ไปงานพระราชทานเพลิงศพอดีตอาจารย์ประจำชั้นสวนกุหลาบ

วันนี้พวกเราไปงานพระราชทานเพลิงศพอดีตอาจารย์ประจำชั้นของพวกเราสมัยเรียนสวนกุหลาบ เมื่อ ๓๘ ปีก่อน ที่ นิคมกระเสียว อ.ด่านช้าง จ. สุพรรณบุรี

แขกของงานส่วนมากที่มาจากกรุงเทพฯหรือจังหวัดอื่นๆใกล้เคียงเป็นศิษย์เก่าสวนกุหลาบ หรือ อาจารย์เก่าสวนกุหลาบ น่าอบอุ่น
ท่านเจ้าคุณ เจ้าคณะจังหวัดอ่างทองท่านก็กรุณามาด้วย ท่านเป็นศิษย์สวนกุหลาบรุ่นผมเช่นกัน

วัดห่างไกลเช่นนี้ ไม่เคยมีงานพระราชทานเพลิงศพมาก่อน งานนี้เป็นงานแรก พระผู้ใหญ่ระดับเจ้าคณะอำเภอท่านก็มากัน




ครูประจำชั้นของเรา สมัย ม.ศ. ๒/๑๒ คือ อาจารย์ ประชัญ ศุภจิตรา เกษียณออกมาทำไร่อยู่ชนบทห่างไกล แต่พวกเราก็ดั้นด้นมาเผาศพท่านจนได้ สวนกุหลาบไม่ลืมกัน ไม่ทิ้งกัน วันนี้ความจริงผมมีธุระ แต่ผมก็ต้องมางานของครูผม

ผมรู้สึกสะเทือนใจ เพราะไม่ทราบมาก่อนว่าท่านป่วย ช่วงอ่านประวัติ คนอ่านที่เป็นลูกๆก็สะเทือนใจ คนฟังก็รู้สึกสะเทือนใจพอกัน น้ำตาคลอออกมาเอง ผมไม่ได้เสียมันมานานแล้ว วันนี้ ผมได้นั่งสมาธิอุทิศส่วนกุศลให้ท่าน ภาวนาขอให้ท่านไปสู่สุคติในสัมปรายภพ

เจอครูเมื่อห้าปีก่อน ที่งานเลี้ยงที่พวกเราจัดให้ครูของเราทุกปี ไม่นึกเลยว่า วันนี้จะมาเจอท่านอีกในโอกาสนี้ เขาเปิดฝาโลงให้เราได้ดูเห็นครูเป็นครั้งสุดท้าย ครูดูสงบน่ิง เหมือนนอนหลับไปเท่านั้น

แก้ง่วง ต้องฟังเพลงมาร์ชชมพูฟ้า

ผมรู้สึกง่วงๆ ก็รู้สึกว่าต้องการหาเพลงมาร์ชฟัง และเพลงมาร์ชที่ผมฟังแล้วไม่เบื่อ ก็คือ มาร์ช ชมพูฟ้า ของ สวนกุหลาบวิทยาลัย ฟังแล้วกระชุ่มกระชวย แอ็คทีฟ ฟังมา ๓๙ ปีแล้ว ปีหน้าจะครบ ๔๐​ปี

ไม่รู้จะไปฟังที่ไหน เสอร์ชกูเกิลก็เลยเห็นว่าที่เว็บของโรงเรียนมีให้ฟัง แต่เอ็มเบ็ดไว้ อยากได้ ก็เลยต้องเปิดดู ซอร์สโค้ดของเว็บเพจอันนั้น และก็มองหาตำแหน่งที่เก็บแฟ้มเพลง ที่เว็บมาสเตอร์พยายามซ่อนไว้ (โทษนะน้อง พี่ขอเหอะนะ) แล้วผมก็เลยดูดเอาเพลงมาจากเว็บของโรงเรียนมาไว้ในไอทูนในเครื่อง MacbookPro i7 ของผม (โดยความขอบคุณ)

(เทคนิคการก๊อปไฟล์แบบนี้ใช้ได้สำหรับก๊อปรูปจากเว็บที่เจ้าของเขาซ่อนไว้ด้วยเหมือนกัน บางทีเขาซ่อนเล่นเอาไว้ใต้อีกรูปหนึ่งที่เป็นภาพโปร่งใส คนก็เลยก๊อปไม่ได้ด้วยวิธีธรรมดา)

จากเว็บของโรงเรียน ผมก็เลยเพิ่งเห็นว่า โรงเรียนอายุครบ ๑๒๘ ปีแล้ว และตึกยาวอายุจะครบ ๙๙ ปี ก็เลย ก๊อบโลโก้มาอีก (เอ จะเข้าข่าย อทินนาทานไหมเนี่ย) มาโพสต์ไว้เนี่ย ฝรั่งเขาเรียกว่า มิเรอร์ คงไม่เป็นไรเนาะ ถือว่าช่วยประชาสัมพันธ์

------
update

ตอนหลังผมไปได้เพลงนี้มาจากเว็บของศิษย์เก่ารุ่นน้อง คุณภาพเสียงดีกว่า แฟ้มใหญ่กว่า ก็เลยชอบรุ่นใหม่มากกว่า

ศิษย์เก่าสวนกุหลาบรุ่น ๙๐ จัดงานมุทิตาจิตให้อาจารย์ผกาวดี

เพิ่งกลับจากไปร่วมงานแสดงมุทิตาจิต ของรุ่นผม คือ สวนกุหลาบรุ่น ๙๐ (Suan 90, SK90) ที่จัดให้อาจารย์ผกาวดี ทิพย์พยอม ที่ท่านสอนพวกเรามา ตั้งแต่ ๓๘ ปีก่อน ท่านเข้ามาสอนที่สวนกุหลาบพร้อมพวกเราเข้าไปเรียน ม.ศ. ๑ ปี ๒๕๑๔ แต่อยู่ต่อมาเพิ่งจะเกษียณไปเมื่อปลายเดือนกันยายน ๒๕๕๑ นี้เอง นอกจากรุ่นผมจะร่วมไปจัดงานให้ท่านที่โรงเรียนเมื่อเดือนที่แล้วแล้ว ก็ได้จัดงานแยกมาให้ท่านคราวนี้เฉพาะรุ่นผมด้วย ที่โรงแรมที่ สวนสามพราน มีเพื่อนๆผมไปแยะปานกลาง ไปได้หนังสือมาหนึ่งเล่ม ที่มีบทความที่ผมเขียนอยู่ด้วยหนี่งเรื่อง ถือโอกาสเปิดตัวว่าเขียนบล๊อกนี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ ส่วนมากคนอ่านจะเป็นพรรคพวกไม่กี่คนที่รู้จัก

ก็ลงรูปตัวเองในกลุ่มไว้ด้วย ทายเอาเองว่าคนไหน

ไปพลิกอ่านดูบทความในหนังสือด้วยความพูมใจ แต่ก็พบว่ามีพิมพ์ผิดบ้างเล็กน้อย ที่ไม่น่าผิดก็คือเลขประจำตัวนักเรียนของผม ทำไมคอมพิวเตอร์มันผิดได้ ตอนพิมพ์ไปก็ไม่ผิดเสียหน่อย ต้องโทษโปรแกรมที่บรรณาธิการไปใช้แก้ว่าไม่ดี หรือว่าบรรณาธิการเผลอไปแก้ ผมเองก็ไม่มีเวลาปรู้ฟ นี่แหละหนอ ทุกอย่างเป็นอนิจจัง ของที่ว่าแน่ๆ ไม่น่าผิดก็ยังผิด

ดูจากรูปทั้งสอง เห็นมีดวงกลมๆขาวๆอยู่ด้วนทางด้านซ้ายของเวที เป็นครั้งแรกที่ผมถ่ายติดแบบนี้ ผมถ่ายกล้องดิจิตอลมาก็หลายปีแล้ว ถ่ายมาราวๆหกพันรูป ก่อนหน้านี้ไม่เคยมี ไม่รู้ว่าดวงอะไรแน่ บางคนบอกว่าเป็นฝุ่น บางคนก็เชื่อว่าเป็นอย่างอื่น ก็เลยเขียนบอกไว้ให้คนอ่านสังเกต