้นคนเขียนวิทยานิพนธ์ไม่ควรจะต้องใช้ word processor program ด้วยซ้ำ ควรใช้แค่ text editor แค่นั้นก็พอ การที่ใช้โปรแกรมพวก word processor นั้น นอกจากโปรแกรมที่ถูกกฎหมายจะมีราคาแพงมหากาฬแล้ว ผมยังคิดว่าโปรแกรมนั้นมันใช้ยากกว่าที่จำเป็น และเป็นโปรแกรมที่เทอะทะมาก เหมือนอย่างกะขับรถสิบล้อไปจ่ายกับข้าวยังไงยังงั้น (สมัยเขียนวิทยานิพนธ์ ผมใช้แค่ Wordstar บน DOS 2.11 บนเครื่องคอมพิวเตอร์ ๘ บิท เท่านั้น) จะบอกความลับให้ก็ได้ ผมไม่ได้ใช้ Word มานานแล้ว จนแทบจะฟอร์แม็ตอะไรที่ยุ่งยากไม่เป็นแล้ว เพราะใช้แต่โปรแกรมพวกโอเพ่นซอร์ส การที่บางแห่งมีการบังคับให้วิทยานิพธ์มีฟอร์แม๊ตหน้ากระดาษที่ยุ่งยาก เหมือนจงใจบังคับซื้อซอฟต์แวร์ยังไงยังงั้น และเป็นการยืดอายุโปรแกรมที่ฝรั่งเขาเรียกว่า bloatware ออกไป พวกนี้มันควรจะตกยุุคไปตั้งนานแล้ว ความจริงเราในฐานะนักวิชาการควรจะหาทางหลุดพันธนาการจากบริษัทซอฟต์แวร์บางบริษัทนั่น โดยเฉพาะถ้าเรารู้ตัวว่าเราอยู่ในประเทศด้อยพัฒนา ที่ต้องซื้อซอฟต์แวร์เขา

ก็บ่นไปงั้นแหละ คนส่วนมากคงคิดไม่เหมือนผม ช่วยไม่ได้ ผมมันเป็น นักตระเวณเว็บ ดังนั้นจึงหูตากว้างกว่าคนทั่วไป (หึ หึ ยกหางตัวเองจนได้ แต่เป็นเรื่องจริง)

เพลงที่ประทับใจ ทำให้ระลึกถึงแม่

คนแต่ละคนคงมีเพลงที่ตนเองชอบ ที่มักจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา และบางส่วนก็อาจจะแปรไปตามกระแสความนิยม แต่คงมีไม่กี่คนที่มีเพลงที่ตนเองประทับใจ และยิ่งน้อยคนที่รู้สึกตัวว่ามีเพลงประทับใจอยู่

ผมเพิ่งรู้มาไม่นานว่า ผมมีเพลงที่ประทับอยู่ในใจผม แต่ลืมไปนานแล้วสี่สิบกว่าปีเห็นจะได้ เพราะไปฟังเพลงจากไอพ๊อด ที่โหลดไว้จากซีดีที่ซื้อมา เพลงนี้เป็นเพลงคลาสสิค ชื่อ Traumeria (Dreaming) ของ Schumann เป็นเพลงที่ฟังง่ายๆ เพราะดี ฟังแล้วก็คิดถึงแม่ เพราะตอนเด็กๆ ที่หััวเตียงของแม่จะมีนาฬิกาปลุกตัวหนึ่ง ที่แม่ซื้อมาจากญี่ปุ่น ปลุกด้วยเพลงนี้ และผมชอบไปบิดลานเล่นเพื่อฟังเพลงนี้บ่อยๆ เมื่อไปนอนเล่นที่เตียงแม่ หรือเมื่อเป็นไข้ไม่สบาย แม่ก็จะพาไปนอนด้วย คอยเช็ดตัวให้เพื่อลดอาการตัวร้อน ตอนนี้ไม่รู้ว่านาฬิกาตัวนี้หายไปไหนแล้ว เพราะพ่อแม่ก็ไม่อยู่ให้ถามเสียแล้ว ก็สันนิษฐานว่าคงเสียหายพังไปตามกาลเวลา เป็นเรื่องปรกติวิสัย

เคยอ่านเจอมาว่า คนเรานั้น เมื่อพ่อแม่ยังอยู่ก็ไม่รู้หรอกว่าพ่อแม่รักแค่ไหน ต้องไม่อยู่แล้วนั่นแหละ จะเสียดายโอกาสที่จะได้ตอบแทนพระคุณ ผมเห็นด้วยว่าจริง และจากประสบการณ์ตนเอง เมื่อมามีลูกแล้วนั่นละ จะซึ้งและเข้าใจ จำได้ว่าตอนผมนั่งซักผ้าให้ลูกด้วยมือ ได้รู้สึกสะกิดใจว่า ตอนเป็นเด็ก แม่ก็ทำอย่างนี้มาให้ลูกเป็นประจำทุกวันๆ ด้วยความรักลูก แต่ตอนนั้นเราไม่ได้นึกถึง พอนึกแล้วก็เสียดายว่า แต่ก่อนท่านยังอยู่เราก็ไม่ตระหนักในเรื่องนี้

เมื่อเช้าวันนี้ ผมตื่นไปใส่บาตรให้แม่และพ่อ เนื่องในโอกาสคล้ายวันเกิดของแม่ ซึ่งเป็นการกระทำอย่างหนี่งที่คนไทยเชื่อกันและปฏิบัติมาด้วยดี แล้วก็มาโพสต์บล๊อกนี้ จากนั้นก็จะไปกรวดน้ำและนั่งสมาธิต่อ ก่อนไปทำหน้าที่ของพ่อ รับส่งลูกไปเรียนพิเศษในวันเสาร์อาทิตย์ต่อไป

Saturday, April 19, 2008

สิงคโปร์มุ่งเป็นมีเดียฮับของเอเชีย

เกาะเล็กๆไม่มีทรัพยากรธรรมชาติใดๆ แม้แต่น้ำดื่ม ตัวเกาะมีขนาดเล็กกว่ากรุงเทพเสียอีก แต่กลายเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจของเอเซียประเทศหนึ่งได้ เพราะเขามีทรัพยากรมนุษย์ที่ดี เคยทราบว่า คนระดับชั้นนำของเขาที่เตรียมไว้ในแต่ละรุ่นนั้น มีไม่กี่ร้อยคน

บรรดานักธุรกิจไทยรู้กันดีว่า สิงคโปร์ชอบตั้งบริษัทเป็นยี่ปั๊วทางการค้าระหว่างประเทศให้กับบรรดาประเทศเอเซียทั้งหลาย เวลาแต่ละประเทศจะค้ากับฝรั่ง มีอะไรต้องไปผ่านยี่ปั๊วเขาหมด มาถึงตอนนี้ ตามข่าวที่ลิงก์ข้างบน ประเทศเกาะแห่งนี้ก็กำลังรุกเป็นมีเดียฮับของเอเซียอีก

ผมถามตัวเองว่า เมืองไทยตอนนี้มีนักการเมืองคนไหนที่มีวิสัยทัศน์ในการพัฒนาประเทศระยะยาวและแสดงออกมาบ้างไหม นอกจากการมีวิสัยทัศน์ที่จะดูแลเรื่องเศรษฐกิจและผลประโยชน์ของตนและพวกพ้อง คำตอบในใจตอนนี้น่าหดหู่ใจ

Thursday, April 17, 2008

สงกรานต์พิเศษ





วันหยุดสงกรานต์ที่ผ่านมา ไม่ได้ไปต่างจังหวัดที่ไหน อยู่กรุงเทพฯนี่เอง ทำความสะอาดโต๊ะหมู่บูชาพระ สรงน้ำพระพุทธรูปประจำบ้าน และสรงน้ำโกฏบรรจุอัฏฐิบรรพบุรุษ จากนั้นก็ออกไปรดน้ำผู้ใหญ่แค่บ้านเดียว บ้านอื่นๆตัดหมด เพราะรู้สึกมีภาระอะไรในบ้านต้องทำต้องเคลียร์แยะ จนรู้สึกเหนื่อยใจ ก็คิดว่าวันหยุดยาวดูจะหมดกิจกรรมแค่นั้น
แต่เปล่า ก็ยังได้มีโอกาสไปกราบครูบาอาจารย์สายวัดป่า จากอุบลฯ และตามไปกราบสมเด็จพระสังฆราชด้วย ที่โรงพยาบาลจุฬาฯ ไม่คาดฝันจริงๆที่ได้เข้าเฝ้า ได้ทราบว่าท่านจะมีพระชนม์ ๙๖ พรรษาเร็วๆนีี้ ท่านดูแก่มากก็จริง แต่ดูแล้วพระพักตร์ท่านทรงสติมั่น รู้องค์อยู่ เคยอ่านเจอและเข้าใจเอาว่า ท่านเจริญโพชฌงค์ เป็นประจำ

ได้ไปนั่งแถวหน้าแทบจะตรงพระพักตร์ท่านเลย ใกล้มาก (แต่นั่งหลังแถวพระภิกษุ) เวลาท่านออกมาใจก็รู้สึกมีปีติมาก และก็ไม่เพียงเท่านั้น ยังได้มีโอกาสไปสรงน้ำสงกรานต์ท่านในตอนหลังด้วย (รดใส่พานพวงดอกไม้ต่อหน้าท่าน) หลังจากพวกญาติโยม และคุณพยาบาลสิบกว่าคนและแพทย์ไปรดน้ำท่านแล้ว ผมก็ไปต่อคิวแทบจะสุดท้าย แต่แรกก็ไม่อยากไปคิดว่าจะไปรบกวนเวลาท่าน แต่สุดท้ายก็คิดว่า โอกาสหายาก ควรจะไปจีงได้ไปกราบคราวนี้ ก่อนกลับได้รับแจกหนังสือธรรมะ มาหนึ่งเล่ม เป็นหนังสือที่ระลึก ฉลองครบรอบ ๑๙ ปี เนื่องในโอกาสท่านได้รับพระราชทาน สถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช ในวันที่ ๒๑ เมษายน เป็นแบบฉบับแจกฆราวาสปกสีฟ้า (ส่วนฉบับแจกพระสงฆ์เห็นเป็นแบบปกสีส้้ม) เนื้อในเล่มสีฟ้าเป็นพระนิพนธ์ มีประโยชน์ดี นอกจากนี้ได้มีโอกาสนมัสการ และไปดู พระบรมสารีริกธาตุที่ประทานให้กับครูบาอาจารย์ เพื่อไปประดิษฐานที่เจดีย์ที่วัดของท่านด้วย ดังนั้นเลยบอกว่าปีนี้คือสงกรานต์พิเศษของผม

Monday, April 14, 2008

วิถีจิต วิิถีของรูป ตีความแบบวิทยาศาสตร์

วิถีจิต เท่าที่ได้รับการบอกมาจากครูอาจารย์หลาย ท่านต่างก็ว่าเป็นเรื่องสำคัญมากในพระอภิธรรม
การเรียนพระอภิธรรมในระดับชั้นที่ ๔ หรือ มัชฌิมอาภิธรรมิกะตรี เรียนเรื่องวิถีจิต เป็นเรื่องสำคัญ ๑ ใน ๓ เรื่องของที่เรียนในชั้นนี้
้
จิตของสิ่งมีชิวิตทั้งหลายนั้น เกิดดับอยู่ตลอดเวลา (เรื่องที่ว่า อะไรคือสิ่งมีชีวิต นี่ก็พิสดาร สำหรับคนเรียนมาทางวิทยาศาสตร์ วันหลังถ้าไม่ลืมจะมาอธิบายว่า พระพุทธศาสนาจัดสิ่งมีชีวิตต่างจากวิทยาศาสตร์อย่างไร คนทั่วไปในประเทศไทยน่าจะ 99% ไม่รู้ หรือถ้าเคยรู้มาก็คงไม่ได้คิดอะไรมาก) แต่ละขณะจิตหนี่ง ก็เป็นจิตดวงหนี่งๆ ดวงจิตนั้นตามคัมภีร์กล่าวว่า ในชั่วดีดนิ้วมือครั้งหนึ่งมีดวงจิตเกิดดับถึงแสนโกฏิขณะ แสนโกฏิก็คือ 10^12 ครั้ง สมมุติว่าถ้าดีดนิ้วมือครั้งหนี่งกินเวลา ๑ วินาที เมื่อคิดกลับกัน ขณะจิตหนึ่งน่าจะมีอายุราวๆ 1 picosecond หรือประมาณนั้น ผมเลยมองเอาแบบวิทยาศาสตร์ว่า ดวงจิตดวงหนี่งน่าจะเป็น nerve impulse หนี่ง น่าจะได้ น่ามหัศจรรย์ที่ญานของพระพุทธองค์นั้นสามารถ probe ลงได้้ถึงระดับเวลาสั้นๆแค่นั้น

ในองค์ประกอบของขณะจิตแต่ละดวงนั้น จะมีองค์ประกอบอยู่เป็นส่วนประกอบด้วยเรียกว่า เจตสิก ซึ่งพระพุทธเจ้าท่านจัดไว้เต็มที่ ๕๒ ตัว (ผมจะแปลคร่าวๆตามความเข้าใจของผมเองเป็นภาษาอังกฤษว่า เจตสิก เป็น emotional components / attributes มีอยู่เต็มที่ ๕๒ ตัวก็ได้ แต่ว่าจริงๆแล้วจะมีไม่ครบ อย่างมากก็มีสามสิบกว่าตัวในจิตแต่ละดวง) ผมมองเทียบว่า หากจิตดวงหนี่งเป็นเสมือนคอมพิวเตอร์โค้ด ๑ ไบท์ ที่ส่งสัญญาณแบบขนาน ก็จะมีการส่งสัญญานองค์ประกอบเจตสิกของแต่ละ impulse ไปพร้อมๆกันเลย เหมือนการส่งสัญญาณประสาทไม่มีผิด และจิตเกิดแล้วดับ นั้น ในระดับเล็กๆแล้วเกิดเร็วมาก แต่คนทั่วไปไม่เห็น (และไม่ได้เรียนอภิธรรม) จึงไม่เห็นอนิจจลักษณะของมันว่าเกิดหรือดับ ทำนองเดียวกับหลอดไฟที่ติดอยู่ตลอดเวลาแม้ว่าเราจะใช้ไฟฟ้า 50 Hz ไม่ได้ใช้ไฟกระแสตรงอยู่ก็ตาม

รูป (หรือ ที่พระพรหมคุณาภรณ์ท่านแปลเอาไว้และผมจำได้ว่า physical corporeality ) นั้นก็เกิดดับเหมือนกัน โดยมีอายุ ๑๗ ขณะจิต ดังนั้นเราก็จะคำรวณรู้ได้ว่า ในเวลาประมาณแต่ละวินาทีนั้น มีรูปเกิดดับได้เท่าไร และหาความถี่ของมันได้ ผมเพิ่งถึงบางอ้อไม่นานมานี้ว่า มันไปตรงกับคุณสมบัติสองสถานของอณุภาคทางฟิสิกส์ กล่าวคืออณุภาคเป็นได้ทั้ง particle & wave ผมยังขี้เกียจไปค้นตำรา physics ตอนนี้ว่าอณุภาคต่างๆนั้น ที่บอกว่าเป็นทั้งอณุภาคและคลื่นได้ มันมีความถี่เท่าไร จะได้เอามายันกับพระอภิธรรม

วันนี้ยังไม่ได้พูดเรื่องวิถีจิตเลยแฮะ

Saturday, April 12, 2008

เศรษฐกิจของโลกยังดูท่าไม่ดี

จากบทความทางเศรษฐกิจของนักการทูตออสเตรเลียที่ใส่ลิงก์ไว้ข้างบน อ่านดูแล้ว ก็ไม่เห็นว่าเศรษฐกิจของโลกจะกระเตื้องไปจากสถานการณ์โคม่าในปัจจุบันได้อย่างไร ยังดูท่าไม่ดี
ถ้าเศรษฐกิจถดถอยเหมือนในยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ก็แย่กันทั่วโลก

Thursday, April 10, 2008

สายน้ำสีแดง

red tide ผมแปลเป็นไทยเอาเองว่า สายน้ำสีแดง เกิดจากการเจริญแพร่กระจายของสาหร่ายมากเกินไป (algal bloom) ในสหรัฐเกิดจาก Karenia brevis ซี่งมีสารพิษ ทำให้สัตว์น้ำตาย ไม่เพียงแต่ หอย ปลา กุ้ง เต่า พะยูน แต่คนที่ไปว่ายน้ำก็เกิดอาการ น้ำตาไหลและแสบคอ เป็นผลเสียทางเศรษฐกิจ และยังต่อการท่องเที่ยว(ของฟลอริดา)ด้วย สาเหตุนั้นเชื่อว่า เป็นเพราะมีสารอินทรีย์ โดยเฉพาะไนโตรเจน (จากการเกษตร และอุตสาหกรรม) ออกมาจากปากแม่น้ำสู่ทะเลมากเกินไป
แต่ที่เกิดในไทย ไม่ทราบว่าเกิดจากสาหร่ายชนิดไหน ทำให้การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเสียหาย หรือบ่อกุ้งเสียหาย แต่สาเหตุก็คงเป็นแบบเดียวกัน คือสารอินทรีย์มากไป หากว่าเกิดเมื่อไร ฟาร์มก็เสียหาย

เชื้อเพลิงชีวะ

ไปอ่านเจอว่า สองเดือนที่แล้ว สหรัฐอเมริกาเพิ่งออกกฏหมายว่า อีก ๘ ปี โรงกลั่นนำ้มันในสหรัฐจะต้องหันไปใช้ เชื้อเพลิงชีว (biofuel) ที่มาจากเซลลูโลส แทนที่จะใช้น้ำตาลหรือข้าวโพด ซึ่งเรื่องนี้เป็นเทคโนโลยีใหม่ เรื่องนี้แม้แต่ยุโรปก็ยังตามอเมริกาไม่ทัน
ความหมายของเขาก็คือว่า การผลิตเอธานอลเป็นเชื้อเพลิงนั้น ไม่สมควรใช้น้ำตาลหรือข้าวโพดเป็นวัตถุต้ั้งต้น เพราะจะเป็นการไปแย่งดึงผลผลิตทางด้านอาหารออกมาเป็นเชื้อเพลิง เป็นผลลบต่อสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ยังอาจจะก่อให้เกิดการแผ้วถางเพื่อปลูกพืชที่ให้น้ำตาล หรือข้าวโพด เพิ่มขี้นอีก เป็นการไม่ช่วยลดการเกิดคาร์บอนไดออกไซด์ ไม่เอื้อให้สถานการณ์โลกร้อนทุเลาลงแต่อย่างไร
ที่เขียนเรื่องนี้มาไว้นี้ ก็อยากจะให้มีเนื้อหาแบบนี้มีพูดถีงบ้างในภาษาไทย แม้ว่าโดยส่วนตัว
เชื่อว่า ประเทศไทยคงไม่ทำอะไร เพราะนักการเมืองไทยที่อยู่ในอำนาจตอนนี้ ส่วนใหญ่มาจากกลุ่มพ่อค้า นายทุน มาเพื่อหาผลประโยชน์เป็นส่วนใหญ่ จีงมักไม่ได้มาเพื่อแก้ปัญหาให้ชาติทั้งในปัจจุบันและอนาคต ตอนนี้ก็มีแต่จะแก้ปัญหาส่วนของนักการเมืองเอง ไม่เกี่ยวกับประชาชนเลย แต่ก็อ้างประชาชนจัง

เพิ่มเติมนิดหนี่ง เพราะเพิ่งไปอ่านบทความจากไทม์ บอกว่า การที่ข้าวโพดส่วนหนี่งในอเมริกาโดนนำไปใช้ผลิดเชื้อเพลิงคืออัลกอฮอล์นั้น เป็นเหตุหนึ่งทำให้ปีนี้ข้าวแพงด้วย (นอกเหนือจากเหตุอื่นๆอีกหลายข้อ)

Sunday, April 06, 2008

เพิ่งรู้ว่าอเมริกันเขียนบล๊อกเป็นอาชีพ

จากข่าวข้างบน ทำให้รู้ว่า ในอเมริกานั้น มีคนทำงานหนักอดหลับอดนอนเขียนบล๊อกเป็นอาชีพก็แยะ และทำเงินได้ดีเสียด้วย แต่เป็นอาชีพที่ทารุณสมองมากๆ เพราะ หลายคนเสียชีวิตมาแล้ว

Friday, April 04, 2008

ต้นไม้ดีเซลล์

บทความจากเว็บข้างบนน่าสนใจ ต้นไม้ดีเซลล์ที่ว่าคือ Copaifera langsdorffii เป็นพืชเมืองร้อน น่าจะนำมาปลูกให้มากในไทย อาจจะดีกว่าปาล์มน้ำมันหรือเปล่าไม่ทราบ
และผมว่าถ้าใช้ metabolic engineering อีกเล็กน้อย หรือทำ gene transfer ก็จะสามารถสร้างพืชใหม่ที่ปลูกให้ประสิทธิภาพยิ่งสูงกว่าพืชธรรมชาติได้ (แต่พวกหัวแข็งบางกลุ่มคงไม่ยอมให้เมืองไทยก้าวหน้าไปแน่ๆ แต่อินเดียกับจีนเขาไปไหนๆกันแล้ว) ข้อมูลในวิกิพีเดียก็มี

Thursday, April 03, 2008

ประสบการณ์การใช้เล็พเพอร์ดมาสองวัน

ผมลง Leopard ในเครื่องพาวเวอร์บุ๊ค G4 1.67 GHz รุ่นสุดท้าย พอลงใหม่หมดแล้ว ก็พบว่าเครื่องไม่ได้ช้าลง ดูเหมือนจะเร็วขึ้นเล็กน้อยเสียอีก การใช้ Finder ผมชอบมากกว่าเดิม เพราะเส้นบรรทัดถี่กว่าเดิม ทำให้มองดูแฟ้มได้แยะกว่า เมื่อมองเป็นลิสต์ เมื่อมองในแบบ cover flow ก็ดี เพราะสามารถเห็นเนื้อหาหน้าแรกได้โดยไม่ต้องเปิดแฟ้มดู ส่วนสเปซก็ไม่มีอะไรใหม่ เพราะผมใช้ virtual desktops มาแล้ว
มีที่อยากจะบอกไว้คือ สปอตไลท์เสอร์ชดีกว่าเดิม ไม่ชะงัก และที่สำคัญ ค้นดัชนีคำภาษาไทยได้เร็วกว่าในไทเกอร์มาก
ฟอนต์ของระบบที่ให้มา ทำให้การใช้ซาฟารีดูเว็บภาษาไทย ได้อักษรที่ดูดีกว่าเดิม แต่ทว่า ในบางเว็บตัวจะเล็กมากอ่านยาก ต้องขย่ายขนาดเอาเองเป็นหน้าๆไป
เมื่อใช้ซอฟต์แวร์ประมวลคำ เช่น NeoOffice ตอนแรกไม่สามารถปรินต์ออกมาเป็นภาษาไทยได้ ต้องไปลงฟอนต์ตระกูล UPC ที่พัฒนาโดยบริษัท Unity Progress และผมยังมีเก็บไว้ในฮาร์ดดิสก์ลูกเก่า ก๊อปมาใส่เพิ่ม ปัญหาจึงหมดไป เพิ่งลองใช้ไทม์แมชีนแบคอัพไฟล์ค้างคืนไปหนี่งครั้ง ไม่น่าเชื่อว่าผมมีข้อมูลเกือบ 850,000 แฟ้ม รวม 55 GB ก็ปล่อยค้างคืน ใช้เวลากว่า 5 ชั่วโมง ผ่านพอร์ต Firewire 400

ISO จะผ่าน OOXML เป็นมาตราฐาน ?

ข่าวออกมาว่า ISO จะผ่าน OOXML เป็นมาตราฐาน โปรแกรมประมวลคำ
จากการโหวตจากประเทศส่วนใหญ่ โหวต Yes (สงสัยว่าจะรวมประเทศไทยด้วย) และมีข่าวว่า มีความไม่ชอบมาพากลในหลายประเทศ อย่าง นอร์เวย์ ก็กำลังตั้งกรรมการสอบว่า กรรมการในประเทศนั้นส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย แต่ดันไปโหวตเยสได้ยังไง (แต่ในไทย คงไม่มีใครสนใจจะไปสอบสวน ยิ่งคณะรัฐบาลชุดนี้ด้วยแล้ว ไม่อยากจะพูดต่อ) ก็ได้แต่ปลงอนิจจัง อันนี้เป็นวิบากที่คนในโลกก็ต้องรับไป เลี่ยงไม่ได้ ในเมื่อ OOXML จริงๆแล้วไม่ใช่มาตราฐาน ยังไงๆผมก็ใช้ ODF อยู่ดีในขณะนี้ อย่างน้อยก็จนกว่าผมจะหันไปใช้ Pages ในชุดโปรแกรม iWork ของ Apple ตอนนั้นก็ว่ากันใหม่

Tuesday, April 01, 2008

อัพเดทโอเอสเป็นเล็พเพอร์ด




อัพเดทตั้งแต่เมื่อวาน จากไทเกอร์ เป็น เล็พเพอร์ด เพราะต้องถือโอกาสตอนเปลี่ยนฮาร์ดดิสบนเครื่องพาวเวอร์บุ็ค G4 ไปเป็น 250 GB ก็เลยเปลี่ยนโอเอสเสียเลย อีกอย่างงานในโครงการใหม่กำลังจะเริ่ม ทำซะตอนนี้ เวลาก็กำลังเหมาะก่อนสงกรานต์ หากมีปัญหาจะได้มีเวลาหายใจหายคอหน่อย แผ่นโอเอสที่ซื้อมา เป็นรุ่น OS-X 10.5.1 บริษัทยูนิตี้โพรเกรส ส่งช่างมาเปลี่ยนฮาร์ดดิสให้ถีงที่ ขอบคุณจริงๆ ฮาร์ดดิส ราคาราว 6000 บาท ส่วน Leopard จดไว้ว่า 4790 บาท เท่ากันทั่วประเทศไทย ฮาร์ดิสตัวเก่าใส่กล่องเปล่าที่เพิ่งซื้อมาใช้เป็น external drive สำรอง และก็ไว้เตรียมถ่ายข้อมูลลงฮาร์ดิสก์ใหม่

หลังช่างกลับไปแล้ว ผมอินสตอลเล็พเพอร์ดลงบนฮาร์ดดิสก์เปล่าในเครื่องเดิมเอง ใช้เวลาไม่ถีงสองชั่วโมง โดยซอฟต์แวร์มันไปเสียเวลาตรวจสอบความถูกต้องของโด้ดบนแผ่นดีวีดีเสียก่อนเกือบสี่สิบนาที ต่อมาตอนถ่ายโอนข้อมูล มันมีปัญหาเพราะมีสองแฟ้มข้อมูลเก่าที่มันคอร์รัปก็เลยทำให้ไม่สามารถโอนข้อมูลผู้ใช้และโปรแกรมโดยอัตโนมัตมาได้จากฮาร์ดดิสก์เก่า ต้องมาก๊อปข้อมูลถ่ายเทเอาเอง ต่อมาก็เสียเวลาอัพเดทแพ้ทช์ต่างๆและปรับรุ่นของซอฟต์แวร์ให้ทันสมัยอยู่ค้างคืน และมาต่อตอนเช้าอีกเล็กน้อย จากนั้นก็ดาวน์โหลด ซอฟต์แวร์ที่ต้องใช้จากอินเทอร์เน็ตมาเพิ่มเติม เช่น GIMP, NeoOffice, Artemis, Cytoscape

วันนี้เย็นเลยแวะไปพันธุ์ทิพย์มา ไปซื้อ iLife '08 มาจากร้าน iStudio เป็นของแท้กล่องหุ้มพลาสติก มาในราคา 3190 บาท กดเครื่องคิดเลขดู ตอนนี้ดอลล่าร์หนี่งสามสิบเอ็ดบาทกว่า ราคาตกประมาณ $100 นี่ราคาในประเทศไทยนะ เทียบกับราคาในอเมริกาแค่ $70 เอง ดูเหมือนจะเคยโพสต์บ่นมาแล้วทีหนี่งว่า อยู่ประเทศด้อยพัฒนาแต่เสียเงินซื้อของแพงกว่าคนอเมริกัน เอาละ ปลงเสีย ถือว่าจ่ายภาษีให้รัฐบาล กับให้กำไรเอเย่นต์เขาม่ัง มีเงินก็ใช้ไป เก็บไว้เท่าที่เก็บได้ ไม่ต้องคิดมาก

พอตอนอินสตอล เวรกรรม จริงๆ มีหนี่งโปรแกรมคือ iMovie '08 ไม่ยอมลงบนซีพียู G4 ความจริงเราเคยรู้อยู่แล้วก็ลืมไปแล้ว
เราไปค้นดูบนเว็บ ความจริงก็มีวิธีแก้ แต่ขี้คร้านจะลอง เพราะกลัวมันทำมีข้อพกพร่องตอนอัพเดทซอฟต์แวร์ออนไลน์ ช่างหัวมัน เพราะตอนนี้ยังไม่คิดจะใช้ตัวนั้น ซื้อมาเพราะเราติดใจโปรแกรม iPhoto เป็นหลัก แบบนี้สงสัยจะต้องใช้ตัวอื่นให้คุ้มเสียแล้ว ส่วน iWork ยังไม่ได้ซื้อ แต่ก็จะซื้อวันหลัง เพราะจะต้องใช้ KeyNote แค่อย่างเดียว แต่เอาไว้ก่อนก็ได้ อย่างอื่นใช้ NeoOffice ซอฟต์แวร์โอเพ่นซอร์สฟรีไปแทนสบายๆ