ปลาหมึกบินได้

เพิ่งอ่านเจอว่า ปลาหมึกบินได้ Squids can fly! โดยอาศัยการพ่นน้ำอย่างแรง และระหว่างบิน ก็ใช้ครีบบังคับเป็นปีกได้ด้วย น่าสนใจมาก
ตามไปดูลิงก์เอาเอง

อ้อ ขอพูดนอกเรื่องหน่อย ผมยืนยังจะเรียก ปลาหมึก ไม่ยอมเรียกแค่ หมึก หรือ ตัวหมึก เพราะนั่นมันคือ ink แม้ผมจะเรียนมาทาง ไบโอ ผมก็ไม่ยอมรับการที่พวกที่จบมาทาง ซู (zoology) ที่พยายามจะล้างสมองคนไทย และพวกผมมาตลอด ๓๐ ปีหรอกนะว่า ให้เรียกปลาหมึกว่า หมึก เฉยๆ ผมรู้ว่ามันเป็น mollusk ไม่ใช้ fish แต่ภาษาไทยเราเรียกอย่างนี้มาต้ังนานแล้ว ผมยืนยันจะเรียก ปลาหมึก ของผมต่อไป ทีฝรั่งเขายังเรียกกุ้งประเภทหนึ่งว่า crayfish ได้เลย พวกกุ้งมันไม่ใช่ปลาซะหน่อย เขาก็ยังเรียกได้ เช่นกัน เอวัง

Workers working hard against capitalistic injustice : "Try Arm"

What happened if thousands of skilled workers who worked for decades for an international company were unfairly laid off ? They would feel bitter and fight back ? What if they lost ? Well, some of them might start their own cooperative venture in order to help feed their families. That is how a new local brand of Thai quality lingerie for females, Try Arm, started. The logo of this brand is a raised fist showing their strong determination to fight their destiny and survive. You can guess by yourself from the rhyme of their brand whom they were working for and which company mistreated them.

If you want to support them, please go ahead. Their merchandises are cheap but the quality should be about the same as those of the international brand. (Unfortunately, I can only give them moral support by writing this blog for I can not use their products.)

I wished more Thais would be like Anek Navikamoon

Above link is toward a Thai article in a Thai magazine, Sarakadee, featuring a prominent conservationists known countrywide for his passion of old stories about Thai art & culture, folk history, people of former generations. Anek Navikamoon, is an author of over 148 books (non-fiction), based entirely on his decades of his detective-like investigations, interviews old people, and photographing in order to record on old stories. He has established a small private museum, House of museums. I admire him. This magazine covered him 20 years ago, and now again 20 years later, with an outstanding award given to him.

If Thailand had more people with exertive passion for worthy things like him, our country would be in much better shape.

Thai malpractice bill draft

Today news from BusinessWeek wrote about the Thai malpractice bill under draft (link given above), with incomplete information, flawed Westerners' viewpoints and far from familiarization with Thai generosity-centric cultural background. To my chagrin, the writer of that news' piece seems to be a Thai. Of course, American readers are that magazine's prime audience, not Thais on the other side of the globe.

I am not a medical practitioner but I have recently heard some of my doctor friends personally voicing their serious disagreement to the current draft under a westerners' model. They said they are being sued already in civil courts once in a while for allegedly giving insufficient care to some demanding patients without this draft law in effect yet. This draft law would make them quit their jobs for they are already fed up with some of those greedy people.

From what I read in Thai newspapers, I don't like the current draft version which will open up a much bigger pandora box of American style law suits against doctors, nurses, assistant medical staff, emergency aid-workers, any passer-by who helped accident victims, etc.

I agree that there should be a law to help some people. But a new version of the bill must make it less likely to be exploited by some bad persons who will likely exploits loopholes on the system for personal financial gains and wreak havoc on the kindness of Thai society. Thai health workers often give free medical assistants, or just for 30 Baht (< $1 USD) a visit charge for a government hospital treatment of any diseases including AIDS (i.e. expensive drugs), they could be naively sued for anything if patients are not satisfied. A non-technical committee proposed in the draft to look into the claims will have no medical experience to deal with those claims. In the current draft bill, doctors, aid-workers and emergency help volunteers will be practically treated as guilty unless proven otherwise later. The system may pay to the claimants upfront, regardless of the validity of the claims. The claimants can still sue in a civil court on top of their getting compensation from this new system. So it will be double whammy for any claimants.

This present draft is discouraging for medical workers in Thailand. In the end, everyone in Thailand will suffer. Helps of good heart will be gone from the Thai society, only financial gains will be the essence. Everyone will sue for their right to get paid. I for one, will not stop my car by to help any accident victims on the road.

Thai people smart enough have been fed up with too many free items given by Thai governments to buy votes for their parties already:- e.g. some free-bus, free-train, free-eletricity (to a level), free water supple (to a level), cheap free medical healthcares. (We also shoulder over 1 million illegal immigrant workers and war-refugees on their medical costs). We are already using our children's money to pay for our "extravaganza" today.

Bangkok's new place for contemplation

Bangkok has a new public "garden", Buddhadhasa Archive, also known as Suan Mokh of Bangkok, locating at the Railways Garden, near Chatuchak Park. It 's aimed to be a place where people can come to meditate, study works of Buddhadharsa Bhikku. This place was made possible by volunteers and public donations. There will also be weekly Yoga course and music shows from Mahidol University College of Music as well. In addition to Buddhists, people of all faiths are welcomed.

Luncheon with teachers

Once a year, our high school class would organize a luncheon with our former teachers at different exotic places in and around Bangkok. This year we set the venue at Dusit Thani hotel, on the top floor restaurant. It 's a nice atmosphere and feeling. Many of my teachers were anxiously waiting for this luncheon, for at their age, it 's not often that they would go out of their homes for social activity. Some of our former teaches who had came to our luncheon in the previous years can not come anymore, for ever. I believe it is a show of good spirit of our alumni who wanted to share our energetic appreciation to our teachers in their post-retirement life. Our teachers also showed their loving care to us with their concern and inquiry about our health, or family. The event reminded us of old fond memories almost 40 years ago.

During the luncheon, our class also invited a very famous Thai singer, Mr. Suthep, over to give his genuine 60s - 70s vocal. His voice is still very good. Comparing his natural and charming style to the current style sung by teenage singers we commonly encounter nowadays, I feel the latter style quite unnaturally over-pretending and too much exertion, trying to westernize their vocal of Thai song, and I don't like that.

ห้องน้ำ

ไปเจอห้องน้ำที่ชั้น ๒๒ ของ โรงแรม ดุสิตธานี ให้ความรู้สึก ตลกดี เสมือนหนึ่งยืนฉี่ แบบเย้ยฟ้าท้าดิน บางคนบอกว่า ฉี่ไม่ออก รู้สึกไงไม่รู้
ลองคิดดูว่า เมื่อราว ๔๐ ปีก่อน ที่นี่เคยเป็นห้องน้ำบนยอดตึกที่สูงที่สุดในประเทศไทย คงไม่คิดว่าจะท้าทายสายตาคนจากตึกอื้นๆละมัง เพราะสมัยนั้นคงไม่มีตึกอื่นๆ
ผมพบอีกว่า ภาพวิวของกรุงเทพถ้ายมาจากหน้าต่างหน้องน้ำนี่เอง

This is an unusual men 's restroom on the 22nd floor of Dusit Thani Hotel in Bangkok. Four decades ago, this was on the top floor of the tallest building in Bangkok. It looks funny, giving a strange airy feeling for users. Some people said they did not feel like using it.
I also discovered that a familiar Bangkok skyline view of Sukhumvit road from Lumbini park I had seen were likely taken from a window from this location.

Thai capital should be planned to move within the next decade

In this VDO, dated February 2010, a famous Thai scientist, Dr. Arj-Ong Jumsai Na Ayutthaya, suggested that the Thai capital be moved, to escape from encroaching sea level that will cause future problem for the city's clean water supply. A good location for the new capital should be on a plateau of at least 100 meters above a mean sea level and has no geological fault line in the area. He urged that the city be moved within 10 years. He cited a location in North East, perhaps in an area near Korat as an example.

I think so far politicians have not heard his advise yet.

ปัญหาของการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย

เดี๋ยวนี้แม่ค้าส้มตำบางคนที่สาวหน่อยก็จบปริญญาตรี อย่างเจ้าส้มตำใกล้บ้านผม ลูกสาวเขามาช่วยแม่ขายด้วย
ผมเลยคิดสงสัยว่า การศึกษาระดับปริญญาตรีไทยเสียเปล่ามากเกินไปหรือเปล่า

ผมไม่ได้เห็นแย้งที่คนมากขึ้นเรียนได้ถึงมหาวิทยาลัย อันที่จริงเป็นเรื่องดี
แต่ผมมีความรู้สึกว่า มหาวิทยาลัยของเรา ไม่ว่าปริญญาระดับไหนก็ตาม เรียนไปก็ไม่คุ้มค่าทั้งเงินของผู้ปกครอง และเงินภาษีของรัฐที่ไปสนับสนุน และเวลา ที่เด็กเสียไปนั่งเรียนอยู่หลายๆปี ความฉลาดของเด็กก็ไม่ได้ดีขึ้นมากนัก ความรู้ที่เรียนมาส่วนมากเรียนแล้วก็ลืม ไม่ได้เอาไปใช้ต่อยอด จบอะไรมาก็ไม่รู้ตลาดไม่ต้องการ หลักสูตรส่วนหนึ่งก็ไม่ได้มาตราฐาน อาจารย์บางส่วนก็อาจจะไม่ได้มาตราฐาน การวัดผลก็ปล่อยๆเกรดออกมาให้จบๆไป ไม่มีการเน้นเรื่องจริยธรรม คุณธรรม และเมื่อจบปริญญาแล้วยังทำงานไม่เป็นก็มีอีกแยะ คิดเองไม่เป็นก็แยะ เข้าไปทำงานบริษัทต้องฝึกอบรมต่ออีก
ฝรั่งเองเขาก็เริ่มมองการศึกษาของอเมริกาว่ามีปัญหา แต่คงไม่ร้ายแรงเท่าเรา

Good Non-fiction European VDO series

Now it is raining daily in Thailand and I found that I prefer to exercise by biking in my home office rather than getting wet outside. While doing so, I used to listen to iPod (Dhamma talks more frequently than classical music), or reading non-fiction books. Now I switched over to watched VDOs from my MacbookPro via Miro open-source and free software. Miro is a great software, esp. some of the links given are good.

I like to watch one series in particular, weekly English excerpt of Euromaxx, a German series about culture, designs, music, arts, lifestyle. I think this program opened my eyes a lot. There are over a hundred downloadable episodes, so far, I think I have watched only half of them. But each episode gave me useful ideas. If I were younger, or just a college kid, I would rather grow up wanting to be a designer, or an architect or an artist, and life might be less boring than this. I wish some Thai kids watched this program for they would have more creativity in their heads after they grow up.

Good readings for science graduate students

I have found some useful readings and would like to keep them handy here, with links to abstracts (and then full papers).

Erren TC et al 2007 Ten simple rules for doing your best research, according to Hamming. Abstract here:-

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17967054

Gu, J, and Bourne, PE 2007 Ten simple rules for graduate students.
Abstract here:-

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18052537

Bourne, PE et al 2008 Open access: taking full advantage of the content.
Abstract here:-

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18369428

Corpas, M. et al 2008 Ten simple rules for organizing a scientific meeting.
Abstrat here:-

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18584020

Whitesides, GM. 2004 Whitesides' Group: Writing a paper.
Link here:-

http://202.198.131.190/downloads/jiao'an/Writing%20a%20Paper.pdf

Keshav, S. How to read a paper.
Link here:-
http://blizzard.cs.uwaterloo.ca/keshav/home/Papers/data/07/paper-reading.pdf

Bourne, PE & Korngreen A 2006 Ten simple rules for reviewers.
Abstract here:-
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17009861

Vicens Q, Bourne, PE 2007 Ten simple rules for a successful collaboration.
Abstract here:-
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17397252

วิวัฒนาการของวารสารวิทยาศาสตร์ที่ควรจะเป็น

ไปเจอลิงก์น่าสนใจ เป็น VDO มีผู้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับ "วารสารวิทยาศาสตร์" ในอนาคต เพราะว่าปัจจุบัน ข้อมูลต่างๆ ที่มีแยะมาก มันแสดงไว้ใน พีดีเอฟ เปเปอร์ ยังไม่พอ เขาเสนอแนวคิดเอาไว้ น่าไปฟังดู

Beyond the PDF

และก็มีบทความของเขา
What do I want from the publisher of the future ? by Philip E. Bourne

มหาวิทยาลัยในอเมริกาล้มเหลวอย่างไร

เมื่อไปอ่านข่าวตามลิงก์แล้ว ก็มีความรู้สึกว่า มหาวิทยาลัยในไทยอาจจะมีแนวคิดจะตามแนวอเมริกา ถ้าไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านก็ท่าจะดี

บวกกับหนังสือแนวทางการศึกษาแนวพุทธที่เมืองไทยมีอยู่หลายเล่ม

a view of one of my bookshelves

I just found a website collecting nice pictures of beautiful bookshelves and bookstacks; linked here. That 's a nice website for bookworms, like me. So I feel a knack to put up an old picture of one of my bookshelves at home in my blog too.

I think I have a couplel thousand books in several bookshelves around the house. But they are scattered in many rooms, as well as in a smaller house behind my main house too. It would be a dream to put them together and form a nice home library. But I am running out of time and can not do that as I 'd love to.

มีการปล่อยแตนเบียนเพื่อทำลายเพลี้ยแป้งที่ขอนแก่น

จากข่าว ลิงก์ข้างต้น
มีการนำเข้าแตนเบียน parasitic wasp, Anagyrus lopezi ที่นำเข้ามาทดลองเลี้ยงขยายพันธุ์เมื่อปีกลาย จากต่างประเทศ และได้มีพิธีปล่อยที่ ขอนแก่น จำนวน 250,000 ตัว โดยปล่อยเป็นคู่ เพื่อให้ไปจัดการกับเพลี้ยแป้ง ของมันสำปะหลัง cassava mealybug ที่ตอนนี้ระบาดในภาคอีสาณ ประมาณ 1.6 ล้านไร่ หรือประมาณ 200,000 hectares

รู้สึกว่าดี ที่มีการใช้ การควบคุมทางชีวภาพ (biological pest control) แทนการใช้ยาฆ่าแมลง

ไปได้หนังสือธรรมะมาใหม่ (2)

สองอาทิตย์ก่อน ไปได้หนังสือจาก มหาจุฬาบรรณาคารมา ๑ เล่ม พลิกๆดูแล้ว เห็นว่าน่าอ่านดีคือ

หนังสือชุด ฉลาดรู้ธรรม
เล่ม ๑ ตอน วิเคราะห์ ทฤษฎีว่าด้วยการอ่านพระไตรปิฎกและอรรถกถา ฉบับทดลองนำเสนอ
โดย
นาวาเอก(พิเศษ) ทองย้อย แสงสินชัย ร.น. ป.ธ. ๙
อดีตผู้อำนวยการ กองอนุศาสนาจารย์ทหารเรือ

ผมอ่านผ่านๆ น่าอ่านดี

โดยหลักคือท่านวิพากย์ ค้านความเห็นของอาจารย์มหาวิทยาลัย คนหนึ่งว่าท่านไม่เห็นด้วยอย่างไรบ้าง

ผมคิดเอาเอง จากความรู้สึกคร่าวๆ ก็คือ นักวิชาการไทยส่วนมาก มักโดนฝรั่งล้างสมองมาโดยไม่รู้ตัว (ผมก็โดน) บางทีก็ไม่เข้าใจอะไรลึกพอ ก็เต็มไปด้วยทิฏฐิ ซึ่งแปลว่าความเห็น (ตัวเองก็โดนตัวเองด้วยอีกแหละ) และบ่อยครั้ง การแสดงความรู้ออกมาก็มีโมหะแทรก และการอยากรู้เรื่องวิชาการ ก็มีโลภะแทรก (ผมโดนเองอีก) ทำได้ทุกอย่าง (ผมเองสมัยก่อนก็ยอมผิดศีลข้อ ๑ ฆ่าสัตว์ทดลองมาแล้วแยะ เพราะอยากรู้ แต่ตอนนี้เลิกแล้ว) นักวิชาการที่เป็นชาวพุทธจึงต้องสำเหนียกให้มาก

ไปได้หนังสือธรรมะมาใหม่ (1)

เมื่อวันอาทิตย์ไปแวะร้านมหาจุฬาบรรณาคาร ได้หนังสือเล่มเล็กๆมา ๒ เล่ม เล่มใหญ่ๆมาอีก ๒ เล่ม แต่วันนี้จะพูดถึงหนังสือเล่มเล็ก ๑ เล่มก่อน เพราะเพิ่งอ่านจบไปเมื่อสักครู่ หนังสือนี้ชื่อว่า

หนังสือธรรมะทรงคุณค่า ปฏิปัตติปุจฉาวิสัชนา
ปุจฉา: พระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล)
วิสัชนา: พระอาจารย์ มั่น ภูริทัตตเถระ

เล่มละ ๒๐ บาท จัดพิมพ์โดย ธรรมสภา

ดีมาก เหมาะสำหรับนักปฏิบัติ และนักปริยัติที่ปฏิบัติด้วย
อ่านแล้วเข้าใจสภาวธรรมได้ดีมาก ผมเชื่อคำอธิบายของท่าน

หนังสือเล่มนี้ก็เป็นหนึ่งเล่มที่ผมซื้อไว้เพิ่มเป็นพิเศษในชุดที่จะฝากเพื่อนไปถวายครูบาอาจารย์แทนตนเองที่อีสาณองค์หนึ่งด้วยเล่มหนึ่ง เพื่อท่านจะได้ไว้ให้พระและโยมได้ศึกษาพิจารณาต่อไป

บริจาคเลือดประจำไตรมาศ

ไปบริจาคเลือดประจำไตรมาศเมื่อเดือนที่แล้ว ความที่ยุ่งๆเลยไม่ได้โพสต์

คิดว่าตนเองคงจะบริจาคได้อีกไม่กี่ครั้ง เพราะมีแผนออกป่าราวๆกลางปีหน้าเป็นต้นไป อาจจะต้องเลิกบริจาคด้วยเหตุหลายอย่าง ที่สำคัญคือสภากาชาดคงไม่อยากรับเลือดจากคนที่จะโดนยุงป่ากัดเป็นประจำ

รูปนี้ขำดี ถ่ายไว้เอง

ผมถ่ายไว้หลายเดือนแล้ว อยู่ในมือถือ เพิ่งเอามาโพสต์ เห็นแล้วขำดี แต่อย่างไรก็ตาม
ก็ต้องขออนุโมทนา แม่นาคพระโขนง วัดมหาบุษย์ ที่ทำบุญบริจาครถพยาบาล ให้รามา

คนที่ตายไปแล้วก็จริง แต่ผลบุญ และความดียังมีหลงเหลืออยู่นะ

ปั่นจักรยานอ่านหนังสือ

ช่วงนี้ฝนตกตอนค่ำๆ ออกกำลังกายนอกบ้านไม่สะดวก ก็เลยออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานอยู่กับที่ในห้องทำงาน ใน โฮมออฟฟิส ที่บ้าน มีแอร์ด้วย แต่กระนั้นก็เหงื่อออกโซ่กไป

ก่อนหน้านี้ผมมักจะอ่านหนังสือทั่วไป สารคดีวิทยาศาสตร์บ้าง นิยายธรรมะบ้าง ต่อมาก็สลับ ไปดูวีดิโอ จาก Miro บนเครื่องโน้ตบุ้คบ้าง ฟัง mp3 บ้างจากไอทูนบ้าง (ไอพ๊อดมันเจ๊งไปแล้วไม่อยากซื้อตัวที่สาม)

ระยะหลังนี้กลับมาฟังเทศน์หลวงพ่อฤาษีลิงดำบ่อยๆ ท่านจิตโตบ้าง หลวงพี่เล็กบ้าง บ่อยๆ ก็เลยนึกอยากไปบ้านซอยสายลม วันเสาร์ที่ผ่านมาก็เลยได้ไปที่นั่น ไปได้หนังสือมาหลายเล่ม ราคาไม่แพง ส่วนมากเล่มละไม่เกิน ๕๐ บาท ซื้อมาดูเหมือนจะ ๕ เล่ม ยังไม่ถึง ๒๐๐ บาทเลย จากนั้นก็ไปถวายสังฆทานหลวงพี่เล็ก และกราบถามปัญหากัมมัฏฐานจากท่าน ที่แถวอนุสาวรีย์ชัยฯ ท่านก็เมตตาตอบให้แบบตรงใจทีเดียว ไม่เคยเจอองค์จริงท่าน เคยเห็นแต่ในรูป หรือฟัง mp3 เจอท่านผมคิดว่าผิวพรรณท่านผ่องใสมากเลย

ประเด็นสำคัญที่จะพูดก็คือ ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือเรื่อง "ล่าพระอาจารย์ และ ล่องเชียงแสน" อยู่ ๒ เรื่องในเล่มเดียวกัน เพลินดีมาก สนุกมาก เป็นการถอดเทปหลวงพ่อฤาษีลิงดำ มา บางตอนผมคิดว่าก็เคยอ่านมาแล้วสมัยหลายสิบปีก่อน ได้กลับมาอ่านเป็นเรื่องราวอีกที ความรู้ความเข้าใจเปลี่ยนไป เรามีความคิดอ่านสุขุมมากขึ้นตามวัย(ชรา) อ่านไปได้สักครึ่งเล่มก็เท่ากับปั่นจักรยานได้ ๑ ชม.พอดี เท่ากับระยะทางสัก ๑๓ กม. หรือ เผาพลังงานได้สัก ๕๐๐ แคลอรี่ ก็วางลง แล้ววันต่อไปก็มาอ่านต่อ เมื่อวานไม่ได้อ่านเพราะไปดูวีดีโอ ดร.สนอง บรรยายธรรมะถวายพระบวชใหม่ ดาวน์โหลดมาจากเว็บ หนังสือเล่มนั้น วันนี้ก็ยังอ่านไม่จบเล่มนี้

โดยเฉพาะอ่านในครึ่งเล่มหลัง ตอน ล่องเชียงแสน ผมได้ไอเดียอะไรกระฉูดแยะมาก โดยเฉพาะเรื่องการเมือง เรื่องการทะเลาะของคนในชาติ สิ่งที่หลวงพ่อเทศน์ท่านไว้เมื่อราว พ.ศ. ๒๕๑๘ ไม่ล้าสมัย ปัญหาก็คือ คนรุ่นใหม่จะแทบไม่มีทางเอาหนังสือดีๆแบบนี้มาอ่าน แล้วจะคนไทยได้ปัญญาที่ไหน สิ่งหนึ่งที่ผมได้คิดจากอ่านคำเทศน์ของท่านในตอนนี้ก็คือ การปกครองในระบอบพ่อปกครองลูกของไทยสมัยสุโขทัยนั้น ผมเพิ่งซึ้งใจจากคำเทศน์ของหลวงพ่อนี้เอง ก่อนหน้านี้เรียนมาต้งแต่เป็นเด็กนักเรียน ๔๐ ปีก่อนก็ไม่เก็ท ตอนนี้ผมเพิ่งเก็ทแล้วว่า ระบอบพ่อปกครองลูกก็คือระบอบประชาธิปไตยของไทยเดิมเรานั่นเอง เพราะพระมหากษัตริย์สุโขทัยหรือแม้แต่เชียงแสน ท่านทรงเป็นพ่อเมือง และสมัยนั้นท่านทรงลงไปเยือนราษฎรแต่ละครั้งๆในฐานะพ่อเมือง เป็นกันเอง แต่งองค์ธรรมดาเหมือนชาวบ้าน ซึ่งก็คือเป็นการทำ caucus หรือ ประชาพิจารณ์ กับพสกนิกรโดยตรงเป็นประจำนั่นเอง

ผมเข้าใจอย่างถ่องแท้เลยว่า การปกครองระบบประชาธิปไตยที่ไทยเราไปลอกฝรั่งมาเกือบทั้งดุ้นตอนนี้มันใช้ไม่ดี เพราะปล่อยให้คนไม่ดี คนไม่มีศีล จำนวนมากเข้ามาหาประโยชน์จากอำนาจรัฐ เข้ามาป่วนเพื่อชิงอำนาจรัฐ เข้ามามีอำนาจออกกฎหมายตามอำเพอใจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน เข้ามาเบียดบังงบประมาณหลวงเข้ากระเป๋าของตนและพวกพ้อง คนที่ไม่ดี สามารถโกหกหน้าด้านๆแบบไม่มีหิริโอตตัปปะ ไม่มีความเลวอะไรอื่นอีกที่ทำไม่ได้ เข้ามาในระบอบนี้แยะมาก

ทุกอย่างมีเหตุปัจจัย ผมไม่อยากให้จิตผมมันดิ้นไปมาก แม้แต่ข่าวเรื่องพวกเขมรพมารุกล้ำชายแดนก็ตาม พยายามปล่อยวาง ทุกเรื่องเป็นเรื่องชั่วคราว อย่าไปเครียดกับมัน ปล่อยธรรมชาติจัดการ สมดุลย์จะมาเอง ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ

ลิงก์ไปยังเว็บหนังสือใส่ไว้ข้างบน