Last post for B.E. 2551

Last day of the Buddhist Era (B.E.) 2551, alias so called 2008, was not so special today, although I spent most of the day downloading gigabytes of softwares and updates for my 2 notebooks, an unusual task. In the evening, it 's home cleaning time. Some items have not been cleaned for a year or so already. Then it 's a one hour of "walk about" session.
After this post, I plan to do some jogging along the small road in my home for a while, and then perhaps to sit and meditate across the year's end. Hope it works out as planned. But I just "hate" noise of fireworks that people lit up tonight, I expect more around midnight.

Something just popped up in my mind, and I felt like I should note it here. I heard for some time that some expert had recalculated the calendar and said that the year that we called B.E. 2551 in Suwannaphum was actually B.E. 2501. Got to blame ancient Sinhalese kings :-) for they frequently reset their calendars when they newly assumed the throne in Serendip (Ceylon, i.e. Sri Lanka) so astrological experts goofed up about counting the year. Never mind, whatever people agreed upon is "unreal", not ultimate truth.

King Naresuan 's Wat

There are many Buddhist monasteries in the former capital of Ayutthaya Kingdom that are historically important in the biography of King Naresuan the Great (then known as King Nares). A noted one is called Wat Pakaew, of the famed abbot Somdej Phra Panarat. According to Thai history, around 5 centuries ago, he was the one who asked for royal clemency for a number of Thai officers just after "the battle of the royal duel on elephant backs". Not in history book, he was the one who penned the widely used Pali chanting poem which praised the 8 victories of Lord Buddha, or the "Pahoong" verses.
Wat Pakaew was also the site for the royal cremation of King Naresuan 's body. Many people believed that Wat Pakaew was renamed Wat Vorachet (The name means the monastery of the royal brother). I had wanted to visit the Wat 's ruins for some time. Only recently did I have time to visit the temple. I noticed a spine-shape pagoda there, which I though looks like those present at Wat Po in Bangkok, where they housed relices of high ranking princes of the Rattanakoin era (Bangkok). I thus rationalized that this pagoda to the north of the central Prang might be the one which hold relics of King Naresuan, after the royal cremation ceremony. There is also a shrine dedicated to him at that Wat as well. There are some monks living in this Wat now, which is a small good news.

การเก็บสำเนาแฟ้มข้อมูลไว้ใน จีเมล์ โดยใช้ จีสเปซ

Firefox มี plugins จำนวนมาก และหลายๆตัวน่าสนใจ ตัวหนึ่งที่อยากจะหมายเหตุไว้ตรงนี้ เพราะเพิ่งลองใช้มา ก็คือ GSpace ใช้เก็บข้อมูลไว้ในพื้นที่จีเมล์ของเราได้ เป็นเน็ตเวอร์คไดรฟ์สำรองได้เป็นอย่างดี
การเก็บแฟ้มบางแฟ้มไว้บนเครือข่ายอินเตอร์เน็ตมีประโยชน์ เพราะเป็นการเก็บสำเนาข้อมูลไว้ เผื่อเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเก่งที่ใช้ประจำเสีย ต้องหันไปใช้เครื่องอื่น ที่ปกติจะไม่ได้ใช้(ดังนั้นแฟ้มข้อมูลอาจจะไม่อัพเดท) จะได้มีแฟ้มบางแฟ้มที่สำคัญไว้ใช้ได้ จะไว้ในทัมป์ไดรฟ์ ก็ไม่ชัวร์ ยังอาจจะเสียได้ หรือ ทำหาย หรือไม่ได้พกไปทุกที่ เราสามารถใช้ GSpace ในการส่งข้อมูลไปเก็บ หรือดึงกลับมาใช้ได้ (แต่ดูเหมือนจะมีข้อจำกัดเรื่องขนาดแฟ้ม แต่ยังไม่ได้ลองดูว่าเท่าไรถึงจะใช้ไม่ได้ และก็ข้อจำกัดเรื่องแบนด์วิธที่จีเมล์จำกัดให้ใช้ในแต่ละวันอีกด้วย)

เพิ่งอัพเดทไฟร์ฟอกซ์มา แต่ก็ใช้ได้ ปลั๊กอินตัวนี้ไม่พบว่ามีปัญหา

Good things before New Year day

I want to document some merits for this month of December. I donated some money to help building a meditation hall for a temple in Lampang. I also donated some to join my friend 's drive to buy water purification sets for several forest monasteries in the NE Thailand. Additionally, I bought 2 toys, one for boy and the other for girl, to join a drive to collect Christmas presents for Pakkred Orphange in Nonthaburi, as organized by my daughter's English teacher at ANS. My daughter and my wife each also bought something for the kids as well. Xmas is an international holiday day now, thus I am pleased to share happiness to the disadvantaged ones. Next week is also my routine schedule to donate blood, once a trimester.

It 's good thing to talk about good deeds. If anyone is pleased with such good news above, the person immediately gets the merit as a pleasure in one's heart. Thai Buddhists would normally say the Pali word "Anumodhana" upon hearing that, which roughly means "(I am also) delighted".

A personal feat

I 'd like to note my small personal feat last Saturday. I could meditate in diamond cross-legged lotus seating position ( ขัดสมาธิเพชร ) for 1 hr and get a fair concentration while listening to two mp3 tracks of the late venerable Luangpoo (Holy grandfather) Sim 's preaching. The last time I did this I could sit only for 30 min at most. Luangpoo Sim always ordered his followers to sit in this position. So I regard him as a teacher who taught me how to sit in this position, the same position that the Buddha did when he became enlightened 25 centuries ago. During the meditation, I did not feel much pain as before. However, after the session I had to sit still for about half an hour to recover from the aching ankles.

A picture of Luangpoo Sim 's (wax) statue in this seating position is posted here as a reference in case someone might want to try it. I copied it from somewhere I have already forgotten. But I want to thank the picture 's owner here. (I don't think my non-commercial mirroring of this image here will violate someone 's copyright, as far as my interpretation of a Thai law is concerned.)

Congrats to Mr. Abhisit

I think I was among most people in Bangkok, if not in entire Thailand, to feel a bit relieved that Mr. Abhisit Vejjajiva won a majority of parliamentary votes to become the next Prime Minster of Thailand, awaiting royal endorsement in a day or so. Congratulations to him. (I put up a link to his official website above.) He is a man of good moral and political standard, on top of good international education, so I personally think that he is the best qualified person at the job at this time (or for few past decades). Thai politics has its up and down cycles, much like a (mathematical) Sine curve, and I hope that we are now in a swing upward leg. I 'd also to take this chance like to thank Mr. Nevin for his sacrifice for the country. Although some political storms may be still coming but the economic storm is much bigger and should be concerned. I hope that the concern will cause political incitations by certain groups of people to be less. I hope the new PM have stamina to shoulder tough and hard works ahead.

An image to ponder and be enlightened

My wife gave me a framed picture as a small birthday gift. Actually she bought two from MBK center in Bangkok and offered to give me both, but I just chose only one I like better so she kept the one for herself. Both of them are beautiful. A low resolution image of the one I chose is shown here just to give reader some idea. I though it has several implied meaning, as Thai would say it has hidden Dharmma enigma. I don't know whether the photographer intended or not, perhaps he just thought that the golden and the brown colors showed good contrast, or that there were good distinction between the soft texture of the lotus flower and the solid mass of the Buddha image. I though of the (Buddhist philosophy oriented) meanings in at least 3 ways:-

First, the wilted and discolored lotus flower was earlier a fresh brightly colored flower, but then it naturally decayed with time. This clearly showed the fact that everything has its start, its temporarily stay, and then its end (die). (In this regard, according to a story in Tipitaka scripture, at least a monk 25 centuries ago could become an Arahant by looking at wilted flower.)

Second, the lotus is one entity, the Buddha statue is another entity. Although there was somebody putting the flower in a hand of the seated statue, the statue did not feel pleased or displeased. Whether the flower were beautiful, or later wilted and rotten away, he did not care nor took possession that the flower in his hand as it belonged to "me". The "well-stabilized" mind thus maintain serenity and happiness.

Third, the lotus in the hand of the seated statue can be considered as analogous to the "observer", or the "knowledgeable mind". The statue is the physical structure of the body. The mind is one part, the body is another part. They are completely separate entity. What is called a "man" is unreal, since it is a composite entity that can be broken down. (Just like a car is not real, since an unassembled car is nothing more than a heap of spare parts.) In addition, the mind is impermanent, it naturally changes with time. The "knowledgeable observer", once brightly lit, can become dimmed mind sphere. If once "fully realized" that the mind is impermanence and can change itself, that the mind is suffering, is the cause of suffer, and is uncontrollable, a person could proceed from Anakami into an Arahant, and thus can be called "an enlightened one". Mind of an Arahant is free of 10 Kilasa (mental tints), and are in the serene happiness called Nirvana.

I can not think of a fourth aspect yet.

About the Economist 's current articles

Two decades ago, I regularly read several magazines when I was far away from home and need to keep up to date of what 's happening at home on the other side of the globe. I remember that most of the time whenever there was news about my country, on any media though, it 's usually a bad news, or kind of tasty news favored by foreign reporters that tried to show how stupidly-looking or uncivilized my country or society was.

Today I just found the news that the current issue of the Economist magazine will not be available for sale in Thailand, due to self-censoring by the local distributors. I was curious and checked out some of the their articles. As usual, the articles hastily summed up decades of political history in Thailand based on foreigners' viewpoints. A number of "facts" presented in them were not accurate. No value of oriental culture were weighed in their analysis and the writers were not aware of the spiritual state or beneficial mindfulness of some Thai people they mentioned. Nor did they elaborate how disgustingly corrupt some Thai politicians were. I don't agree to a number of the authors' viewpoints. In Thai language, we have a catch phrase, "wrote things up after just staring at the candle flame (in a meditation)", which means that the writers were not inside the situation and wrote things up by their imaginations from a far away place. In general, I found the articles to have rude tone and not worth reading by Thais. I did not bother to post a counter comment at their website but to write my blog here instead.

Note added:-
Few days later (after the initial post), Thailand 's Foreign Ministry send a protest letter to the magazine 's about the publishing of two articles as distorting and explained the issues. I doubt that the authors or the editor(s) "got" it (inside their brains), but I do not care.

เรื่องของหนังสือพิมพ์

ข่าวที่อ่านเจอสองสามวันนี้ ที่ผมรู้สึกสนใจก็คือข่าวบริษัทยักษ์ทางด้านสื่อหนังสือพิมพ์อันดับสองของสหรัฐ ยื่นขอพิทักษ์ทรัพย์ เพราะเป็นหนี้คิดเป็นเงินไทยกว่า สี่แสนห้าหมื่นล้านบาท มากกว่าสินทรัพย์ที่มีอยู่ ข่าวนี้ทำให้เห็นได้ว่า หนังสือพิมพ์กระดาษที่เราเห็นวางแผงทั่วไปนั้น ต้นทุนสูงมาก และก็มีแนวโน้มที่จะค่อยๆหายไป แต่สื่อบนเว็บจะมาเป็นหลักแทน (อย่างไรก็ดี การหายไปของหนังสือพิมพ์กระดาษในอนาคต จะกระทบรายย่อยที่เป็นสายส่งหนังสือพิมพ์และเจ้าของแผงด้วย ไม่ต้องสงสัย) ส่วนสื่อออนไลน์นั้น แม้ต้นทุนต่ำ แต่ก็ยังขายโฆษนาไม่ได้มากนัก

ข่าวที่เกี่ยวข้องกันอีกชิ้นหนึ่งคือว่า มีข่าวว่า นักข่าวสื่อมวลชนที่มีสถิติโดนจำคุกทั่วโลกมากถึงประมาณ 40% ก็คือสื่อออนไลน์ และประเด็นที่น่าสนใจก็คือ เขาเตือนสติไว้ว่า คนเขียนบล๊อก (และผมว่าน่าจะรวมคนเล่นเน็ตอีกเป็นจำนวนมากหรือส่วนใหญ่ที่ไปโพสต์คอมเมนต์ที่ต่างๆนั้น) ก็ถือได้ว่าเข้าข่ายเป็นสื่อมวลชนเช่นกัน

เรื่องนี้ผมรู้ตัวและระวังอยู่แล้ว บล๊อกเกอร์อยู่ในกลุ่มที่ต้องระวังเพราะแนวโน้มมันสูงที่คนเขียนอะไรที่ไม่ระวังจะโดนข้อหาละเมิดต่างๆ (ไม่ว่าจะเป็น หมิ่นประมาท หรือว่า ละเมิดลิขสิทธิ์) แม้ว่าตอนเขียนจะระบายออกมาอ่านเองมากกว่า แต่เมื่อให้คนอื่นมาอ่านได้ก็จัดเป็นสื่อมวลชนไปโดยปริยาย ดังนั้นผมจึงพยายามไม่เขียนอะไรที่วิพากย์คนอื่นในแง่ลบ หรือไม่ระบุชื่อคนหรือหน่วยงานมาตลอด และอีกอย่างหนึ่งก็คือรู้ตัวว่าหากมีโทสะก็จะไม่เขียนอะไรออกมา หรือหากเขียนออกมาแล้วเมื่อรู้สึกตัวก็จะรีบมาลบบล๊อกออกไปเสีย และก็จะไม่ก๊อปอะไรๆของใครมาลงในนี้ นอกจากนี้ อะไรที่อยากจะเขียนแต่ไม่สมควรโพสต์ด้วยสาเหตุต่างๆมันก็จะอยู่แค่ในไดอารี่บนเครื่องโน้ตบุ้คผมเท่านั้นเอง

Smiling moon

Many people mentioned of the smiling moon they saw last night. Some people send e-mails to their friends, with the photos they took. I also found a post in a friend 's blog (link given above). The celestial phenomenon seemed to give every Bangkokian who saw it a rare smile these days. Here I join my smile to spread the words around in the blogosphere. We, Thais, still have some hope and smiles while buried in this serious political situation.

(Photo credit : A copy of the picture posted in my friend 's blog)

Addendum:-
After I wrote the first part of this post, few hours later the high court ruled to disband 3 government parties. Then in the evening, as I watched on TV the royal guards' marching in front of H.M. at the Royal Plaza for his coming birthdays in the next 3 days, I had an impression that everything would be over by that day. A couple hours later, it was announced that the siege of the two airports would end tomorrow morning. Finally, the much predicted serious bloodshed seems to have been thwarted. I now feel relieved. The hugh financial losses for people and the country will come soon, but not to worry too much for now.

Pennywort juice: my favorite herbal drink

It 's been quite some time that I have not had pennywort herbal drink, or น้ำใบบัวบก in Thai. Due to floods in several regions in Thailand this year, pennywort was rarely available in the markets. In traditional medicine, its juice is used to help curing of internal injuries. I just used it as refreshment. It 's been my favorite daily drink, but with some sugar added. Today I am glad that I could have pennywort drink again. It 's a tiny bliss to relieve me temporarily from daily stress. I also don't want to watch news these days.

Thailand's organic rice farming

I watched TV few nights ago: there was an interview of a Mr. Decha Siribhatr, a recognized outstanding exemplar of Suphan Buri, who is a founder of Khao Khwan Foundation (or มูลนิธิข้าวขวัญ in Thai), and the Farmer School โรงเรียนชาวนา. By using organic farming, rice farmers can actually earn money and make a decent living.

I felt like I 'd like to find time to visit the foundation and learn the art of organic rice farming some time in the future.

Useful links I found (in Thai) are given below:-

http://gotoknow.org/blog/ngos
http://gotoknow.org/blog/thaikm/51109
http://news.cedis.or.th/detail.php?id=3054&lang=en&group_id=1

There are now farmer schools in Nakhon Sawan as well:-
http://www.nsru.ac.th/farmer/

Interesting article: text search

From the article linked above at Google blog, I now learned that the so called วรรณยุกต์ or tone marks or intonation marks in Thai language are technically considered to be equivalent to diacritical marks in other languages by software engineers for text processing.

Losses so far

From the news, for the past 3-4 days, over 100,000 people missed their flights at the Suvarnabhumi International Airport due to its closure by the anti-government protestors. A few hundred mail sacks got stuck. Exports and imports could not be done. All expressed mails, FedEx, DHL, UPS, whatever, can not transport international packages. I also see TV news that Thailand 's NESDB secretariat estimated that economic loss for so far for the country is estimated at 104 Billion Baht. I am afraid that it might cost more if the situation is protracted. Thailand GDP growth for next year (2009) is estimated at 2%. ( I don't believe that number, I feel like it might not be positive. Many factories do not have new orders. And now tourists are leaving, while none coming.) Many Thai people are angry. Some are worrisome and feel helpless. I speculate that when people realize that they will also be financially affected soon too, they will be more stressful.

Ice predicted to be gone from Himalaya in just over 2 decades

I just found this important message in the above link. Another sad scenario in the future not too far away, this one is global though and will affect hundreds of millions of people in India and other countries.
I think Thailand will be affected too, temperature in the northern and northeastern regions should be warmer, even in cool season. And Bangkok may be few meters below the sea level by then.

By that time, if "I" am still alive, I 'm not sure where I will live: certainly not in the central Thailand, more likely in the high-altitude northern or upper northeastern region.

Bangkok Airport under siege

Today, my mind was sadden about the news of the siege of Bangkok International Airport by the anti-government protestors. The protestors are playing a hard ball now and perhaps most of them do not realize that, by interrupting air-transportation, they exposed themselves to misunderstanding and condemnations from international communities and ruined the dignity of the entire Thai nation now. That dignity is even more important than economic losses due to airport closure, estimated around 500 million Baht a day, not to mention inconvenience of stranded international travelers. This action is unacceptable. And for the current situation, I feel like Thailand is inching more toward breaking out a civil war between the groups of people in yellow and red for the cause of only few unworthy politicians. I hope confronting parties would now step back and give in to more reasons. I don't want to see more violence arisen from unreasonable domestic animosity. It 's a bad Karma that we should try at best to avoid.

สถานการณ์บ้านเมือง

สองสามวันมานี้ ผมรู้สึกระวังระไวกับความเป็นไปในบ้านเมืองมากขึ้น (แต่พยายามปล่อยวาง ไม่ได้กังวลมากนัก) คนกรุงและคนในเมืองต่างจังหวัดส่วนมากก็คงเป็นเหมือนกัน ผมก็ได้แต่หวังว่า เหตุการณ์คงจะค่อยๆคลี่คลายไปด้วยดี ตามหลักอนิจจัง ที่ว่าทุกอย่างเกิดมาแล้วก็ต้องดับไปเป็นธรรมดา แม้ตอนนี้ดูยังมืดมนต์ว่ามันจะดับเมื่อไร และเลวร้ายไปกว่าเดิมอย่างไร เหตุการณ์อื่นๆในประเทศก็มี อาทิตย์ที่แล้วโรงงานใหญ่ก็เริ่มปลดคนงานเป็นพันๆคนกันแล้ว เป็นที่น่าสงสาร ในยามนี้ คนที่เป็นลูกจ้างของรัฐ ดูจะได้ประโยชน์แม้เงินเดือนจะน้อย อย่างน้อยก็คงอยู่ไปได้ไม่โดนให้ออก
หันไปดูเหตุการณ์ในต่างประเทศบ้าง ในสหรัฐอเมริกา ทีมงานถ่ายโอนอำนาจให้กับประธานาธิบดีคนใหม่เริ่มทำงานอย่างหนักมาได้สองสัปดาห์ ก็มีการทะยอยเปิดตัวบุคคลหลักๆที่จะไปรับตำแหน่งต่างๆ รวมทั้งที่ปรึกษา และมีการทำแผนงานอย่างเร่งรีบ โดยเฉพาะเพื่อแก้ปัญหาเศรษฐกิจ เพื่อว่าพอถึงเดือนมกราคม ประธานาธิบดีคนใหม่ของเขา จะได้เริ่มลุยงานได้ทันที เราดูแล้วก็นึกอิจฉาประเทศเขา เพราะหันมาดูบ้านเรา เหมือนกับประเทศไทยตอนนี้ไม่มีหัวมาบริหาร แม้จะมีรัฐบาลก็เหมือนไม่มี มีนายกก็เหมือนไม่มี รู้สึกสลดใจ เพราะสังคมของปัญญาชนและคนระดับกลางนั้นไม่ได้ยอมรับรัฐบาลนี้

Genome Annotation workshop in Bangkok

I attended a Wellcome Trust 's genome annotation workshop on "Working with Pathogen Genomes" last week (Nov 10-14, 2008) in Bangkok. It was hosted by Mahidol-Oxford University Research Unit (MORU) at the Mahidol University 's Faculty of Tropical Medicine. Essentially, the course centered on the Artemis software installed on xubuntu Linux PCs. Most teaching staff came from Sanger Institute 's in UK: they are highly skilled professional genome annotators. I appreciate their effort and time coming a long way from Europe to SE Asia for a week to set up the training for us. Teaching asssistants in this workshop were Wellcome 's staff or associates stationed in Thailand, Lao, Vietnam, and Singapore. Most of participants were from Thailand and several Asean countries, one from Australia. Foods were superb. I learned a lot of tricks from them. Very useful. I enjoyed it very much. I also appreciate the nice training facility of MU Tropmed 's Medical informatics unit.
Some Thai people were mentioning of a possibility of organizing a similar workshop in Thai language in the future as well. That would be useful for other people who could not participate in that workshop. And I am willing to give a hand on them if someone would do it.

เศรษฐกิจตกต่ำแล้ว

คำว่า เศรษฐกิจตกต่ำ ดูเหมือนว่าผมจะเคยเรียนเรื่องนี้สมัยประถม เกือบสี่สิบปีมาแล้วละมัง ตอนเรียนประวัติศาสตร์สมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ ๑ หรือในรัชสมัย ร. ๗ ที่มีการดุลย์ หรือให้ข้าราชการออกกันเป็นจำนวนมาก ผมก็ไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องนี้เกิดขึ้นในระดับโลกอีก ตอนนี้เริ่มเห็นแล้วว่า คำกล่าวที่ว่า ประวัติศาสตร์จะกลับมาเกิดซ้ำนั้นเป็นคำกล่าวที่จริง

วันนี้ก็นึกถึงคำว่าเศรษฐกิจตกต่ำนั้นอีก เพราะข่าวบนเน็ตวันนี้พูดถึงประเทศต่างๆ มี recession กันหลายประเทศทั่วกัน จะจีอะไรก็แล้วแต่ ทั้งสหรัฐ ญี่ปุ่น สหภาพยุโรป ส่วนจีนก็ชะลอตัวไปแยะ ส่วนประเทศไทยเอง ปีนี้ก็เริ่มโดนกระทบแล้ว และปีหน้าก็คาดว่า อาจจะมีคนงานไทยต้องตกงานประมาณ ๑ ล้านคน เพราะโรงงานปิด ส่วนบัณฑิตจบใหม่ปีหน้า ๗ แสนคนก็อาจจะมีปัญหาเรื่องหางานทำไม่ได้

เรื่องเศรษฐกิจของไทยขึ้นกับการส่งออกมากไปเนี่ยผมจำได้ว่า วารสาร Fareastern Economics Review เคยเตือนเอาไว้ตั้งแต่สมัยก่อนวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้งเสียด้วยซ้ำ สิบกว่าปีต่อมาก็ประวัติศาสตร์คล้ายๆกับซ้ำรอยอีก เพราะโครงสร้างทางอุตสาหกรรมไม่ได้แก้ และคงไม่มีรัฐบาลไทยไหนจะมีปัญญาแก้ได้ในอนาคตอันใกล้

อีกเรื่องหนี่งคือเมื่อสามวันก่อน ผมไปอ่านเจอบทความจากมติชนรายสัปดาห์เรื่องบัณฑิตจะตกงานนั่น ผมอ่านแล้วผมก็รู้สึกว่าไม่เข้าใจคนในมหาวิทยาลัยต่างๆ เพราะเรื่องนี้พูดกันมากว่าสิบปีแล้ว อย่างน้อยก็ตั้งแต่ก่อนมี พรบ. การศึกษาฉบับปัจจุบันออกมา ผมออกจากแวดวงอุดมศึกษามานานพอควร แต่เอาเข้าจริง เวลาผ่านไปตั้งนาน แต่หลักสูตรต่างๆในสถาบันต่างๆส่วนมากก็ดูเหมือนจะไม่ทำอะไรกัน หลักสูตรส่วนมากที่มหาวิทยาลัยผลิตคนออกมาส่วนมากเพื่อสนองมหาวิทยาลัยและความสามารถเท่าที่มีของบรรดาอาจารย์เอง มากกว่าสนองความต้องการของสังคม หลักสุตรที่ดูจะไม่ค่อยมีประโยชน์ก็ยังคงเปิดกันต่อมาจนปัจจุบัน (แต่หลักสูตรที่ผลิตบัณฑิตทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และวิศวกรรมศาสตร์ยังไม่เพียงพอ สาขาอื่นๆนอกจากนั้นมีมากเกินไป) นอกจากนี้ บัณฑิตที่จบออกมาเป็นจำนวนมากก็มักขาดทักษะที่พร้อมจะทำงานได้จริงทันที ปัญหาเหล่านี้ สมัยก่อนผมมักนึกโทษระบบราชการ แต่จริงๆแล้วคงไม่ใช่ น่าจะเป็นกรอบความคิดของคณาจารย์ส่วนใหญ่มากกว่า ผมเคยได้ยินมาว่า ในบางหลักสูตร มีอาจารย์บางท่านตั้งใจดี พยายามจะปรับปรุงหลักสูตร แต่คณาจารย์ที่เหลือทั้งหมดไม่มีใครอยากทำอะไร ผลที่สุดก็เลยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง นี้ก็เป็นตัวอย่าง และเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา

ว่าแล้วก็ต้องปลง

วันหนึ่งๆกินวิตามินอะไรเพิ่มดี

ไปอ่านเจอบทความข้างบน ที่สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญต่างๆ สรุปว่า วันหนึ่ง ที่ควรกินเพิ่มก็คือ แอนตีออกซิแดนท์ (ก็คือวิตามินซี และ อี) แมกนีเชียม นอกจากนั้นก็พวกมัลติไวตามินและเกลือแร่ประจำวัน พวกนี้ปรกติผมก็กินเป็นครั้งคราวแต่บ่อยๆอยู่แล้ว

ที่ผมยังไม่เคยทานก็คือ
โคเอ็นไชม์คิว คาร์นิตีน กรดแอลฟ่าไลโปอิค
ส่วนคนไทยคงไม่จำเป็นต้องกินวิตามินดีเหมือนฝรั่ง เพราะเจอแดดเปรี้ยงๆทั้งวัน เว้นแต่พวกอยู่ห้องแอร์ตลอดศก

ว่าแต่ว่าพวกอาหารเม็ดเนี่ยแพงชิปเป๋ง